پرش به محتوا

کیلین مورفی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
کیلین مورفی
زادهٔ۲۵ مهٔ ۱۹۷۶ (۴۹ سال)
پیشهبازیگر
سال‌های فعالیت۱۹۹۶–اکنون
آثارفهرست کامل
همسرایوان مک‌گینس [EN] (ا. ۲۰۰۴)
فرزندان۲

کیلیِن مورفی (ایرلندی: Cillian Murphy، تلفظ: /ˈkɪliən/؛ ۲۵ مهٔ ۱۹۷۶) بازیگر ایرلندی است. او حرفهٔ خود را به عنوان خواننده، گیتاریست و ترانه‌نویس یک گروه موسیقی راک آغاز کرد. سپس در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ موسیقی را کنار گذاشت و به بازی در تئاتر و فیلم‌های کوتاه و مستقل روی آورد. از نخستین نقش‌های سینمایی قابل توجه او می‌توان به ۲۸ روز بعد (۲۰۰۲)، وقفه (۲۰۰۳) و چشم قرمز (۲۰۰۵) اشاره کرد. وی برای بازی در نقش یک زن ترنس در فیلم کمدی درام صبحانه در پلوتون (۲۰۰۵) نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد.

مورفی در همکاری با کریستوفر نولان، ابتدا نقش مترسک را در سه‌گانهٔ بتمن (۲۰۰۵–۲۰۱۲) بازی کرد و در تلقین (۲۰۱۰)، دانکرک (۲۰۱۷) و اوپنهایمر (۲۰۲۳) از دیگر فیلم‌های نولان حضور پیدا کرده است. او برای ایفای نقش اصلی در اوپنهایمر، برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد. فیلم ترسناک یک مکان ساکت: بخش ۲ (۲۰۲۱) و بازی در نقش تامی شلبی در مجموعهٔ درام جنایی پیکی بلایندرز (۲۰۱۳–۲۰۲۲) از دیگر کارهای شناخته شده او هستند.

مورفی در سال ۲۰۱۱ برنده جایزهٔ جوایز تئاتر ایرلند به عنوان بهترین بازیگر مرد و جایزهٔ دراما دسک اجرای برجسته انفرادی برای نمایش تک‌نفره میسترمن شد. در سال ۲۰۲۰، روزنامه آیریش تایمز از او به عنوان یکی از بزرگ‌ترین بازیگران ایرلندی تاریخ سینما یاد کرد.[۱]

اوایل زندگی

[ویرایش]
مورفی (نفر سوم از سمت چپ) در سال ۱۹۹۲

مورفی در ۲۵ مه ۱۹۷۶ در داگلاس، کورک به دنیا آمد.[۲] مادرش زبان فرانسه تدریس می‌کرد، در حالی که پدرش برندان برای وزارت آموزش و مهارت‌ها کار می‌کرد.[۳] پدربزرگ، خاله‌ها و عموهایش نیز معلم بودند. او در بالینتمپل، همراه برادر کوچکترش پدی و دو خواهر کوچکتر به نام‌های سایل و اورلا بزرگ شد.[۴][۵] او در ۱۰ سالگی شروع به نوشتن و اجرای آهنگ کرد.[۶] مورفی کاتولیک بزرگ شد و در یک دبیرستان شهریه‌ای کاتولیکی شرکت کرد، جایی که از نظر تحصیلی خوب بود اما اغلب دردسر درست می‌کرد و گاهی اخراج می‌شد. او در چهارمین سال به این نتیجه رسید که شیطنت کردن ارزش این همه دردسر را ندارد.[۷] او به ورزش که بخش عمده ای از برنامه درسی مدرسه را تشکیل می‌داد، علاقه نداشت، و معتقد بود که فعالیت‌های هنری در مدرسه نادیده گرفته شده است.[۸]

مورفی اولین طعم اجرا را در دبیرستان چشید، زمانی که در یک برنامه تئاتر ارائه‌شده توسط شرکت تئاتر کورکادورکا شرکت و از این تجربه با احساس خوبی یاد کرد.[۹] ویلیام وال، رمان‌نویسی که معلم زبان انگلیسی او بود، مورفی را تشویق کرد که بازیگری را پیگیری کند، اما او در حال تبدیل شدن به یک ستاره راک بود.[۱۰] در اواخر نوجوانی و اوایل ۲۰ سالگی، او در چندین گروه در کنار پدی، گیتار می‌زدند و می‌خواندند و دو نفری که به بیتلز علاقه‌مند بودند و با الهام از آهنگی از فرانک زاپا گروهی به نام «The Sons of Mr. Green Genes» تشکیل دادند. لیبل اسید جاز رکورد به آنها پیشنهاد داد که برای ساخت پنج آلبوم می‌توانند قرارداد ببندند، که آنها این پیشنهاد را رد کردند، زیرا پدی هنوز در مدرسه بود و این دو در قبال مبلغ اندکی که لیبل برای حق پخش آهنگ‌های مورفی تعیین کرده‌بود، موافق نبودند.[۱۱][۱۲] مورفی بعداً گفت که، «من بسیار خوشحالم که در گذشته ما [آن قرارداد را] امضا نکردیم زیرا شما به نوعی زندگی و کل موسیقی خود را به یک لیبل واگذار می‌کنید.»[۱۳]

