منطقه گنداره

مختصات: ۳۳°۴۵′۲۲″شمالی ۷۲°۴۹′۴۵″شرقی / ۳۳٫۷۵۶۰°شمالی ۷۲٫۸۲۹۱°شرقی / 33.7560; 72.8291
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
گنداره
गन्धार (Sanskrit)

ح. ۸۰۰ پ٫ مح. ۵۰۰ میلادی
منطقه گنداره در South Asia واقع شده
گنداره
گنداره
موقعیت گنداره در جنوب آسیا (پاکستان و افغانستان کنونی.
منطقه جغرافیایی تقریبی گنداره در حوضه پیشاور، در شمال غربی پاکستان امروزی.
پایتختکاپیسا (بگرام)
پشکلاوتی (چارسده)
پوروشاپوره (پیشاور)
تکششیلا‎ (تاکسیلا)
اوداباهونداپورا (هوند)
حکومتپادشاهی
• ح. ۷۵۰ پ٫ م
ناگناجیت
• ح. ۵۱۸ پ٫ م
پوشکاراساکتی (آخرین حاکم پادشاهی گنداره)
• ح. ۵۰۰ پ٫ م
کاندیک
دوره تاریخیعصر باستان
• بنیان‌گذاری
ح. ۸۰۰ پ٫ م
• فروپاشی
ح. ۵۰۰ میلادی
پیشین
پسین
Gandhara grave culture
آلخون
امروز بخشی ازافغانستان
پاکستان
نقشه مربوط به قرن ۱۹ میلادی از گنداره شمالی.
یک تصویر ماهواره ای از منطقه گنداره (در اکتبر ۲۰۲۰).

گَنداره (به فارسی باستان: گـَداره[۱](Gadāra)𐎥𐎭𐎠𐎼) یا گندهارا (Gandhara). نام استانی از استان‌های شاهنشاهی ایران در زمان هخامنشیان بود.[۲] محل گنداره در راستای رود سند، پیرامون شهرهای تاکسیلا و پوشکَلَواتی (چارسده امروزی) در شمال خاوری پیشاور پاکستان قرار داشت.[۳] نام گنداره نخست در ریگ‌ودا ذکر شده و پس از آن در آتارواودا. پانینی، زبان‌شناس هندی که خود احتمالاً از اهالی گنداره بوده نیز از این منطقه نام برده و آن را یکی از استان‌های اصلی هند دانسته‌است.[۳] در منابع ایرانی، نام گنداره نخستین بار در سنگ‌نبشته بیستون داریوش بزرگ و به عنوان یکی از استان‌های شاهنشاهی ایران آمده‌است.[۳] به نام گنداره در سدهٔ یازدهم پس از میلاد نیز توسط ابوریحان بیرونی اشاره شده و وی شهر ویهند (احتمالاً آوند امروزی نزدیک به اتوک) را پایتخت گنداره ذکر کرده‌است. نام گنداره در منابع کلاسیک بعدی برای اشاره به دره رود کابل استفاده شد.[۳] گنداره گاه با سرزمین قندهار اشتباه گرفته می‌شود.

پس از یورش یونانیانِ باختر (۲۵۰ پ. م-۱۳۰ پ. م) به گنداره و شبه‌قارهٔ هند و تشکیل دولت یونانی هند (۱۸۰ پ.م. -۱۰ پ. م) در آنجا، هنر یونانی با هنر بودایی درهم تلفیق شده و هنر گنداره را به وجود آورد، که نمونه آن در پایگاه باستان‌شناسی هَده در جنوب جلال‌آباد (گندارهٔ عصر بودایی) قابل مشاهده‌است. در سال ۴۷ میلادی گندفر از پادشاهی سورن، سکاهای شمالی را از گنداره اخراج کرد.[۴]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. دانشگاه فرانکفورت آلمان. "Old Persian Corpus, Part No. 8, Text: DB1". http://titus.uni-frankfurt.de (به انگلیسی). {{cite web}}: External link in |وبگاه= (help)
  2. دانشنامهٔ ایرانیکا: GANDHĀRA. نوشتهٔ Willem Vogelsang
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ همان.
  4. CHRONOLOGY OF IRANIAN HISTORY PART 1 iranicaonline.org

منابع[ویرایش]