پرش به محتوا

پاندای کونگ‌فوکار (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پاندای کونگ‌ فوکار
پوستر سینمایی
کارگردانجان استیونسن
مارک آزبرن
تهیه‌کنندهملیسا کاب
فیلمنامه‌نویسجاناتان ایبل
گلن برگر
بازیگرانجک بلک
داستین هافمن
آنجلینا جولی
ایان مک‌شین
ست روگن
لوسی لیو
دیوید کراس
رندل دوک کیم
جیمز هنگ
دن فوگلر
مایکل کلارک دانکن
جکی چان
موسیقیهانس زیمر
جان پاول
تدوینگرکلر نایت
شرکت‌های
تولید
توزیع‌کنندهپارامونت پیکچرز
تاریخ‌های انتشار
۱۵ مه ۲۰۰۸ (جشنواره فیلم کن)
۶ ژوئن ۲۰۰۸ (ایالات متحده)
مدت زمان
۹۲ دقیقه
کشورایالات متحده
زبانانگلیسی
هزینهٔ فیلم۱۳۰ میلیون دلار[۲]
فروش گیشه۶۳۱٫۷ میلیون دلار[۳]

پاندای کونگ‌فوکار (به انگلیسی: Kung Fu Panda) یک پویانمایی رایانه‌ای کمدی رزمی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۸ است که توسط دریم‌ورکس انیمیشن تولید و توسط پارامونت پیکچرز توزیع شده‌است. این فیلم نخستین قسمت از مجموعهٔ فرنچایز پاندای کونگ‌فوکار است و کارگردانی آن را جان استیونسن و مارک آزبرن برعهده داشتند و فیلمنامه‌ آن توسط جاناتان ایبل و گلن برگر بر پایه داستانی توسط اتان ریف و سایرس ووریس نوشته شد. گویندگان این فیلم افرادی چون جک بلک، داستین هافمن، آنجلینا جولی، ایان مک‌شین، ست روگن، لوسی لیو، دیوید کراس، رندل دوک کیم، جیمز هنگ، دن فوگلر، مایکل کلارک دانکن و جکی چان می‌باشند.

داستان در نسخه‌ای اسطوره‌ای از چین باستان که حیوانات انسان‌نما در آن حضور دارند روایت می‌شود و بر روی یک پاندا به نام پو (جک بلک) که به کونگ‌فو علاقه دارد، تمرکز دارد. زمانی که پیش‌بینی می‌شود یک پلنگ برفی بدنام به‌نام تای لانگ (مک‌شین) قرار است از زندان فرار می‌کند و به دره حمله کند، پو به شکلی ناخواسته به‌عنوان «جنگجوی اژدها» انتخاب می‌شود، قهرمان پیشگویی شده‌ای که با خواندن طومار اژدها می‌تواند به قدرت بی حد و حصری برسد.

توسعهٔ این فیلم در اکتبر ۲۰۰۴ آغاز شد و در ابتدا به‌عنوان یک نقیضه از فیلم‌های رزمی در نظر گرفته شده بود. با این حال، کارگردان استیونسن تصمیم گرفت آن را به یک فیلم ووشیای اکشن-کمدی با محوریت «سفر قهرمان» تبدیل کند. این پروژه در سپتامبر ۲۰۰۵ رسماً معرفی شد. مانند بیشتر فیلم‌های دریم‌ورکس انیمیشن، موسیقی متن آین فیلم توسط هانس زیمر ساخته شد که این بار در همکاری با جان پاول بود. زیمر برای الهام گرفتن از فرهنگ محلی به چین سفر کرد و از ارکستر سمفونیک ملی چین نیز در روند ضبط موسیقی استفاده کرد.

پاندای کونگ‌فوکار نخستین‌بار در جشنوارهٔ فیلم کن ۲۰۰۸ در تاریخ ۱۵ مه به نمایش درآمد و سپس در تاریخ ۶ ژوئن همان سال توسط کمپانی پارامونت پیکچرز در سینماهای ایالات متحده آمریکااکران عمومی شد. این فیلم با بودجه ۱۳۰ میلیون دلاری، ۶۳۱/۷ میلیون دلار در جهان به فروش رفت و آن را به سومین فیلم پرفروش در سال ۲۰۰۸ و پرفروش‌ترین فیلم انیمیشن سال تبدیل کرد. این فیلم توسط منتقدان مورد تحسین قرار گرفت و نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم پویانمایی و جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم پویانمایی شد. اما هر دو جایزه به انیمیشن وال-ئی تعلق گرفت. موفقیت این فیلم یک فرنچایز چندرسانه‌ای را ایجاد کرد که شامل دنباله‌های اصلی پاندای کونگ‌فوکار ۲ (۲۰۱۱)، پاندای کونگ‌فوکار ۳ (۲۰۱۶) و پاندای کونگ‌فوکار ۴ (۲۰۲۴) می‌شود.

