سراج‌الدین حقانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سِراج الدّین حقانی
Image of interview with sirajuddin-haqqani.jpg
عکس بدون تاریخ از حقانی در حال مصاحبه
وزارت امور داخله
آغاز به کار
۷ سپتامبر ۲۰۲۱ (۱۱ روز)
نخست‌وزیرمحمدحسن آخند
رهبرهبت‌الله آخندزاده
پس ازابراهیم صدر
اطلاعات شخصی
زادهح. ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۰
افغانستان یا پاکستان
ملیتافغان
حزب سیاسیطالبان
خدمات نظامی
وفاداریافغانستان امارت اسلامی افغانستان
خدمت/شاخه شبکه حقانی
سال‌های خدمتدههٔ ۲۰۰۰ - اکنون
درجهمعاون فرمانده نظامی طالبان[۱]
جنگ‌ها/عملیات‌هاجنگ با تروریسم
جنگ داخلی افغانستان
جنگ در افغانستان (۲۰۰۱–۲۰۲۱)
شورش طالبان
آپریشن ضربِ عضب
هجوم طالبان (۱۴۰۰)[۲]


سراج‌الدین حقانی (زادهٔ ح. ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۰[۳][۴]) یکی از دو معاون ارشد رهبر طالبان مولوی هبت‌الله آخندزاده و وزیر امور داخلهٔ کنونی افغانستان است.[۵][۱] او همچنین رهبر شبکهٔ حقانی، زیر مجموعه‌ای از سازمان طالبان و شاخه‌ای از خاندان حقانی می‌باشد.[۶][۷][۸][۹] او به عنوان معاون رهبر طالبان نظارت بر مبارزهٔ مسلحانه علیه آمریکا و نیروهای ائتلاف را بنابر گزارش‌هایی از یک پایگاه در ناحیهٔ وزیرستان شمالی در پاکستان رهبری می‌کرد.

حقانی در حال حاضر تحت تعقیب اف‌بی‌آی قرار دارد و پاداشی ۱۰ میلیون دلاری از سوی وزارت امور خارجهٔ ایالات متحده برای اطلاعات در مورد محل سکونت او که منجر به دستگیری وی شود تعیین شده است.[۱۰][۱۱]

اوایل زندگی[ویرایش]

سراج‌الدین حقانی حدود ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۰ به عنوان فرزند جلال‌الدین حقانی، یک پشتون مجاهد و رهبر نظامی طرفدار نیروهای طالبان در افغانستان و پاکستان، و همسر عرب او از امارات متحده عربی متولد شد.[۱۲] جلال‌الدین حقانی همچنین همسری پشتون داشت؛ سراج‌الدین حقانی برادرانی از هر دو همسر پدرش دارد.[۱۳] او دوران کودکی خود را در میران شاه، وزیرستان شمالی پاکستان گذراند و در حوزهٔ اسلامی دیوبندی دارالعلوم حقانیه در اکوره ختک واقع در خیبر پختونخوا پاکستان درس خواند. برادر کوچکترش، محمد حقانی نیز عضو این شبکه بود که در حملهٔ هواپیماهای بدون سرنشین در ۱۸ فوریه ۲۰۱۰ در دنده درپاخل روستایی در وزیرستان شمالی کشته شد.[۱۴]

نام «حقانی» از دارالعلوم حقانیه گرفته شد که بسیاری از چهره‌های پیشرو در شبکهٔ حقانی در آن تحصیل کرده‌اند. بسیاری از موقعیت‌های برجسته در شاخهٔ پاکستان و افغانستان طالبان نیز در دست فارغ‌التحصیلان از این حوزه است.[۱۵][۱۶]

فعالیت‌ها[ویرایش]

حقانی مسئولیت برنامه‌ریزی برای حمله به هتل کابل سرینا در سال ۲۰۰۸ را برعهده گرفت؛ در جریان این حمله شش نفر، از جمله شهروند آمریکایی تور دیوید هسلا کشته‌شدند.[۱۷] وی همچنین اعتراف کرده که در آوریل ۲۰۰۸ تلاش برای برنامه‌ریزی برای ترور حامد کرزی را انجام داده بود.[۱۸][۱۷] نیروهای وی همچنین توسط نیروهای ائتلاف متهم به یک بمب‌گذاری در اواخر دسامبر ۲۰۰۸ شدند که در جریان آن در یک سربازخانه در نزدیکی یک مدرسه ابتدایی چندین دانش آموز، یک سرباز و یک گارد افغان کشته شدند؛ نیروهای ائتلاف تحت تأثیر این حمله قرار نگرفتند.[نیازمند منبع]

