استون‌هنج

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
استون‌هنج
Stonehenge, Condado de Wiltshire, Inglaterra, 2014-08-12, DD 09.JPG
نقشهٔ ویلتشایر نشان‌گر جایگاه استون‌هنج در منطقه.
[[file:الگو:Location map پادشاهی متحد ویلتشایر|220px|استون‌هنج در الگو:Location map پادشاهی متحد ویلتشایر واقع شده‌است]]خطای لوآ در پودمان:Location_map در خط 320: Unable to find the specified location map definition. Neither "Module:Location map/data/پادشاهی متحد ویلتشایر" nor "Template:Location map پادشاهی متحد ویلتشایر" exists.
محلی در پادشاهی متحد ویلتشایر
موقعیت ویلتشایر، انگلستان
مختصات ۵۱°۱۰′۴۳.۸۴″ شمالی ۱°۴۹′۳۴.۲۸″ غربی / ۵۱.۱۷۸۸۴۴۴° شمالی ۱.۸۲۶۱۸۸۹° غربی / 51.1788444; -1.8261889مختصات: ۵۱°۱۰′۴۳.۸۴″ شمالی ۱°۴۹′۳۴.۲۸″ غربی / ۵۱.۱۷۸۸۴۴۴° شمالی ۱.۸۲۶۱۸۸۹° غربی / 51.1788444; -1.8261889
نام رسمی: Stonehenge, Avebury and Associated Sites
نوع: فرهنگی تاریخی
معیار: i, ii, iii
رسمیت: 1986 (10th session)
منبع: 373
Region: اروپا و آمریکای شمالی
استون‌هنج
مکان مقدس استون هنج در دشت سالیسبوری در انگلستان، قرار دارد. احتمالاً از این مکان به عنوان رصد خانه و یا معبد استفاده می‌کرده‌اند
استون‌هنج

استون‌هنج (Stonehenge) یادمانی پیشاتاریخی است که در کشور انگلستان و در شهرستان ویلتشایر که در ۳٫۲ کیلومتری غرب آمسبوری و ۱۳ کیومتری سالزبری قرار دارد.[۱]

این اثر باقی‌مانده از دوران عصر برنز و دوران نوسنگی است و براساس تاریخ‌گذاری رادیوکربن ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ قبل از میلاد قدمت آن تخمین زده شده است.[۲]

سالشمار[ویرایش]

  • ۲۵۰۰ قبل از میلاد: مردمان دوران باستان، نخستین مقبره‌های سنگی و پشته‌های مخصوص دفن اجساد را در غرب اروپا ساختند.
  • ۳۱۰۰ قبل از میلاد: اولین مرحله از استون هنج (استون هنج) شامل خندق حلقه‌ای با یک کناره در داخل، ساخته شد. یک حلقه از ۵۶ سوراخ (امروزه آنها را سوراخ‌های اوبری می‌نامند) در درون ساحل (کناره) ایجاد شد. سنگ هیل در شمال شرقی استون هنج بر پا شد.
  • ۲۵۰۰ قبل از میلاد: محل دفن در نیوگرنج در ایرلند ساخته شد.
  • ۲۱۰۰ قبل از میلاد: مرحلهٔ دوم استون هنج (استون‌هنج) ساخته شد. ساختار اولیه توسط یک سلسله سنگ‌های آبی دایره شکل مشخص می‌گردد.
  • ۱۸۰۰–۲۰۰۰ قبل از میلاد: سنگ‌های ایستاده و ردیف شده در یک خط در فرانسه و جزیره کرس ظاهر می‌شوند.
  • ۲۰۰۰ قبل از میلاد: کار ساخت مرحلهٔ سوم (استون هنج) آغاز می‌گردد.
  • ۱۹۰۰ قبل از میلاد: سنگ‌های سارسین بزرگ در استون هنج برافراشته می‌شوند.
  • ۱۵۰۰ قبل از میلاد: سنگ‌های آبی در استون هنج کار گذاشته می‌شوند. آخرین مرحلهٔ استون هنج به پایان می‌رسد.

ساخت استون هنج[ویرایش]

چه کسی می‌داند که استون هنج دقیقاً چگونه ساخته شده‌است؟ سنگ‌هایی بزرگی، که تا ۵۰ تن وزن داشتند روی غلطک‌ها به وسیلهٔ گروهی از مردان، کشیده شده وبه محل آورده می‌شدند. وقتی سنگ‌ها به محل می‌رسیدند، با استفاده از طناب و در صورت لزوم با ایجاد سراشیبی خاکی، آن‌ها را در حالت ایستاده قرار می‌دادند.

بیشتر بناهای بزرگ برای دنیای امروزی یک معما هستند. دانشمندان و باستان شناسان در سراسر اعصار سعی در یافتن اسرار ساخت این بناها کرده‌اند. برای آنها یک کار بسیار مشکل بود که بتوانند این سنگ‌های بزرگ را طوری در کنار هم قرار دهند که دارای یک شکوه عظیم شود. این بناها می‌توانستند به عنوان محل سکونت، معابد، مقابر و یا حتی تقویم‌های بزرگ در فضای باز مورد استفاده قرار گیرند. مردم می‌توانستند با دنبال کردن حرکت اجرام آسمانی، دربارهٔ فصل‌های سال چیزهایی یاد بگیرند. مردم دانشمند اولیه به مقدار زیادی برای درو کردن محصولات و غذای خود به فصول سال متکی بودند. آنها فصل‌ها را به‌وسیلهٔ مراسم و تشریفات مذهبی جشن می‌گرفتند. احتمال اینکه این مناطق و نواحی حکم مقدس برای مردم داشته‌است، بسیار زیاد است.