خلاصه داستان

[ویرایش]

در درهٔ صلح، سرزمینی در چین باستان که حیوانات انسان‌نما در آن زندگی می‌کنند، استاد شیفو، پاندا قرمز بدخلق، از استاد و مرشد خود، استاد اوگوی -لاک‌پشتی خردمند و بنیان‌گذار کونگ‌فو و رهبر معنوی دره- می‌شنود که او پیش‌بینی کرده شاگرد پیشین شیفو، یعنی تای‌لانگ پلنگ‌برفی، خواهد گریخت و برای به‌دست آوردن طومار اژدها-یادگاری که قدرت بی‌پایان می‌بخشد اما از او دریغ شده- به دره حمله خواهد کرد. در واکنش، شیفو دستیارش زِنگ را برای تقویت امنیت زندان چور-گوم، جایی که تای‌لانگ در آن زندانی است، می‌فرستد و سپس مسابقه‌ای ترتیب می‌دهد تا «جنگجوی اژدها» را -قهرمان پیشگویی‌شده‌ای که شایستهٔ خواندن طومار است- شناسایی کند. پاندای بزرگی به نام پو که همراه پدر غازش، آقای پینگ، رستوران نودل‌فروشی‌شان را اداره می‌کند اما رویای کونگ‌فو دارد، دیر به مسابقه می‌رسد. او مشتاق دیدن قهرمانانش، پنج خشمگین -ببر، میمون، درنا، افعی و آخوندک، استادان کونگ‌فو تعلیم‌دیده نزد شیفو- است و راه‌های مختلفی برای ورود به میدان مسابقه را امتحان می‌کند. در آخر با استفاده از صندلی‌ای که با آتش‌بازی پرتاب می‌شود، به‌طور ناخواسته درست جلوی پنج خشمگین فرود می‌آید و اوگوی به‌طور غیرمنتظره او را «جنگجوی اژدها» اعلام می‌کند.

شیفو باور دارد که انتخاب اوگوی اشتباه بوده و پنج خشمگین هم پس از نخستین روز سخت آموزش، پو را پس می‌زنند و او را سرخورده می‌کنند تا به ترک آموزش‌ها مجبور شود. با این حال، اوگوی او را به ادامه‌دادن دلگرم می‌کند و پو کم‌کم با استقامت و شوخ‌طبعی‌اش دل پنج خشمگین را به‌دست می‌آورد. ببر فاش می‌کند که سخت‌گیری شیفو ناشی از شرم او به خاطر خیانت تای‌لانگ و پرورش او از کودکی بوده است. در زندان، تای‌لانگ با استفاده از یکی از پرهای زِنگ می‌گریزد، نگهبانان را نابود می‌کند و زِنگ را باز می‌فرستد. با شنیدن این خبر، شیفو، اوگوی را آگاه می‌سازد. اوگوی از او قول می‌گیرد که به پو به‌عنوان جنگجوی اژدها ایمان بیاورد و پیش از آنکه به دنیای ارواح برود، او را جانشین خود می‌کند. سپس شیفو به پو و پنج خشمگین خبر فرار تای‌لانگ را می‌دهد و می‌گوید تنها پو می‌تواند او را متوقف کند. پو که از این مسئولیت و مرگ اوگوی وحشت‌زده است، می‌خواهد فرار کند اما شیفو مانعش می‌شود. وقتی از او پرسیده می‌شود چرا مانده، پو اعتراف می‌کند که از خودش در گذشته خوشش نمی‌آمد اما باور داشت شیفو می‌تواند او را تغییر دهد. پو باعث می‌شود شیفو اعتراف کند که نمی‌داند چگونه باید او را به‌عنوان جنگجوی اژدها آموزش دهد. ببر این را می‌شنود و پنج خشمگین را رهبری می‌کند تا مخفیانه خودشان جلوی تای‌لانگ را بگیرند.