مورفی در سال ۱۹۹۶، تحصیل در رشته حقوق را در دانشگاه کورک (UCC) آغاز کرد، اما در امتحانات سال اول خود مردود شد به این خاطر که هدف و علاقه‌ای به آن نداشت.[۱۴] نه فقط به این دلیل که با گروهش مشغول بودند، بلکه چند روز پس از شروع به کار در UCC متوجه شد که قانون آن چیزی که او می‌خواسته نیست.[۱۵] پس از دیدن تولید صحنه ای توسط کورکادورکا از پرتقال کوکی، توجه‌اش به حرفه بازیگری جلب شد.[۱۶] اولین نقش مهم او در تولید آماتور یک نمایشنامه در انجمن درام UCC بود. مورفی همچنین در اجرای موزیکال کمدی Little Shop of Horrors، نقش اصلی را بازی کرد که در سالن اپرای کورک نمایش داده‌شد. او بعدها اعتراف کرد که انگیزه اصلی او در آن زمان، رفتن به مهمانی‌ها و ملاقات با زنان بوده، و نه دنبال‌کردن حرفه بازیگری.[۱۷]

فعالیت حرفه‌ای

[ویرایش]

فعالیت حرفه‌ای کیلین مورفی مسیری چندوجهی در تئاتر، سینما و تلویزیون اشاره است که از اواخر دهه ۱۹۹۰ در ایرلند آغاز شد و او را به یکی از تحسین‌شده‌ترین بازیگران نسل خود در سطح بین‌المللی تبدیل کرد. مورفی که در ابتدا به دنبال فعالیت در عرصه موسیقی راک بود، پس از رد کردن یک قرارداد ضبط موسیقی، به صورت جدی وارد دنیای بازیگری شد.[۱۸] او کار خود را با نقش‌های تأثیرگذار بر صحنه تئاتر دوبلین آغاز کرد، با نقش‌آفرینی در فیلم ترسناک و پساآخرالزمانی ۲۸ روز بعد (۲۰۰۲) به شهرت جهانی رسید، با ایفای نقش تامی شلبی در سریال پیکی بلایندرز (۲۰۱۳–۲۰۲۲) جایگاه خود را به عنوان یک ستاره تلویزیونی تثبیت کرد و در نهایت با بازی در نقش جی. رابرت اوپنهایمر در فیلم اوپنهایمر (۲۰۲۳) موفق به کسب جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد.[۱۹]

آغاز در تئاتر (۱۹۹۶–۲۰۰۱)

[ویرایش]

کیلین مورفی در سال ۱۹۹۶، زمانی که دانشجوی رشته حقوق در دانشگاه کالج کورک بود، پس از دیدن اجرای تحسین‌شده نمایش پرتقال کوکی توسط گروه تئاتر کورکادورکا (Corcadorca Theatre Company)، به بازیگری علاقه‌مند شد. او اولین نقش حرفه‌ای خود را در همان سال با این گروه و در نمایش خوک‌های دیسکو (Disco Pigs) به نویسندگی اندا والش ایفا کرد. مورفی در این نمایش نقش «پیگ»، یک نوجوان پرخاشگر و احساساتی اهل کورک را بازی کرد که رابطه‌ای وسواس‌گونه و مخرب با دوست دوران کودکی خود «رانت» داشت.[۲۰] خوک‌های دیسکو به موفقیتی غیرمنتظره دست یافت و پس از اجراهای موفق در کورک، دوبلین و ادینبرو، به یک تور جهانی در اروپا، کانادا و استرالیا رفت. این تور بیش از دو سال به طول انجامید و مورفی را از ادامه تحصیل در رشته حقوق و فعالیت در گروه موسیقی خود، "The Sons of Mr. Greengenes"، بازداشت. او بعدها تئاتر را به عنوان زمین تمرین و آموزش اصلی خود توصیف کرد.[۱۸] موفقیت این نمایش، توجه‌ها را به سوی مورفی جلب کرد و او در نمایش‌های دیگری همچون هیاهوی بسیار برای هیچ (۱۹۹۸) اثر ویلیام شکسپیر، شکل چیزها (۲۰۰۲) اثر نیل لابوت و مرغ دریایی (۲۰۰۳) اثر آنتون چخوف به ایفای نقش پرداخت.[۲۰] او در سال ۲۰۰۱ بار دیگر نقش «پیگ» را در اقتباس سینمایی این نمایش به کارگردانی کیرستن شریدان تکرار کرد.

