جنگ داخلی افغانستان (۱۹۹۶–۲۰۰۱)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جنگ داخلی افغانستان (۱۹۹۶–۲۰۰۱)
بخشی از جنگ افغانستان (۱۳۵۷ تاکنون) و
جنگ با تروریسم
1996afghan (1).png
اوضاع افغانستان در اواخر ۱۹۹۶
تاریخ۲۷ سپتامبر ۱۹۹۶ تا ۷ اکتبر ۲۰۱۱ (۵ سال و ۱۰ روز)
مکانافغانستان
نتیجه
  • طالبان کنترل شهر کابل و بسیار از مناطق افغانستان را در دست گرفتند
  • ادامه جنگ تا سال ۲۰۰۱ جنگ افغانستان (۲۰۰۱–۲۰۱۴); سقوط طالبان و تخریب کمپ‌های القاعده
طرفین درگیر

افغانستان امارت اسلامی افغانستان
(طالبان)
القاعده

پشتیبانی توسط:
 عربستان سعودی
 پاکستان
افغانستان دولت اسلامی افغانستان
(ائتلاف شمال)
پشتیبانی توسط:
ایران ایران
 هند
تاجیکستان تاجیکستان
روسیه روسیه
ازبکستان ازبکستان
ترکیه ترکیه
 ایالات متحده آمریکا
فرماندهان و رهبران
افغانستان محمد عمر
افغانستان عبیدالله آخوند
افغانستان ملا دادالله
اسامه بن لادن
ایمن الظواهری
ارتشبد پرویز مشرف
سپهبد محمود احمد
سپهبد حمیدگل
سپهبد نسیم رنا
سپهبد ضیاالدین بوت
سرهنگ امیرسلطان ترار
افغانستان احمد شاه مسعود 
افغانستان برهان‌الدین ربانی
افغانستان عبدالقدیر
افغانستان Qari Baba
افغانستان بسم‌الله خان محمدی
افغانستان محمدقسیم فهیم
افغانستان سید حسین انوری
افغانستان Arif Noorzai
افغانستان Haji M. Mohaqeq
افغانستان عبدالرشید دوستم
افغانستان محمد اسماعیل‌خان
تاریخ افغانستان
"Interior of the palace of Shauh Shujah Ool Moolk, Late King of Cabul"
مرتبط:
آریانا · خراسان
خلاصهٔ تاریخ افغانستان

کتاب ویکی‌پدیا کتاب · رده رده:تاریخ افغانستان · درگاه درگاه

در سال ۱۹۹۶ برابر با ۱۳۷۴ خورشیدی طالبان، کابل پایتخت افغانستان را تصرف و امارت اسلامی افغانستان را تأسیس نمود. آنها بیش از ۹۰٪ کشور را تحت کنترل گرفتند و منطقهٔ کوچکی را در شمال شرقی برای مجاهدین اختصاص دادند که پایان جنگ‌های داخلی بین مجاهدین و شروع حکومتی نو توسط طالبان برای افغانستان بود.
در همین سال، جامعه جهانی، شامل آمریکا، بیان نمودند که طالبان منبع بسیار پایداری برای به دست گرفتن کنترل این کشور جنگ‌زده هستند.[۲] ولی افراط آنها در قوانین اسلامی و مذاکره نکردن با دشمنان به زودی این حرف را نقض کرد. در سال ۱۹۹۶، اسامه بن لادن و گروهش القاعده وارد افغانستان شده و از آنجا به عنوان مرکز عملیات‌های خود استفاده نمودند. با وجود طالبان، القاعده توانست از افغانستان برای اهداف نظامی، تعلیم سربازانش، خرید و فروش اسلحه، هماهنگی با دیگر جهادی‌ها و نقشه برای طرح‌های جدید تروریستی خود استفاده کند.[۳] پیش از حادثه ۱۱ سپتامبر بین ۱۰٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ نفر در کمپ‌های القاعده تعلیمات نظامی دیدند.[۴]

حادثه بمبگذاری اوت ۱۹۹۸ سفارت آمریکا از سوی رییس جمهور بیل کلینتون به بن لادن نسبت داده شده بود و کلینتون دستور حمله موشکی به کمپ‌های تعلیمی القاعده در افغانستان را صادر کرد. در همان زمان در سال ۱۹۹۹ آمریکا از طالبان خواست که بن لادن را به آنها تحویل دهند که طالبان این خواسته‌ها را رد کردند.[۵] سازمان اطلاعاتی آمریکا در دهه ۹۰ در افغانستان فعالیتهایی داشت که به دنبال دستگیری یا کشتن بن لادن بودند. این تیم چندین عملیات را انجام دادند اما هیچ‌وقت دستور قتل او را از طرف رییس جمهور دریافت نکردند. البته این ماموریت‌ها باعث روابط بسیار خوبی شد که در سال ۲۰۰۱ ورود آمریکا به خاک افغانستان را تسریع بخشید.[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. McCarthy, Rory; Carter, Helen; Norton-Taylor, Richard (October 26, 2001). "The elite force who are ready to die". گاردین.
  2. نفیض مصدق احمد (October 2009). "تروریستهای ما". New Internationalist. Retrieved 2009-12-07.
  3. 9/11 Commission Report P. 66
  4. 9/11 Commission Report P. 67
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ Ghost Wars: The Secret History of the CIA, Afghanistan, and Bin Laden, from the Soviet Invasion to September 10, 2001.