در این میان، شیفو متوجه می‌شود که توانایی‌های بالقوهٔ پو زمانی شکوفا می‌شوند که انگیزهٔ غذا داشته باشد، بنابراین او را با سبکی منحصر‌به‌فرد از کونگ‌فو تعلیم می‌دهد. پنج خشمگین با تای‌لانگ روبه‌رو می‌شوند اما او با فن «ضربهٔ عصب» شکست‌شان می‌دهد و تنها درنا را باقی می‌گذارد تا بقیه را به‌عنوان هشداری بازگرداند. شیفو تصمیم می‌گیرد پو آمادهٔ دریافت طومار اژدهاست، اما پو درمی‌یابد که طومار خالی است. گمان می‌برد که طومار بی‌ارزش است، بنابراین شیفو او و پنج خشمگین را می‌فرستد تا دره را تخلیه کنند، در حالی که خودش به‌تنهایی با تای‌لانگ روبه‌رو شود. در این هنگام، آقای پینگ برای آرام کردن پو راز «سوپ مادهٔ مخفی» خود را آشکار می‌کند: هیچ مادهٔ مخفی‌ای وجود ندارد؛ بلکه باور است که چیزها را خاص می‌کند. پو درمی‌یابد این همان پیام طومار اژدهاست و با شتاب بازمی‌گردد تا به شیفو کمک کند.

در کاخ یشم، تای‌لانگ بی‌رحمانه شیفو را شکست می‌دهد اما درمی‌یابد که طومار ناپدید شده است. پو با طومار می‌رسد و با استفاده از تکنیک‌های گیج‌کننده با تای‌لانگ وارد نبرد می‌شود. تای‌لانگ طومار را به‌دست می‌آورد اما نمی‌تواند معنای سطح خالی آن را درک کند. خشمگین، فن ضربهٔ عصب را روی پو به‌کار می‌برد اما به دلیل چربی بدنش بی‌اثر است. پو بر تای‌لانگ غلبه می‌کند و با فن «گرفتن انگشت ووکسی» که خودش آموخته بود، او را به دنیای ارواح می‌فرستد و دره او را به‌عنوان قهرمان می‌ستاید.

شخصیت‌ها

[ویرایش]
مقاله اصلی: فهرست شخصیت‌های پاندای کونگ‌فوکار [en]
صداپیشه نقش حیوان
جک بلک پو خرس پاندا
داستین هافمن استاد شیفو پاندای سرخ
رندل دوک کیم استاد بزرگ اوگوِی لاک‌پشت
ایان مک‌شین تای لانگ پلنگ برفی
آنجلینا جولی استاد ببری ببر جنوب چین
ست روگن استاد مانتیس آخوندک چینی
لوسی لیو استاد افعی پایتون سبز درختی
جکی چان استاد میمون میمون دماغ‌سربالای طلایی
دیوید کراس استاد لک‌لک درنا
جیمز هنگ آقای پینگ غاز

تولید

[ویرایش]

استودیوی دریم‌ورکس پیش‌تر در سال ۱۹۹۹ یک بازی ویدیویی پلی‌استیشن با ایده‌ای مشابه، به نام T'ai Fu: Wrath of the Tiger تولید کرده بود که توسط بخش دریم‌ورکس اینتراکتیو (که اکنون با نام Danger Close Games شناخته می‌شود) منتشر شد.[۴] در بهار ۲۰۰۴، اریک ویتاکر بر اساس شعر آغازین داستان کتاب جنگل اثر رودیارد کیپلینگ موسیقی‌ای به نام The Seal Lullaby نوشت؛ دریم‌ورکس قصد داشت آن را به عنوان یک انیمیشن بلند اقتباس کند. اما چند هفته بعد تصمیم گرفتند این ایده را رها کرده و به جای آن تولید کونگ‌فو پاندا را آغاز کنند.[۵] کار رسمی روی پروژه در اکتبر ۲۰۰۴ علنی شد.[۶] در سپتامبر ۲۰۰۵، دریم‌ورکس فیلم را همراه با معرفی جک بلک به‌عنوان صداپیشهٔ اصلی اعلام کرد.[۷]

در نوامبر ۲۰۰۵ نیز اعلام شد که داستین هافمن، جکی چان، لوسی لیو و یان مک‌شین به جک بلک در گروه صداپیشگان می‌پیوندند.[۸] این دومین فیلم انیمیشن دریم‌ورکس بود که جک بلک و آنجلینا جولی با هم همبازی شدند (اولی فیلم داستان کوسه در سال ۲۰۰۴ بود).[۹]