ورود به سینما و شهرت جهانی (۲۰۰۱–۲۰۱۲)

[ویرایش]

نقش‌های اولیه و فیلم ۲۸ روز بعد

[ویرایش]
مورفی در جشنواره فیلم نیویورک ۲۰۰۵

مورفی پس از چند نقش کوتاه در فیلم‌های مستقل ایرلندی و بریتانیایی، با فیلم ترسناک ۲۸ روز بعد (۲۰۰۲) به کارگردانی دنی بویل به شهرت بین‌المللی دست یافت. او در این فیلم نقش «جیم»، یک پیک دوچرخه‌سوار را بازی می‌کند که پس از به هوش آمدن از کما در لندن، متوجه می‌شود که یک ویروس مرگبار باعث فروپاشی جامعه شده است. بازی مورفی در نقش شخصیتی که از سردرگمی و وحشت به یک بازمانده سرسخت تبدیل می‌شود، مورد تحسین گسترده منتقدان قرار گرفت و او را به مخاطبان جهانی معرفی کرد.[۲۱] این فیلم به یک موفقیت تجاری و هنری تبدیل شد و ژانر زامبی را در قرن بیست‌ویکم احیا کرد. پس از این موفقیت، مورفی در فیلم‌های متنوعی ظاهر شد. او در دختری با گوشواره مروارید (۲۰۰۳) در کنار اسکارلت جوهانسون و کالین فرث نقش یک قصاب جوان را ایفا کرد و در فیلم جنگی پرهزینه کوهستان سرد (۲۰۰۳) به کارگردانی آنتونی مینگلا نیز حضور داشت. در سال ۲۰۰۵، او در تریلر روان‌شناختی چشم قرمز به کارگردانی وس کریون، نقش یک تروریست کاریزماتیک به نام جکسون ریپنر را بازی کرد که با تهدید مسافری در هواپیما (با بازی ریچل مک‌آدامز) قصد پیشبرد اهداف خود را دارد. این نقش توانایی او در به تصویر کشیدن شخصیت‌های شرور و پیچیده را به نمایش گذاشت.[۲۲]

صبحانه در پلوتون و تحسین منتقدان

[ویرایش]

یکی از مهم‌ترین نقش‌آفرینی‌های مورفی در این دوره، بازی در فیلم کمدی-درام صبحانه در پلوتون (۲۰۰۵) به کارگردانی نیل جردن بود. او در این فیلم نقش «پاتریک «کیتن» بریدن»، یک زن تراجنسیتی ایرلندی را بازی می‌کند که در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در جستجوی مادرش از ایرلند به لندن سفر می‌کند. این نقش نیازمند تحولی چشمگیر در ظاهر و رفتار بود و مورفی توانست با ظرافت، آسیب‌پذیری و خوش‌بینی تزلزل‌ناپذیر این شخصیت را به تصویر بکشد. بازی او تحسین گسترده‌ای را به همراه داشت و برای او نامزدی جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد – فیلم موزیکال یا کمدی را به ارمغان آورد.[۲۰]

همکاری با کریستوفر نولان

[ویرایش]

دوره میانی فعالیت حرفه‌ای مورفی با آغاز همکاری بلندمدت او با کارگردان برجسته، کریستوفر نولان، گره خورده است. اولین همکاری آن‌ها در فیلم بتمن آغاز می‌کند (۲۰۰۵) شکل گرفت. مورفی در ابتدا برای نقش بروس وین / بتمن تست داد، اما نولان که تحت تأثیر چشمان نافذ و توانایی بازیگری او قرار گرفته بود، در نهایت نقش دکتر جاناتان کرین / مترسک را به او پیشنهاد داد.[۲۳] او این نقش را در دو دنباله دیگر این سه‌گانه، یعنی شوالیه تاریکی (۲۰۰۸) و شوالیه تاریکی برمی‌خیزد (۲۰۱۲)، هرچند به صورت کوتاه، تکرار کرد. مورفی و نولان همکاری خود را در فیلم علمی-تخیلی تحسین‌شده تلقین (۲۰۱۰) ادامه دادند. او در این فیلم نقش «رابرت مایکل فیشر»، وارث یک امپراتوری تجاری و هدف اصلی گروهی را بازی می‌کند که قصد دارند ایده‌ای را در ذهن او بکارند. اگرچه نقش او فرعی بود، اما اهمیت روایی بالایی داشت و بازی مورفی در به تصویر کشیدن پیچیدگی‌های احساسی این شخصیت مورد توجه قرار گرفت.[۲۴] سومین همکاری مهم آن‌ها پیش از اوپنهایمر، در فیلم جنگی دانکرک (۲۰۱۷) بود. مورفی در این فیلم نقش یک سرباز بی‌نام و دچار اختلال استرس پس از سانحه را بازی می‌کند که از میدان نبرد نجات یافته است. این نقش که دیالوگ کمی داشت، به شدت بر بازی فیزیکی و حالات چهره مورفی متکی بود تا وحشت و ترومای جنگ را منتقل کند.

