الفبای لاتین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
الفبای لاتین
A Specimen by William Caslon.jpg
نوع الفبا
زبان‌ها
دورهٔ زمانی ~700 BC-اکنون
سامانهٔ مادر
سامانهٔ فرزند indirectly, the Cherokee syllabary و کادنلاYugtun script
سامانهٔ خواهر الفبای سیریلیک
الفبای ارمنی
خط گرجی
Coptic
خط رونی
ISO 15924 Latn, 215
جهت Left-to-right
مخفف یونیکد Latin
دامنه یونیکد See Latin characters in Unicode

الفبای لاتین که الفبای رومی نیز خوانده می‌شود، پر استفاده‌ترین خط الفبایی در دنیا می‌باشد. سرچشمهٔ این خط بنا به باور پژوهندگان، به خط اقوام اتروسک که ساکنان اولیه ایتالیا بودند، مربوط می‌شود. این خط از گونه‌های غربی الفبای یونانی برگرفته شد و نخستین بار در روم باستان برای نوشتن زبان لاتین به کار رفت. پس از سدهٔ یکم پس از میلاد در الفبای لاتین قواعد زیبایی‌شناسی ویژه‌ای پدیدار گشت. این امر نخست در کتیبه‌ها و سپس با تغییرات جزئی در کتب تحقق پیدا کرد.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]