ستاره‌شناس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
از گالیله به عنوان پدر اخترشناسی نوین نام برده می‌شود.

ستاره‌شناس یا اخترشناس یا منجم، دانشمندی است که روی اجرام آسمانی مانند ستارگان، سیارات و کهکشان‌ها مطالعه می‌کند.

ستاره‌شناسان کنونی معمولاً تا مقطع پسادکترا در رشته فیزیک یا ستاره‌شناسی ادامه تحصیل می‌دهند و سپس در مراکز تحقیقاتی یا دانشگاه‌ها استخدام می‌شوند.[۱]

از ستاره‌شناسان مشهور ایرانی دوران طلایی اسلام می‌توان به ابوریحان بیرونی و حاسب آملی و خواجه نصیرالدین توسی (سازنده زیج توسی) مهتا شهابی اشاره کرد.

منابع[ویرایش]

  1. "Frequently Asked Questions About Becoming an Astronomer". NOAO. Retrieved 29 March 2009.

پیوند به بیرون[ویرایش]