ستاره تلویزیون: پیکی بلایندرز (۲۰۱۳–۲۰۲۲)

[ویرایش]

در سال ۲۰۱۳، کیلین مورفی با پذیرفتن نقش اصلی در سریال درام تاریخی پیکی بلایندرز، محصول شبکه بی‌بی‌سی، وارد فاز جدیدی از فعالیت حرفه‌ای خود شد. او نقش «تامی شلبی»، رهبر کاریزماتیک، جاه‌طلب و آسیب‌دیده یک خانواده گنگستری در بیرمنگام پس از جنگ جهانی اول را ایفا کرد. این سریال که توسط استیون نایت خلق شد، به یک پدیده فرهنگی جهانی تبدیل شد و شخصیت تامی شلبی به یکی از نمادین‌ترین شخصیت‌های تلویزیونی قرن بیست‌ویکم بدل گشت.[۲۵] مورفی برای آماده شدن برای این نقش، زمان زیادی را صرف تحقیق دربارهٔ تاریخ بیرمنگام، لهجه خاص "Brummie" و فرهنگ مردم روما کرد. او همچنین برای به تصویر کشیدن آسیب‌های روحی تامی شلبی که ناشی از تجربیاتش در جنگ بود، مطالعات گسترده‌ای انجام داد. بازی سرد، حساب‌شده و در عین حال emotionally resonant او در طول شش فصل سریال، مورد ستایش جهانی منتقدان و تماشاگران قرار گرفت. مورفی برای این نقش چندین جایزه از جمله جوایز فیلم و تلویزیون ایرلند را دریافت کرد و جایگاه خود را به عنوان یک بازیگر تراز اول تثبیت نمود.[۲۶]

اوج‌گیری و جایزه اسکار (۲۰۲۳–اکنون)

[ویرایش]

مورفی در فیلم زندگی‌نامه‌ای اوپنهایمر نقش جی. رابرت اوپنهایمر را بازی کرد.[۲۷][۲۸] این ششمین همکاری میان نولان و مورفی و همچنین نخستین فیلم نولان است که مورفی در آن نقش اصلی را بازی کرد. مورفی برای آماده‌سازی، مقدار زیادی از وزن خود را برای مطابقت با ظاهر تقریباً لاغر اوپنهایمر کاهش داد، و به‌طور گسترده در مورد زندگی اوپنهایمر به تحقیق پرداخت. او همچنین برای این نقش، از شکل ظاهری موسیقی‌دان انگلیسی دیوید بویی در دههٔ ۱۹۷۰ الهام گرفت.[۲۹] این فیلم که در سال ۲۰۲۳ اکران شد، بیش از ۹۵۵ میلیون دلار در سرتاسر جهان فروخت و نقدهای مثبتی از منتقدان به دست آورد.[۳۰][۳۱] بازی مورفی مورد تحسین قرار گرفت و منتقد امپایر نوشت: «در هستهٔ تپنده فیلم، مورفی در نقش اوپنهایمر قرار دارد و [بازی] او در سرتاسر آن متقاعد کننده است.»[۳۲] مورفی برای ایفای این نقش جوایز گلدن گلوب، بفتا، انجمن بازیگران فیلم و اسکار در رشتهٔ بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد.[۳۳][۳۴][۳۵][۳۶]

پس از موفقیت جهانی اوپنهایمر، مورفی در فیلم درام تاریخی چیزهای کوچک این‌چنینی (Small Things Like These) که بر اساس رمانی به همین نام ساخته شده، به ایفای نقش پرداخت و تهیه‌کنندگی آن را نیز بر عهده گرفت. این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۲۰۲۴ به نمایش درآمد و بار دیگر بازی او مورد تحسین قرار گرفت.[۳۷]

زندگی شخصی

[ویرایش]

در میانهٔ سال ۲۰۰۴، مورفی با دوست دختر قدیمی خود، هنرمندی به نام ایوان مک‌گینس که در سال ۱۹۹۶ در یکی از اجراهای راک گروه با او آشنا شده‌بود، ازدواج کرد.[۳۸][۳۹] این زوج از سال ۲۰۱۵ در دوبلین با دو پسرشان (زادهٔ سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۷) زندگی می‌کنند.[۴۰]

مورفی صاحب یک سبک شخصی یا تبلیغاتی نیست، ترجیح می‌دهد دربارهٔ زندگی خود صحبت نکند و تا سال ۲۰۱۰ در هیچ برنامه زندهٔ گفت‌وگو تلویزیونی شرکت نمی‌کرد؛ تا اینکه مهمان برنامه ایرلندی لِیت لِیت شد اما هم چنان کم حرف و محتاط بود. او اغلب به تنهایی در مراسم‌ها شرکت می‌کند. او اظهار داشته که به زندگی به شیوه افراد مشهور علاقه‌مند نیست و گفته: «حضور روی فرش قرمز برای من چالشی است که نمی‌خواهم به آن برسم.»[۴۱] او به عمد به شیوه‌ای زندگی می‌کند که توجه رسانه‌ها را جلب نکند. مورفی با چند بازیگر ایرلندی ازجمله کالین فارل، جاناتان ریس میرز و لیام نیسون دوست است.[۴۲]