در نوامبر ۲۰۰۸ دیوید اس. رود خبرنگار نیویورک تایمز در افغانستان ربوده شد. اعتقاد بر این است که اسیرکنندگان اولیه تنها علاقه‌مند به باج‌گیری بودند اما گزارش شده که آخرین اسیرکنندهٔ او پیش از فرار سراج‌الدین حقانی بوده‌است.[۱۹]

گزارش‌های متعددی نشان می‌دهد که حقانی در یک حملهٔ عظیم هواپیمای بدون سرنشین توسط ایالات متحده در تاریخ ۲ فوریه ۲۰۱۰ مورد هدف قرار گرفت،[۲۰] اما در آن زمان در منطقه حضور نداشت.[۲۱]

حقانی در مارس ۲۰۱۰، در «شورای کویته طالبان» به عنوان یکی از رهبران معرفی شد.[۲۲] معاون وی، سنگین زادران، توسط یک حمله هواپیماهای بدون سرنشین ایالات متحده در ۵ سپتامبر ۲۰۱۳ در پاکستان کشته شد.[۲۳]

پدر او، جلال‌الدین حقانی، احتمالاً در اوایل سال ۲۰۰۸،[۲۴] اما قطعاً تا سال ۲۰۱۶، به علت بیماری،[۲۵] کنترل شبکه حقانی را به پسرش سراج‌الدین حقانی واگذار کرد.[۲۶][۲۷] به این ترتیب او به عنوان معاون رهبر طالبان هبت‌الله آخندزاده خدمت کرد، و در درجهٔ اول درگیر امور نظامی شد.[۲۸]

آنتونیو گویستوزی، کارشناس بریتانیایی در زمینهٔ طالبان در ماه ۳۱ مه ۲۰۲۰ به فارین پالیسی گفت که سراج‌الدین حقانی مبتلا به کووید ۱۹ شد، که منجر به غیبت او در ترکیب رهبری این گروه شد.[۲۹]

پس از آنکه طالبان کنترل افغانستان را بازپس گرفت، او در ۷ سپتامبر ۲۰۲۱ به عنوان وزیر امور داخلهٔ امارت اسلامی افغانستان، منصوب شد.[۳۰]

نوشته‌ها[ویرایش]

زمانی که اختر محمد منصور به عنوان رهبر جدید طالبان در ۲۰۱۵ انتخاب شد، مکاتبه‌ای به نقل از سراج‌الدین حقانی نوشته شد:[۳۱]

... توصیهٔ ویژه من به همه اعضای امارت اسلامی این است که وحدت و انضباط داخلی خود را حفظ کنند…

سراج الدین حقانی قطعه نظری با عنوان «آنچه که ما، طالبان، می‌خواهیم» نوشت، که در ۲۰ فوریه ۲۰۲۰ در نیویورک تایمز ظاهر شد. این امر بحث‌های جنجالی را برانگیخت که چرا به تروریست‌ها فرصت نوشتن به مقالات داده شده است.

