الفبای لاتین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
الفبای لاتین
A Specimen by William Caslon.jpg
نوعالفبا
زبان‌ها
دورهٔ زمانی۷۰۰ پ.م. – اکنون
سامانهٔ مادر
سامانهٔ فرزندبه‌طور غیرمستقیم، سیلاباری چروکی و الفبای یوگوتان
سامانهٔ خواهرالفبای سیریلیک
الفبای ارمنی
خط گرجی
قبطی
خط رونی
ISO 15924Latn, 215
جهتLeft-to-right
مخفف یونیکدLatin
دامنه یونیکدالفبای لاتین در یونیکد را ببینید

الفبای لاتین که الفبای رومی نیز خوانده می‌شود، پر استفاده‌ترین خط الفبایی در دنیا می‌باشد. سرچشمهٔ این خط بنا به باور پژوهندگان، به خط اقوام اتروسک که ساکنان اولیه ایتالیا بودند، مربوط می‌شود. این خط از گونه‌های غربی الفبای یونانی برگرفته شد و نخستین بار در روم باستان برای نوشتن زبان لاتین به کار رفت. پس از سدهٔ یکم پس از میلاد در الفبای لاتین قواعد زیبایی‌شناسی ویژه‌ای پدیدار گشت. این امر نخست در کتیبه‌ها و سپس با تغییرات جزئی در کتب تحقق پیدا کرد.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]