موسیقی همچنان بخش مهمی از زندگی مورفی را تشکیل می‌دهد. در سال ۲۰۰۴، او گفت: «تنها چیز عجیب و غریب در سبک زندگی من، سیستم پخش موزیک من، خرید موسیقی و رفتن به کنسرت است».[۴۳] او عضو هیچ گروه راکی نیست و قصد ندارد گروه دیگری را تشکیل دهد، اما گاهی با دوستانش یا به تنهایی موسیقی می‌نوازد و آهنگ می‌نویسد. وی در این باره گفته است: «حتی اگر کارم خوب بود، تصور بازیگری و عضویت در یک گروه راک به‌طور همزمان، به این معنی است که هرگز جدی گرفته نخواهم شد.»[۳۸] در سال ۲۰۱۵، او در فهرست یکی از ۵۰ مرد خوش لباس جی‌کیو قرار گرفت.[۴۴]

مورفی به عنوان یک کاتولیک بزرگ شد و به اندیشه‌های ندانم‌گرایی نزدیک شده‌بود، تا اینکه بعد از تحقیق پیرامون نقش خود به عنوان یک فیزیکدان و فضانورد در فیلم آفتاب، بیان کرد که آتئیست است.[۴۵][۴۶] با این حال، در سال ۲۰۱۹ اظهار داشت که همچنان به اصول اخلاقی مذهب کاتولیک پایبند است.[۴۷][۴۸] مورفی حدود ۱۵ سال گیاه‌خوار بود، که به گفته او به دلیل تردید در روش‌های ناسالم تجارت کشاورزی و «نگرانی ابتلا به بیماری جنون گاوی» بود تا یک تصمیم اخلاقی.[۴۹] او دوباره شروع به خوردن گوشت کرد تا برای بازی در پیکی بلایندرز وزنش را زیاد کند.[۵۰] وی همچنین از دویدن لذت می‌برد.[۵۱]

فیلم‌شناسی

[ویرایش]

جوایز و نامزدی‌ها

[ویرایش]
سال عنوان جایزه بخش نتیجه منبع
۲۰۰۲ خوک‌های دیسکو جایزه جشنواره فیلم مستقل اورنسه بهترین بازیگر برنده [۵۲]
۲۰۰۳ ۲۸ روز بعد جوایز امپایر بهترین بازیگر جدید نامزدشده [۵۳]
جوایز فیلم و درام IFTA بهترین بازیگر نقش اول مرد – فیلم نامزدشده
۲۰۰۴ جایزه سینما و تلویزیون ام‌تی‌وی بهترین عملکرد موفق نامزدشده [۵۴]
۲۰۰۵ بتمن آغاز می‌کند جوایز فیلم و درام IFTA بازیگر نقش مکمل – فیلم نامزدشده [۵۵]
چشم قرمز بهترین بازیگر نقش اول مرد – فیلم نامزدشده
صبحانه در پلوتون جایزه ستلایت بازیگر برجسته در یک فیلم سینمایی، کمدی یا موزیکال نامزدشده [۵۶]
۲۰۰۶ بتمن آغاز می‌کند حلقه منتقدان فیلم لندن بهترین بازیگر نقش مکمل مرد سال بریتانیا نامزدشده
صبحانه در پلوتون جوایز گلدن گلوب جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد – فیلم موزیکال یا کمدی نامزدشده [۵۷]
چشم قرمز جوایز ساترن بهترین بازیگر نقش مکمل مرد نامزدشده [۵۸]
صبحانه در پلوتون، بادی که در مرغزار می‌وزد جوایز فیلم اروپا جایزه فیلم اروپا بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزدشده [۵۹]
بادی که در مرغزار می‌وزد جوایز فیلم ایندیپندنت بریتانیا بهترین نقش آفرینی یک بازیگر مرد در یک فیلم مستقل بریتانیایی نامزدشده [۵۴]
جایزه حلقه منتقدان فیلم دوبلین بهترین بازیگر نامزدشده [۵۴]
جی‌کیو بازیگر سال برنده [۶۰]
۲۰۰۷ جوایز فیلم بفتا جایزه ستاره نوظهور بفتا نامزدشده [۶۱]
جوایز فیلم و درام IFTA بهترین بازیگر نقش اول مرد – فیلم نامزدشده [۶۲]
صبحانه در پلوتون بهترین بازیگر نقش اول مرد – فیلم برنده
آفتاب جوایز فیلم ایندیپندنت بریتانیا بهترین نقش آفرینی یک بازیگر مرد در یک فیلم مستقل بریتانیایی نامزدشده [۶۳]
۲۰۰۸ جوایز فیلم و درام IFTA بهترین بازیگر نقش اول مرد – فیلم نامزدشده [۶۴]
۲۰۱۰ سرآغاز انجمن منتقدان فیلم منطقه واشینگتن، دی.سی. جایزه انجمن منتقدان فیلم منطقه واشینگتن دی.سی. برای بهترین گروه بازیگران نامزدشده [۶۵]
جوایز فیلم و درام IFTA بازیگر نقش مکمل – فیلم نامزدشده [۶۶]
پاداش پریر بازیگر نقش اول – فیلم نامزدشده
۲۰۱۲ میسترمن جوایز تئاتر ایرلند بهترین بازیگر برنده [۶۷]
جایزه دراما دسک اجرای برجسته انفرادی برنده [۶۸]
شکسته جوایز فیلم ایندیپندنت بریتانیا بهترین بازیگر نقش مکمل مرد نامزدشده [۶۹]
۲۰۱۵ پیکی بلایندرز جایزه فیلم و تلویزیون ایرلند بهترین بازیگر نقش اول مرد در درام نامزدشده [۷۰]
۲۰۱۷ جوایز تلویزیون ملی بریتانیا بهترین اجرای درام نامزدشده [۷۱]
انتروپوید شیر چک بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزدشده [۷۲]
۲۰۱۸ پیکی بلایندرز جایزه فیلم و تلویزیون ایرلند بهترین بازیگر نقش اول مرد در درام برنده [۷۳]
۲۰۲۰ جوایز تلویزیون ملی بریتانیا بهترین اجرای درام برنده [۷۴]
جایزه فیلم و تلویزیون ایرلند بهترین بازیگر نقش اول مرد در درام نامزدشده [۷۵]
۲۰۲۱ یک مکان ساکت: بخش ۲ جایزه فیلم میان فصل