در سال ۲۰۱۰، حقانی کتابی ۱۴۴ صفحه‌ای را به زبان پشتو منتشر کرد؛ در این کتابچهٔ آموزشی و راهنمایی که تحت عنوان «درس‌های نظامی به نفع مجاهدین» منتشر شده بود، او رادیکال‌تر از طالبان به نظر می‌رسید. او در کتابش که تحت تأثیر القاعده قرار گرفته بود به حمایت از سر بریدن و بمب‌گذاری‌های انتحاری پرداخت، و با مشروعیت برای به هدف قرار دادن غرب، از مسلمانان درخواست کرد تا «تغییر قیافه بدهند، ریش خود را اصلاح کنند و لباس‌های غربی پوشیده و صبور باشند.»[۳۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Mullah Omar: Taliban choose deputy Mansour as successor". BBC News. 31 July 2015. Archived from the original on 17 August 2016. Retrieved 31 July 2015.
  2. Joscelyn, Thomas (25 June 2021). "Taliban's deputy emir issues guidance for governance in newly seized territory". FDD's Long War Journal. Archived from the original on 19 July 2021. Retrieved 19 July 2021.
  3. "Sirajuddin Haqqani". Archived from the original on 28 August 2018. Retrieved 28 August 2018.
  4. "Wanted: Sirajuddun Haqqani". Rewards for Justice. Archived from the original on 26 August 2014.
  5. "Afghan Taliban announce successor to Mullah Mansour". بی‌بی‌سی نیوز. 25 May 2016. Archived from the original on 18 April 2018. Retrieved 25 May 2016.
  6. Islamabad Boys بایگانی‌شده در ۱۴ فوریه ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine, The New Republic, 27 January 2010
  7. Empty citation (help)
  8. Hayes, Edward (Retired اطلاعات نظامی افسر (ارتش) (23 August 2015). "Counter Terror: The Ghost Death of Mullah Omar and Crisis: Mansour versus Caliph al-Baghdadi". Counter Terrorism Lectures and Consulting. Archived from the original on 14 October 2017.
  9. Mehsud, Saleem (23 October 2015). "Kunduz Breakthrough Bolsters Mullah Mansoor as Taliban Leader". CTC Sentinel. Combating Terrorism Centre of Westpoint. 8 (10). Archived from the original on 17 November 2015.
  10. Fink, Jenni (7 September 2021). "Sirajuddin Haqqani, Afghanistan Cabinet Member, Wanted by FBI, $10 Million Reward Offered". Newsweek.
  11. "Wanted: Sirajuddun Haqqani". Retrieved 2021-08-28.
  12. Anwar, Madeeha; Zahid, Noor (1 June 2017). "What Is the Haqqani Network?". Extremism Watch. صدای آمریکا. Retrieved 6 September 2021.
  13. Empty citation (help)
  14. Shah, Pir Zubair (2010-02-19). "Missile Kills Militant Commander's Brother in Pakistan". نیویورک تایمز. Archived from the original on 2010-02-22. Retrieved 2010-02-19.
  15. "Haqqani Militants Act Like Pakistan's Protected Partners". The New York Times. 7 September 2021.
  16. "Haqqani Network". Mapping Militant Organizations. Stanford University. 8 November 2017.
  17. ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ "Wanted: Sirajuddun Haqqani". Retrieved 2021-08-28.
  18. Empty citation (help)
  19. Matthew Cole (2009-06-22). "The David Rohde Puzzle". نیویورک (مجله). Archived from the original on 2009-06-26. Retrieved 2009-07-01.
  20. Shahzad, Syed Saleem (2010-02-05). "US fires off new warning in Pakistan". Asia Times Online. Archived from the original on 2010-02-07. Retrieved 2010-02-04.
  21. "Sources: Drone strikes kill 29 in Pakistan". CNN. 2010-02-02. Archived from the original on 2010-02-03. Retrieved 2010-02-02.
  22. Amir Mir (2010-03-01). "Pakistan wipes out half of Quetta Shura". The News International. Archived from the original on 2010-03-04. Retrieved 2010-03-04. The remaining nine members of the Quetta Shura who are still at large are believed to be Mullah Hassan Rehmani, the former governor of Kandahar province in Taliban regime; Hafiz Abdul Majeed, the former chief of the Afghan Intelligence and the surge commander of the Taliban in southern Afghanistan; Amir Khan Muttaqi, a former minister in Taliban regime; Agha Jan Mutasim, the Taliban’s head of political affairs; Mullah Abdul Jalil, the head of the Taliban’s shadowy interior ministry, Sirajuddin Haqqani, the son of Maulvi Jalaluddin Haqqani and the commander of the Haqqani militant network; Mullah Abdul Latif Mansoor, the commander of the Mansoor network in Paktika and Khost; Mullah Abdur Razaq Akhundzada, the former corps commander for northern Afghanistan; and Abdullah Mutmain, a former minister during the Taliban regime who currently looks after the financial affairs of the extremist militia.
  23. Rehman, Zia Ur (13 September 2013) 'A great blow' بایگانی‌شده در ۲۰۱۹-۰۲-۰۳ توسط Wayback Machine thefridaytimes.com
  24. "Haqqani Network". Mapping Militant Organizations. Stanford University. 8 November 2017.
  25. Tanzeem, Ayesha (4 September 2018). "Haqqani Network Founder Dies After Long Illness". Voice of America (VoA). Archived from the original on 26 October 2019.
  26. "Afghanistan: Who's who in the Taliban leadership: 3. Interior Minister Sirajuddin Haqqani". BBC News. 8 September 2021.
  27. Graham-Harrison, Emma (4 September 2018). "Leader of Haqqani network in Afghanistan is dead, say Taliban". The Guardian. Archived from the original on 4 September 2018.
  28. Azami, Dawood (26 May 2016). "Mawlawi Hibatullah: Taliban's new leader signals continuity". BBC News. Archived from the original on 28 May 2016. Retrieved 26 May 2016.
  29. "Taliban Leadership in Disarray on Verge of Peace Talks". فارین پالیسی. Archived from the original on 2020-06-07. Retrieved 2020-06-07.
  30. "Taliban announce new government for Afghanistan". بی‌بی‌سی نیوز. 2021-09-07. Archived from the original on 2021-09-07. Retrieved 2021-09-07.
  31. "Taliban power struggle breaks out in wake of news of Mullah Omar's death". شیکاگو تریبون. August 2, 2015. Archived from the original on 2015-11-21. Retrieved 2015-11-10.
  32. Abubakar Siddique, The Pashtun Question: The Unresolved Key to the Future of Pakistan and Afghanistan, Hurst, 2014, p. 173