تفسیر استون هنج[ویرایش]

بسیاری از متخصصان بر این باورند که این حلقهٔ بزرگ سنگی در استون هنج برای نظارت و همچنین به عنوان معبدی برای ستایش کردن به کار می‌رفته‌است. آنها به خاطر وضعیت قرار گرفتن سنگ بزرگ به نام «سنگ هیل» (سنگ پاشنه) که ۶ متر (۲۰ پا) ارتفاع دارد و ۳۵ تن وزن آن است، بر این باور هستند: هنگامی که در زمان تغییر تابستان ۲۲ ژوئن (اول تیر)، طولانی‌ترین روز سال، خورشید طلوع می‌کند، به سنگ هیل می‌تابد و یک سایهٔ بلند بوجود می‌آید که تدریجاً از مرکز بنا عبور می‌کند. این امر ثابت می‌کند که استون هنج بر اساس دستورهای نجومی ساخته شده‌است و اهداف مذهبی داشته‌است.

در سال ۱۹۶۰، اخترشناس آمریکایی جرالد هاوکینگ چنین نظر داد که استون هنج، یک رصدخانه و تقویم پیچیده‌ای بوده‌است. تفاسیر نجومی استون هنج با وجود بی دقتی‌هایی که دارد هنوز هم محبوب مانده‌است. بسیاری از محققین حدس می‌زنند افرادی که استون هنج و جاهای دیگر را ساخته‌اند دانسته‌های ریاضی را که برای پیش گویی بسیاری از وقایعی که در نظریه جرالد هاوکینگ موجوداست بدست آورده بودند.[۳]

تاریخ استون هنج[ویرایش]

قصه گویان می‌گفتند مارلین جادوگر سنگها را در زمان شاه آرتور افسانه‌ای قرن پنجم میلادی از ایرلند به استون آورده‌است. امروزه متخصصان پی برده‌اند که قدمت استون هنج بسیار بیشتر از تاریخ فوق است. این بنا در سه مرحله ساخته شده‌است که تقریباً آغاز بنای آن از سال ۳۱۰۰ قبل از میلاد بوده‌است. این مسئله ثابت می‌کند که استون هنج از اهرام مصر هم قدیمی تر است.

مراحل اول و دوم[ویرایش]

اولین مرحله شامل هنج، یک کانال گرد با یک ساحل خاکی در درون آن بود. تقریباً یک هزار سال پیش، در طول مرحله دوم، کارگران دو حلقه متحد المرکز از سنگها را در مرکز بنای اصلی بلند کردند. احتمالاً برای آن از ۸۰ قطعه سنگ آتشفشانی باریک، به نام سنگ آبی استفاده نمودند. آنها بیشتر از کریستالهای سنگ چخماق تشکیل می‌شدند و به نظر می‌رسد آنها را از معادن کوه‌های پرسلی در دایفد، و از به آنجا آورده باشند. فاصله این منطقه تا استون هنج ۲۱۷ کیلومتر ۱۳۵ مایل است. احتمالاً یک تیم از کارگران سنگهای ۵/۴ تنی را به‌وسیله قایق در بیشتر طول راه حمل کرده‌اند. احتمالاً سپس آن سنگها را به ساحل کشیده‌اند.

مرحله سوم[ویرایش]

سومین مرحله از ساخت این بنا در سال ۲۰۰۰ قبل از میلاد شروع شد. سنگهای آبی با ۸۰ قطعه سنگهای سیاه بزرگ مرکزی به نام «سارسین» تعویض شدند. اینها همان سنگهای معروف هستند که امروزه هم دیده می‌شوند. این سنگها از ناحیه اطراف مارل بورو داون به آنجا آورده شدند، اما حمل آنها هم حتی مشکلتر از سنگهای آبی بود. وزن آنها تا ۵۶ تن می‌رسید و هر کدام را باید به‌وسیله گروهی از مردان روی زمین می‌کشیدند. بیشتر سنگهای سارسین به شکل یک حلقه در کنار هم چیده شدند. پنج «تریلیتون» نیز در داخل حلقه قرار گرفتند که از ۲ سنگ ایستاده که روی آنها یک سنگ افقی قرار می‌گرفت، تشکیل می‌شدند. امروزه فقط ۳ تریلیتون باقی‌مانده‌است.

حقایق ثبت شده[ویرایش]

حرکت دادن سنگ‌های عظیم‌الجثه به محل استقرارشان، یک کار بسیار عظیم بود. یک مطالعه نشان می‌دهد که یک هزار نفر در مدت ۳ هفته می‌توانستند فقط یک قطعه را به استون هنج حمل کنند. حتی با استفاده از چنین نیروی کار عظیمی، ساخت قسمت مرکزی بنا بیش از ده سال طول می‌کشید.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. "Stonehenge World Heritage Site Management Plan". UNESCO: 18. July 2008.  |coauthors= requires |author= (help)
  2. Morgan, James; Tim Darvill and Geoff Wainwright (21 September 2008). "Dig pinpoints Stonehenge origins". BBC. Retrieved 22 September 2008. 
  3. Encarta 2008

پیوند به بیرون[ویرایش]