انجمن منتقدان هالیوود

بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برنده [۷۶]
۲۰۲۲ جایزه برتر گزینش منتقدان بهترین بازیگر مرد در فیلم ترسناک نامزدشده [۷۷]
پیکی بلایندرز جوایز تلویزیون ملی بریتانیا بهترین اجرای درام برنده [۷۸]
۲۰۲۴ اوپنهایمر جوایز گلدن گلوب جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد – فیلم درام برنده [۵۷]
جوایز اسکار جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برنده [۷۹]

منابع

[ویرایش]
  1. Clarke, Donald; Brady, Tara (13 June 2020). "The 50 greatest Irish film actors of all time". آیریش تایمز. Archived from the original on 5 August 2020. Retrieved 14 June 2020.
  2. Boland, Yasmin (August 16, 2021). "Horoscope". TV Guide. p. 72.
  3. Walsh, John (31 March 2007). "Murphy's lore: Meet the action hero who looks on the verge of tears". The Independent. Archived from the original on 20 April 2008. Retrieved 18 July 2007.
  4. O'Sullivan, Gemma (1 February 2004). "Ireland: Sane Boy of the Western World". The Sunday Times. Archived from the original on 15 June 2011. Retrieved 11 December 2007.
  5. Lytal, Cristy (February 2006). "The 24 Finest Performances of 2005: Cillian Murphy". Premiere. Archived from the original on 5 December 2008. Retrieved 19 July 2007.
  6. O'Donoghue, Donal (6 February 2004). "Western Hero". RTÉ Guide.
  7. Walsh, John (31 March 2007). "Murphy's lore: Meet the action hero who looks on the verge of tears". The Independent. Archived from the original on 20 April 2008. Retrieved 18 July 2007.
  8. O'Sullivan, Gemma (1 February 2004). "Ireland: Sane Boy of the Western World". The Sunday Times. Archived from the original on 15 June 2011. Retrieved 11 December 2007.
  9. Jackson, Joe (8 February 2004). "From Cork to Gotham". Sunday Independent Life Magazine.
  10. Kaufman, Anthony (10 November 2005). "Blue Streak". Time Out New York. Archived from the original on 29 September 2012. Retrieved 19 July 2007.
  11. Jackson, Joe (8 February 2004). "From Cork to Gotham". Sunday Independent Life Magazine.
  12. O'Hagan, Sean (11 June 2006). "I just want to challenge myself with each role". The Observer. Archived from the original on 8 January 2014. Retrieved 8 August 2007.
  13. "Hollywood star Cillian Murphy has swapped his movie script to spin the disks this week". Evening Herald. Dublin. 10 February 2009. Archived from the original on 11 June 2014. Retrieved 3 March 2014.(نیازمند آبونمان)
  14. Jackson, Joe (8 February 2004). "From Cork to Gotham". Sunday Independent Life Magazine.
  15. O'Donoghue, Donal (6 February 2004). "Western Hero". RTÉ Guide.
  16. Jackson, Joe (8 February 2004). "From Cork to Gotham". Sunday Independent Life Magazine.
  17. O'Donoghue, Donal (6 February 2004). "Western Hero". RTÉ Guide.
  18. 1 2 "Cillian Murphy: Biography, Actor, 2024 Oscar Winner". biography.com. 2024-03-21. Retrieved 2025-09-07.
  19. "Cillian Murphy wins best actor Oscar for Oppenheimer". The Guardian. 2024-03-11. Retrieved 2025-09-07.
  20. 1 2 3 "Information – Cillian Murphy Online". cillian-murphy.co.uk. Retrieved 2025-09-07.
  21. "Does Cillian Murphy's Unforgettable '28 Days Later' Character Return for '28 Years Later'?". Collider. 2025-06-20. Retrieved 2025-09-07.
  22. "Red Eye Review". Variety. 2005-08-15. Retrieved 2025-09-07.
  23. "Cillian Murphy - Wikipedia". en.wikipedia.org. Retrieved 2025-09-07.
  24. "All 6 Christopher Nolan and Cillian Murphy Movies, Ranked". Collider. Retrieved 2025-09-07.
  25. "Tommy Shelby - Wikipedia". en.wikipedia.org. Retrieved 2025-09-07.
  26. "'Peaky Blinders': a Brummie bastard that we love". NME. 2022-04-03. Retrieved 2025-09-07.
  27. Keegan, Rebecca (14 July 2023). ""This Can't Be Safe. It's Got to Have Bite": Christopher Nolan and Cast Unleash 'Oppenheimer'". هالیوود ریپورتر (به انگلیسی). Archived from the original on 20 July 2023. Retrieved 23 July 2023.
  28. Knoll, Justin (8 October 2021). "Cillian Murphy Confirmed to Star As J. Robert Oppenheimer In Christopher Nolan's Next Film At Universal, Film Will Bow in July 2023". ددلاین هالیوود. Archived from the original on 8 October 2021. Retrieved 8 October 2021.
