استون‌هنج

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
استون‌هنج
Stonehenge, Condado de Wiltshire, Inglaterra, 2014-08-12, DD 09.JPG
نقشهٔ ویلتشایر نشان‌گر جایگاه استون‌هنج در منطقه.
استون‌هنج در Wiltshire قرار گرفته‌است
استون‌هنج
محلی در United Kingdom Wiltshire
موقعیت ویلتشایر، انگلستان
مختصات ۵۱°۱۰′۴۳.۸۴″ شمالی ۱°۴۹′۳۴.۲۸″ غربی / ۵۱.۱۷۸۸۴۴۴°شمالی ۱.۸۲۶۱۸۸۹°غربی / 51.1788444; -1.8261889مختصات: ۵۱°۱۰′۴۳.۸۴″ شمالی ۱°۴۹′۳۴.۲۸″ غربی / ۵۱.۱۷۸۸۴۴۴°شمالی ۱.۸۲۶۱۸۸۹°غربی / 51.1788444; -1.8261889
نام رسمی: Stonehenge, Avebury and Associated Sites
نوع: فرهنگی تاریخی
معیار: i, ii, iii
رسمیت: 1986 (10th session)
شماره مرجع: 373
Region: اروپا و آمریکای شمالی

استون‌هنج (به انگلیسی: Stonehengeیادمانی پیشاتاریخی است که در کشور انگلستان و در شهرستان ویلتشر در ۳٫۲ کیلومتری غرب آمسبوری و ۱۳ کیلومتری دشت سالزبری قرار دارد.[۱]

این یادمان، باقی‌مانده از دوران عصر برنز و دوران نوسنگی است و براساس تاریخ‌گذاری رادیوکربن ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ پیش از میلاد قدمت آن تخمین زده شده‌است.[۲] توجه شود که این ناحیه از ۹۰۰۰ سال محل زندگی انسان بوده و این یعنی استون‌هنج سال‌ها پیش از ساخت، منطقه‌ای مهم محسوب بوده است.[۳]

سال‌شمار[ویرایش]

  • ۴۵۰۰ سال پیش: مردمان دوران باستان، نخستین مقبره‌های سنگی و پشته‌های مخصوص دفن اجساد را در غرب اروپا ساختند.
  • ۳۱۰۰ سال پیش: اولین مرحله از استون‌هنج (استون‌هنج) شامل خندق حلقه‌ای با یک کناره در داخل، ساخته شد. یک حلقه از ۵۶ سوراخ (امروزه آنها را سوراخ‌های اوبری می‌نامند) در درون ساحل (کناره) ایجاد شد. سنگ هیل در شمال شرقی استون‌هنج بر پا شد.
  • ۲۵۰۰ سال پیش: محل دفن در نیوگرنج در ایرلند ساخته شد.
  • ۲۱۰۰ سال پیش: مرحله دوم استون‌هنج ساخته شد. ساختار اولیه توسط یک سلسله سنگ‌های آبی دایره شکل مشخص می‌شود.
  • ۱۸۰۰–۲۰۰۰ سال پیش: سنگ‌های ایستاده و ردیف شده در یک خط در فرانسه و جزیره کرس ظاهر می‌شوند.
  • ۲۰۰۰ سال پیش: کار ساخت مرحله سوم (استون‌هنج) آغاز می‌شود.
  • ۱۹۰۰ سال پیش: سنگ‌های سارسین بزرگ در استون‌هنج برافراشته می‌شوند.
  • ۱۵۰۰ سال پیش: سنگ‌های آبی در استون‌هنج کار گذاشته می‌شوند. آخرین مرحله استون‌هنج به پایان می‌رسد.

ساخت[ویرایش]

افسانه‌ها[ویرایش]

قصه گویان می‌گفتند مرلین جادوگر سنگ‌ها را در زمان شاه آرتور افسانه‌ای قرن پنجم میلادی از ایرلند به استون‌هنج آورده‌است. امروزه متخصصان پی برده‌اند که قدمت استون‌هنج بسیار بیشتر از این تاریخ است. تقریباً آغاز بنای آن از سال ۳۱۰۰ پیش از میلاد بوده‌است. این مسئله ثابت می‌کند که استون‌هنج از اهرام مصر هم قدیمی‌تر است.

چگونگی[ویرایش]

چگونگی ساخت این بنا دقیقا مشخص نیست. برخی معتقدند این سنگ‌ها اصلا توسط و یخچال‌های طبیعی آن‌ها را جابجا کرده‌اند. اما کشف دو معدن تاریخی در پرسلی تا حدود زیادی به این بحث پایان داد. سنگ‌هایی بزرگی، که تا ۵۰ تن وزن داشتند روی غلطک‌ها به وسیله گروهی از مردان، کشیده شده وبه محل آورده می‌شدند.[۳] حرکت دادن سنگ‌های عظیم‌الجثه به محل استقرارشان، یک کار بسیار عظیم بود. یک مطالعه نشان می‌دهد که یک هزار نفر در مدت ۳ هفته می‌توانستند فقط یک قطعه را به استون‌هنج حمل کنند. حتی با استفاده از چنین نیروی کار عظیمی، ساخت قسمت مرکزی بنا بیش از ده سال طول می‌کشید. وقتی سنگ‌ها به محل می‌رسیدند، با استفاده از طناب و در صورت لزوم با ایجاد سراشیبی خاکی، آن‌ها را در حالت ایستاده قرار می‌دادند.