ایدهٔ ساخت فیلم توسط مایکل لاچانس، یکی از مدیران دریم‌ورکس، مطرح شد.[۱۰] در ابتدا قرار بود فیلم حالتی طنز و نقیضه داشته باشد، اما جان استیونسن (یکی از کارگردانان) چندان علاقه‌ای به این مسیر نداشت و تصمیم گرفت اثر را در قالب یک کمدی ووشیای شخصیت‌محور بسازد.[۱۱]

فیلمنامه توسط جاناتان ایبل و گلن برگر نوشته شد که پیش‌تر نویسنده و تهیه‌کنندهٔ مجموعه‌های تلویزیونی مختلفی از جمله The George Carlin Show، Mad TV و پادشاه تپه بودند. طرح اولیهٔ داستان را ایتن ریف و سایروس ووریس ارائه کردند. کارگردانان گفته‌اند که فیلم تحت تأثیر کمدی-رزمی سال ۲۰۰۴ استیون چو، یعنی جنب و جوش کنگ فو ساخته شد[۱۲] و قصد داشتند مطمئن شوند فیلم حسی اصیل از چین و کونگ‌فو داشته باشد. برای این منظور، ریموند زیباک (طراح تولید) و تَنگ هِنگ (مدیر هنری) سال‌ها روی نقاشی، مجسمه‌سازی، معماری و فیلم‌های رزمی چینی تحقیق کردند تا ظاهر فیلم را شکل دهند.[۱۳] زیباک گفته بود برخی از بزرگ‌ترین الهام‌های او از فیلم‌های هنری-رزمی مانند قهرمان، خانه خنجرهای پران و ببر خیزان، اژدهای پنهان گرفته شد.[۱۳] استیونسون هدفش را برای فرایندی که چهار سال طول کشید این‌طور توصیف کرد: «ساخت زیباترین فیلمی که دریم‌ورکس تا به حال ساخته است».

سکانس انیمیشن دوبعدی ابتدای فیلم به سبک سایه‌بازی چینی طراحی شد.[۱۴] این بخش که توسط جنیفر یو نلسون کارگردانی و توسط جیمز بکستر تهیه شد، از سوی منتقد نیویورک تایمز، منولا دارگیس، به‌عنوان بخشی «خیره‌کننده» و «از نظر بصری متفاوت با بیشتر انیمیشن‌های جریان اصلی آمریکا» تحسین شد.[۱۵]

منتقدان دیگر نیز آغاز فیلم را با سبک تأثیرگذار مجموعهٔ کارتونی سامورایی جک اثر گندی تارتاکوفسکی مقایسه کردند.[۱۶][۱۷] باقی فیلم با پویانمایی رایانه‌ای ساخته شد که از رنگ‌های روشن و نامتعارف برای تداعی چشم‌اندازهای طبیعی چین بهره می‌برد.[۱۴] سکانس پایانیِ تیتراژ نیز شامل طراحی‌های دوبعدی و نقاشی‌های ثابت در پس‌زمینه است.[۱۴]

انیمیشن کامپیوتری به‌کاررفته در این فیلم پیچیده‌تر از هر چیزی بود که دریم‌ورکس پیش‌تر انجام داده بود. زمانی که مدیر تولید فیلمنامه را به مارکوس مانینِن (سرپرست جلوه‌های ویژه) داد، ظاهراً با خنده گفت: «موفق باشی!» مانینن گفت: «وقتی شروع کردیم، فیلم هنوز یک ایدهٔ مفهومی بود. اما هر کسی که به آن نگاه می‌کرد، پیچیدگی آن را فریاد می‌زد. ما کار را با این پرسش آغاز کردیم که چطور می‌توانیم این فیلم را ملموس کنیم؟ چطور می‌توانیم راه‌های هوشمندانه‌ای پیدا کنیم تا این دنیا را زنده کنیم، بدون اینکه پیچیدگی خودش به نیروی محرک داستان تبدیل شود، بلکه این داستان و احساسات محرک اصلی باشند»[۱۸] برای آماده‌سازی، انیماتورها یک کلاس شش‌ساعتهٔ کونگ‌فو گذراندند.[۱۹]