  29. Cumming, Ed (20 February 2022). "'It's the end of a big adventure': Cillian Murphy bids farewell to Peaky Blinders". گاردین. Archived from the original on 20 February 2022. Retrieved 21 February 2022.
  30. "Oppenheimer". The Numbers. Nash Information Services, LLC. Retrieved 3 September 2023.
  31. Couch, Aaron (11 July 2023). "'Oppenheimer': First Reactions After Paris Premiere". هالیوود ریپورتر (به انگلیسی). Archived from the original on 22 July 2023. Retrieved 23 July 2023.
  32. Jolin, Dan (19 July 2023). "Oppenheimer Review". Empire. Archived from the original on 21 July 2023. Retrieved 20 July 2023.
  33. Horton, Adrian (8 January 2024). "Golden Globes 2024: the full list of winners". The Guardian. Archived from the original on 18 January 2024. Retrieved 19 January 2024.
  34. Ramachandran, Naman; Yossman, K.J. (18 February 2024). "Cillian Murphy Thanks His 'Oppenhomies' After BAFTA Leading Actor Win: 'I'm in Awe of You'". ورایتی. Archived from the original on 18 February 2024. Retrieved 18 February 2024.
  35. "Oscar nominations 2024: The full List of nominees". BBC. 23 January 2024. Archived from the original on 23 January 2024. Retrieved 23 January 2024.
  36. McIntosh, Steven (February 25, 2024). "SAG Awards 2024: Oppenheimer dominates ahead of Oscars". بی‌بی‌سی نیوز. Retrieved February 25, 2024.
  37. "کیلین-مورفی-بهترین-بازیگر-جوایز-فیلم-ایرلند-شد". خبرگزاری ایسنا. 2025-02-15. Retrieved 2025-09-07.
  38. 1 2 O'Hagan, Sean (11 June 2006). "I just want to challenge myself with each role". The Observer. Retrieved 8 August 2007.
  39. McLean, Craig (24 December 2005). "A Close Shave". Telegraph Magazine.
  40. "Cillian Murphy: If you're an actor, it's essential to live like a normal person". Irish Independent. 24 September 2014. Retrieved 18 June 2015.
  41. Brady, Tara (19 April 2007). "Here Comes the Sun". Hot Press. Retrieved 18 July 2007.
  42. Halper, Jenny (15 November 2005). "Interview: Cillian Murphy on Breakfast on Pluto". Cinema Confidential. Retrieved 20 July 2007.
  43. Jackson, Joe (8 February 2004). "From Cork to Gotham". Sunday Independent Life Magazine.
  44. Johnson, Robert (5 January 2015). "50 Best Dressed Men in Britain 2015". GQ. Retrieved 7 February 2015.
  45. Fulton, Rick (30 March 2007). "Danny's New Golden Boy". Daily Record. Scotland. Archived from the original on 17 October 2020. Retrieved 18 July 2007.
  46. "Killing time with Cillian Murphy". GamesRadar. 20 July 2017. Archived from the original on 20 July 2017.
  47. Schube, Sam (2 October 2019). "How Cillian Murphy Keeps the Fame Wolves at the Door". GQ Style. Archived from the original on 4 October 2019. Retrieved 29 September 2021.
  48. "Cillian Murphy interview: 'I'm not afraid to express opinions'". TimeOut. 4 September 2013. Archived from the original on 15 September 2013. Retrieved 29 September 2021.
  49. O'Connor, Roisin (29 March 2017). "Cillian Murphy gave up vegetarianism after 15 years for Peaky Blinders". Independent. Archived from the original on 20 January 2018. Retrieved 25 August 2017.
  50. O'Connor, Roisin (29 March 2017). "Cillian Murphy gave up vegetarianism after 15 years for Peaky Blinders". Independent. Archived from the original on 20 January 2018. Retrieved 25 August 2017.
  51. Odell, Michael (March 2007). "The Cult of Cillian". Elle UK.
  52. "BBC - Cillian Murphy - Media Centre". www.bbc.co.uk. Archived from the original on 17 October 2020. Retrieved 6 October 2020.
  53. "The 1st Annual Irish Film & Television Awards Winners", IFTA.ie. Retrieved 21 October 2007.
  54. 1 2 3 "Cillian Murphy · BIFA · British Independent Film Awards". BIFA · British Independent Film Awards (به انگلیسی). 12 October 2018. Archived from the original on 9 October 2020. Retrieved 6 October 2020.
  55. "Winners 2005 | IFTA | Irish Film & Television Academy | Irish Film & Television Awards". www.ifta.ie. Archived from the original on 9 October 2020. Retrieved 6 October 2020.
