ستاره‌شناس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
از گالیله به عنوان پدر اخترشناسی نوین نام برده می‌شود.

ستاره‌شناس یا اخترشناس یا منجم، دانشمندی است که روی اجرام آسمانی مانند ستارگان، سیارات و کهکشان‌ها مطالعه می‌کند.

ستاره‌شناسان کنونی معمولاً تا مقطع پسادکترا در رشته فیزیک یا ستاره‌شناسی ادامه تحصیل می‌دهند و سپس در مراکز تحقیقاتی یا دانشگاه‌ها استخدام می‌شوند.[۱]

از ستاره‌شناسان مشهور ایرانی دوران طلایی اسلام می‌توان به ابوریحان بیرونی و حاسب آملی و خواجه نصیرالدین توسی(سازنده زیج توسی) اشاره کرد.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]