عطر: قصه یک آدمکش (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عطر: قصه یک آدمکش
Perfume poster.jpg
پوستر اکران در ایالات متحده
کارگردان تام تیکور
تهیه‌کننده برند آیشینگر
نویسنده اندرو بیرکین
تام تیکور
بر اساس عطر
اثر پاتریک زوسکیند
بازیگران بن ویشاو
داستین هافمن
آلن ریکمن
لوسی گوردون
ریچل هارد-وود
راوی جان هرت
موسیقی راینهولد هایل
تام تیکور
جانی کلیمِک
فیلم‌برداری فرانک گریب
تدوین الکساندر برنر
تاریخ‌های انتشار
  • ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۶ (۲۰۰۶-09-۱۴) (آلمان)
  • ۴ اکتبر ۲۰۰۶ (۲۰۰۶-10-۰۴) (فرانسه)
  • ۲۴ نوامبر ۲۰۰۶ (۲۰۰۶-11-۲۴) (اسپانیا)
مدت زمان
۱۴۷ دقیقه[۱]
کشور
  • آلمان
  • فرانسه
  • اسپانیا
زبان انگلیسی
هزینهٔ فیلم ۶۰ میلیون دلار[۲]
فروش گیشه ۱۳۵ میلیون دلار[۲]

عطر: قصه یک آدمکش (به انگلیسی: Perfume: The Story of a Murderer) نام فیلمی فانتزی مهیج است به کارگردانی تام تیکور که بر اساس رمان پرفیوم به قلم پاتریک زوسکیند، نویسنده آلمانی در سال ۱۹۸۵ ساخته شده‌است. در این فیلم بازیگرانی همچون بن ویشاو، داستین هافمن، آلن ریکمن و ریچل هارد-وود ایفای نقش کرده‌اند. عطر: قصه یک آدمکش در ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۶ در آلمان به نمایش در آمد و سپس در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۶ در ایالات متحده اکران شد.

داستان[ویرایش]

داستان فیلم در فرانسه و در آغاز دوره مدرن روایت می‌شود. ژان باپتیست گرونویل که در میان گنداب‌های پاریس قرن هیجدهم به دنیا آمده، شامه‌ای بسیار تیز و غیر عادی دارد. او دنیا و هرچه در آن است را از طریق شامه خود می‌شناسد. او که بلافاصله پس از تولد مادر خود را از دست داده، در کنار کودکان سر راهی بزرگ شده و در نوجوانی به دباغی خشن فروخته می‌شود. آشنایی ژان باتیست با دختری زیبا و کشتن وی باعث می‌شود تا وی برای یادگیری فنون حفظ بو خود را به عطرسازی مشهور به نام بالدینی نزدیک کند. بالدینی او را از دباغ می‌خرد، چون به شامه وی برای ساخت عطرهای تازه نیاز دارد. اما بعد از مدتی کوتاه که برای بالدینی موفقیت دوباره و پول به همراه دارد، ژان باتیست از یافتن آنچه که به دنبالش بوده ناامید شده و بالدینی را ترک می‌کند. بالدینی نیز مانند زنی که او را بزرگ کرده و دباغ خشن، بعد از رفتن ژان باتیست بر اثر سانحه‌ای جان خود را از دست می‌دهد. ژان باتیست که برای حفظ رایحه‌های مورد نظرش حاضر به انجام هر کاری، حتی جنایت است، پس از استخدام در کارگاه گلاب گیری راهی برای حفظ بوی خوش بدن زنان یافت و شروع به شکار زن‌ها و استخراج رایحه خوش تن آنان می‌کند.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]