این بناها می‌توانستند به عنوان محل سکونت، معابد، مقابر یا حتی تقویم‌های بزرگ در فضای باز مورد استفاده قرار گیرند. مردم می‌توانستند با دنبال کردن حرکت اجرام آسمانی، درباره فصل‌های سال چیزهایی یاد بگیرند. مردم دانشمند اولیه به مقدار زیادی برای درو کردن محصولات و غذای خود به فصول سال متکی بودند. آنها فصل‌ها را به‌وسیله مراسم و تشریفات مذهبی جشن می‌گرفتند. احتمال اینکه این مناطق و نواحی حکم مقدس برای مردم داشته‌است، بسیار زیاد است.

مراحل[ویرایش]

نخست[ویرایش]

تقریباً ۲۵۰۰ سال پیش در نخستین مرحله، یک کانال گرد با یک ساحل خاکی در درون آن بود. کارگران دو حلقه متحدالمرکز از سنگ‌ها را در مرکز بنای اصلی بلند کردند. احتمالاً برای آن از ۸۰ قطعه سنگ آتشفشانی باریک، به نام سنگ آبی استفاده نمودند. آنها بیشتر از کریستال‌های سنگ چخماق تشکیل می‌شدند احتمالا این سنگ‌ها از مناطق آوه‌بری در ایرلند و تپه‌های پرسلی در ولز به اینجا آورده شده‌اند. بنابراین احتمالا سه منطقه نوسنگی مهم دشت سالیسبری، آوه‌بری و تپه‌های پرسلی در ولز به دلیل استون‌هنج به هم مرتبط بوده‌اند.[۳] فاصله منطقه پرسلی تا استون‌هنج ۲۱۷ کیلومتر یا ۱۳۵ مایل است. احتمالاً یک تیم از کارگران سنگ‌های ۵/۴ تنی را به‌وسیله قایق در بیشتر طول راه حمل کرده‌اند و سپس آن سنگ‌ها را به ساحل کشیده‌اند.

دوم[ویرایش]

دومین مرحله از ساخت این بنا در سال ۲۰۰۰ پیش از میلاد شروع شد. سنگ‌های آبی با ۸۰ قطعه سنگ‌های سیاه بزرگ مرکزی به نام «سارسین» عوض شدند. اینها همان سنگ‌هایی هستند که امروزه هم دیده می‌شوند. این سنگ‌ها از ناحیه اطراف مارل بورو داون به آنجا آورده شدند که حمل آنها هم حتی مشکل‌تر از سنگ‌های آبی بود زیرا وزن آنها تا ۵۶ تن می‌رسید و هر کدام را باید به‌وسیله گروهی از مردان روی زمین می‌کشیدند. بیشتر سنگ‌های سارسین به شکل یک حلقه در کنار هم چیده شدند. پنج «تریلیتون» نیز در داخل حلقه قرار گرفتند که از ۲ سنگ ایستاده که روی آنها یک سنگ افقی قرار می‌گرفت، تشکیل می‌شدند. امروزه فقط ۳ تریلیتون باقی‌مانده‌است.

مکان مقدس استون‌هنج در دشت سالیسبوری در انگلستان، قرار دارد. احتمالاً از این مکان به عنوان رصد خانه یا معبد استفاده می‌کرده‌اند

کاربرد[ویرایش]

استون‌هنج زمانی بخشی از یک شبکه ساختمانی پیچیده به مساحت ۱۲ کیلومتر مربع شامل گورتپه‌های پیش از تاریخ، سکونت‎گاه‎های ناشناخته، مسیرهای برگزاری مراسم آیینی و حتی گورهای مزین با طلا بوده‌است.[۳]

بسیاری از متخصصان بر این باورند که این حلقه بزرگ سنگی در استون‌هنج برای نظارت و همچنین به عنوان معبدی برای ستایش به کار می‌رفته‌است. آنها به خاطر وضعیت قرار گرفتن سنگ بزرگ به نام «سنگ هیل» (سنگ پاشنه) که ۶ متر (۲۰ پا) ارتفاع دارد و ۳۵ تن وزن آن است، بر این باور هستند که هنگامی که در زمان تغییر تابستان ۲۲ ژوئن (اول تیر)، طولانی‌ترین روز سال، خورشید طلوع می‌کند به سنگ هیل می‌تابد و یک سایه بلند بوجود می‌آید که تدریجاً از مرکز بنا عبور می‌کند. این امر ثابت می‌کند که استون‌هنج بر اساس دستورهای ستاره‌شناسی ساخته شده‌است و اهداف مذهبی داشته‌است.

در سال ۱۹۶۰، ستاره‌شناس آمریکایی جرالد هاوکینگ چنین نظر داد که استون‌هنج، یک رصدخانه و تقویم پیچیده‌ای بوده‌است. تفسیرهای ستاره‌شناسی استون‌هنج با وجود بی‌دقتی‌هایی که دارد هنوز هم محبوب مانده‌اند. بسیاری از محققین حدس می‌زنند افرادی که استون‌هنج و جاهای دیگر را ساخته‌اند دانسته‌های ریاضی را که برای پیش گویی بسیاری از وقایعی که در نظریه جرالد هاوکینگ موجوداست بدست آورده بودند.

پانویس[ویرایش]

  1. "Stonehenge World Heritage Site Management Plan". UNESCO: 18. July 2008.  |coauthors= requires |author= (help)
  2. Morgan, James; Tim Darvill and Geoff Wainwright (21 September 2008). "Dig pinpoints Stonehenge origins". BBC. Retrieved 22 September 2008. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ویوین کامینگ. «استون‌هنج، بنایی که رازهایش تمامی ندارد». بی‌بی‌سی فارسی. ۷ مرداد ۱۳۹۶. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]