  56. "10th Annual Satellite Awards Nominations Announcement", PressAcademy.com, 17 December 2005. Retrieved 21 September 2007.
  57. 1 2 "Cillian Murphy". Golden Globes. Archived from the original on 14 October 2020. Retrieved 6 October 2020.
  58. "Star Wars:Episode III – Revenge of the Sith leads the nomination list for The 32nd Annual Saturn Awards", SaturnAwards.org, 15 February 2006. Retrieved 18 October 2007.
  59. "European Film Award nominations for Murphy". RTÉ. 6 November 2006.
  60. "McCartney is GQ's Man of the Year". BBC News. 6 September 2006. Archived from the original on 24 September 2006. Retrieved 8 September 2006.
  61. "The Orange Rising Star Award 2007" بایگانی‌شده در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine, BAFTA.org. Date 9 February 2007, Retrieved 25 February 2014.
  62. "Winners 2007 | IFTA | Irish Film & Television Academy | Irish Film & Television Awards". www.ifta.ie. Archived from the original on 9 October 2020. Retrieved 6 October 2020.
  63. Kemp, Stuart. "Brit indie film noms favor Control", The Hollywood Reporter. Retrieved 23 October 2007.
  64. "Nominees of the 5th Annual Irish Film & Television Awards" بایگانی‌شده در ۸ دسامبر ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine, IFTA.ie. Retrieved 9 January 2008.
  65. "The 2010 WAFCA Award Winners" بایگانی‌شده در ۸ دسامبر ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine, dcfilmcritics.com, 6 December 2010. Retrieved 22 March 2011.
  66. "Winners of the 8th Annual Irish Film & Television Awards 2011 | IFTA | Irish Film & Television Academy | Irish Film & Television Awards". www.ifta.ie. Archived from the original on 9 October 2020. Retrieved 6 October 2020.
  67. "Inception actor Cillian Murphy wins theatre award for Misterman". Irishcentral.com. 29 February 2012. Archived from the original on 18 June 2015. Retrieved 29 May 2012.
  68. "Cillian Murphy wins Drama Desk Award for Misterman". Cultureireland.ie. 7 June 2012. Archived from the original on 27 September 2013. Retrieved 10 June 2012.
  69. "Broken · BIFA · British Independent Film Awards". BIFA · British Independent Film Awards (به انگلیسی). 11 October 2012. Archived from the original on 17 October 2020. Retrieved 6 October 2020.
  70. "IFTA | Irish Film & Television Academy | Irish Film & Television Awards". www.ifta.ie. Archived from the original on 9 October 2020. Retrieved 6 October 2020.
  71. "The National Television Awards 2017 – winners in full". Radio Times (به انگلیسی). 26 January 2017. Retrieved 7 January 2021.
  72. McNeice, Katie (20 January 2017). "War-drama 'Anthropoid' starring Cillian Murphy & Jamie Dornan earns 12 Czech Lion Awards Nominations | The Irish Film & Television Network". www.iftn.ie. Archived from the original on 10 October 2020. Retrieved 6 October 2020.
  73. "IFTA | Irish Film & Television Academy | Irish Film & Television Awards". www.ifta.ie. Archived from the original on 9 October 2020. Retrieved 6 October 2020.
  74. Jeffery, Morgan (29 January 2020). "Cillian Murphy wins best Drama Performance award at the National Television Awards". Radio Times (به انگلیسی). Archived from the original on 9 June 2020. Retrieved 6 October 2020.
  75. "IFTA Academy | Irish Film & Television Academy | Irish Film & Television Awards". ifta.ie. Retrieved 7 January 2021.
  76. "The 2021 Hollywood Critics Association (HCA) Midseason Awards Winners". Next Best Picture (به انگلیسی). Archived from the original on 11 July 2021. Retrieved 2022-02-24.
  77. Couch, Aaron (2022-02-22). "'Spider-Man,' 'Shang-Chi' Lead Critics Choice Super Awards Film Nominations". The Hollywood Reporter (به انگلیسی). Retrieved 2022-02-24.
  78. "NTAs 2022 nominations in full as Holly Willoughby and Phillip Schofield snubbed". The Independent (به انگلیسی). 2022-08-23. Retrieved 2022-08-24.
  79. "Oscars 2024 nominations: best actor frontrunner Cillian Murphy secures his first nomination". The Irish Times (به انگلیسی). Retrieved 2024-01-23.

برای مطالعه بیشتر

[ویرایش]

پیوند به بیرون

[ویرایش]