تهیه‌کننده ملیسا کاب گفت که شخصیت پو در ابتدا «بیشتر شبیه یک آدم ازخودراضی» بود، اما بعد از شنیدن اجرای جک بلک، شخصیت تغییر کرد.[۱۹] به گفتهٔ جک بلک، او بیشتر به‌طور «انفرادی» کار صداگذاری را انجام داد، هرچند یک روز را با داستین هافمن گذراند که به گفتهٔ کاب به شکل‌گیری صحنهٔ رویارویی شخصیت‌هایشان کمک کرد.[۱۹] لوسی لیو هم گفت این فیلم «خیلی متفاوت بود، چون روند تولیدش بسیار طولانی بود».[۲۰] او توضیح داد زمانی که پروژه به او معرفی شد، آن‌ها قبلاً طراحی شخصیتش را آماده کرده بودند و حتی «یک نسخهٔ ویدیویی کامپیوتری کوتاه» از ظاهر و حرکت‌هایش ساخته بودند.[۲۰]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ "AFI|Catalog".
  2. ↑ "Kung Fu Panda", The Numbers (به انگلیسی) Retrieved on 2008-06-11.
  3. ↑ "Kung Fu Panda", The Numbers (به انگلیسی) Retrieved on 2008-12-25.
  4. ↑ "T'ai Fu: Wrath of the Tiger (PlayStation) - Pixelpendium (Beta)". www.pixelpendium.com (به انگلیسی). Retrieved 2020-10-18.[پیوند مرده]
  5. ↑ "The Seal Lullaby – Music Catalog – Eric Whitacre". EricWhitacre.com. Archived from the original on April 7, 2023. Retrieved 7 April 2023.
  6. ↑ Aggerholm, Barbara (October 5, 2004). "Giving a shark some bite; Local animator swims with the big boys". Kitchener Record. Archived from the original on June 9, 2008. Retrieved September 16, 2017.
  7. ↑ "Dreamworks Animation Plans Kung Fu Panda". Empire. September 21, 2005. Archived from the original on May 31, 2011. Retrieved June 5, 2008.
  8. ↑ "DreamWorks Announces the Cast of Kung Fu Panda". UPI Entertainment News. November 9, 2005. Archived from the original on September 17, 2011. Retrieved September 1, 2008.
  9. ↑ Bowles, Scott (May 6, 2011). "Jolie, Black perfect for 'Kung Fu Panda 2'". USA Today. Archived from the original on December 31, 2014. Retrieved December 31, 2014.
  10. ↑ "Imagi Announces Strategic Alliance for Gatchaman and Astro Boy Toy Development". Anime News Network. August 7, 2007. Archived from the original on October 8, 2013. Retrieved March 22, 2012.
  11. ↑ Douglas, Edward (June 2, 2008). "EXCL: Kung Fu Panda Co-Director John Stevenson". ComingSoon.net. Archived from the original on June 5, 2008. Retrieved June 5, 2008.
  12. ↑ Gaul, Lou (November 4, 2005). "1104 Film Clips". Bucks County Courier Times. Retrieved September 1, 2008.
  13. 1 2 "Kung Fu Panda gets cuddly". Daily News. New York. May 31, 2008. Archived from the original on June 4, 2008. Retrieved June 5, 2008.
  14. 1 2 3 Hewitt, Chris (June 6, 2008). "Kung Fu Panda is fresh, surprising and beautiful". TwinCities.com. Archived from the original on June 9, 2008. Retrieved June 7, 2008.
  15. ↑ Dargis, Manohla (June 6, 2008). "Fuzzy Outsider, Kicking His Way Toward His Dream". The New York Times. Archived from the original on June 9, 2008. Retrieved June 10, 2008.
  16. ↑ "Kung Fu Cinemapoo Kung Fu Panda review". Kung Fu Cinema. Archived from the original on June 29, 2012. Retrieved September 1, 2008.
  17. ↑ Garrett, Stephen. "Timeout Kung Fu Panda review". Time Out. Archived from the original on August 16, 2008. Retrieved September 1, 2008.
  18. ↑ Dunlop, Renne. "'Kung Fu Panda'". CG Studios. Archived from the original on December 27, 2008. Retrieved August 29, 2008.
  19. 1 2 3 Roberts, Sheila. "Jack Black Interview, Kung Fu Panda". MoviesOnline. Archived from the original on June 20, 2009. Retrieved December 22, 2008.
  20. 1 2 Roberts, Sheila. "Lucy Liu Interview, Kung Fu Panda". MoviesOnline. Archived from the original on March 28, 2009. Retrieved December 22, 2008.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=پاندای_کونگ‌فوکار_(فیلم)&oldid=43601614»