پلاستیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تعدادی از وسایل خانه که از پلاستیک تهیه شده‌اند.

پلاستیک به دسته‌ای از مواد مصنوعی و یا نیمه مصنوعی گویند که از فرایند بسپارش یا پلیمریزاسیون بدست می‌آیند. پلاستیک‌ها دسته‌ای از بسپارهای افزایشی یا تراکمی هستند. پلاستیک‌ها را می‌توان به شکل‌های مختلف درآورد.

عمدتاً پلاستیک‌ها برای عرضه به بازار به مواد کمکی متعددی از قبیل مواد ضد بلوک، آنتی‌اکسیدان‌ها، عوامل ضدشکاف مانند پلی‌بوتادین‌ها، پایدارکننده‌های گرمایشی، لغزنده‌کننده‌ها، رنگ‌ها و تأخیراندازهای شعله‌وری از قبیل آنتمران آغشته می‌کنند. پس از دفع پلاستیک به صورت زباله، هر یک از این مواد می‌تواند در اثر حرارت غذا با مواد غذایی وارد واکنش شیمیایی شود.[۱]

کاربرد پلاستیک در صنعت ساختمان‌سازی[ویرایش]

پلاستیک در مقایسه با مصالح سنتی نظیر چوب، شیشه و بتون، پلاستیک‌ها تقریبا به تازگی وارد کارهای ساختمانی شده‌اند.

تاریخچه[ویرایش]

نخستین پلاستیک تجارتی در ایالت متحده،نیترات سلولز بود که تولید آن به یک ققرن پیش بر می‌گردد. این پلاستیک توسط gohn wesly hyatt تولید گردید تا جایگزین عاج فیل شود. از عاج فیل تزئینات و وسایل بازی می‌ساختند. در ابتدا پیشرفت و توسعه در تکنولوژی پلاستیک‌ها به آهستگی پیش می‌رفت، صنایع پلاستیک‌های تجاری امروزی بعد از دهه ۱۹۳۰ شروع به کار نمودند. پس از پایان یافتن جنگ جهانی دوم، پلاستیک‌ها به طور گسترده در ساختمان بناها مورد استفاده قرار گرفتند.

خصوصیات[ویرایش]

پلاستیک‌ها خواص متعددی دارند که دیگر مواد ساختمانی از آن برخوردار نیستند. آنها ضد رطوبت و در برابر فرسودگی مقاومند؛ علاوه بر آن وزنی سبک دارند. استحکام آنها خوب است و به راحتی می‌توان آنها را به اشکال پیچیده و گوناگون قالب ریزی نمود.[۲]

ساختار مولکولی مصالح پلاستیکی[ویرایش]

برخی از پلاستیک‌ها نرم و انعطاف‌پذیرند و بعضی سفت و محکمند. برخی از آنها نرم می‌شوند و حتی زمانی که در معرض گرما قرار می‌گیرند. ممکن است ذوب شوند و بعضی نیز هیچ گونه حرارتی بر آنها تاثیر ندارد. بررسی و مطالعه ساختار مولکولی پلیمر‌های عالی می‌تواند بسیاری از این تفاوت‌ها در خواص و رفتار پلاستیک‌ها را توضیح دهد.

پلیمرهای آلی در ساختمان‌سازی[ویرایش]

بسیاری از پلاستیک‌ها مبتنی بر شیمی کربن می‌باشند، یعنی این که آنها به خصوصیات و خواص اتم کربن وابسته‌اند. اتم کربن چهر ظرفیتی است یعنی در چهار نقطه، اتم‌های دیگر به آن متصل می‌شوند. اتم‌های عناصر دیگر ظرفیت‌های متنوعی دارند.[۲]

تقسیم بندی پلاستیک‌ها[ویرایش]

پلاستیک‌ها از نظر ساختار مولکولی تقسیم بندی می‌شوند:

  • ترموپلاستیک‌ها:که به دفعات می‌توان با استفاده از گرم یا سرد نمودن، پلاستیک را نرم یا سخت نمود.
  • ترموست‌ها:که در طول شکل گیری، یک شکل دائمی به خود می‌گیرند و با گرم کردن مجدد نمی‌توان آن را نرم نمود.
  • الاستومرها:که حالت کشسانی دارند و پس از برداشتن نیرویی که باعث تغییر شکل آن‌ها به حالت اولیه باز می‌گردند

مشخصات عمومی پلاستیک‌ها[ویرایش]

  • وزن مخصوص
  • استحکام
  • استحکام در برابر ضربه
  • سختی
  • خزش
  • خواص گرمایی
  • ویژگی‌های الکتریکی
  • جذب رطوبت
  • مقاومت در برابر تحلیل
  • مقاومت در برابر آتش[۲]

فرایند شکل‌دهی به پلاستیک‌ها[ویرایش]

بر اساس طبیعت محصول، پلاستیک‌ها ممکن است با فرایند متوالی و یا غیر متوالی تولید شوند. برای ترموپلاستیک‌ها، اغلب فرایند دوبخشی مناسب ترین راه است که در آن مواد خام، که توسط تولید کننده اولیه به صورت پودر و یا گرانول تهیه شده است به روش اکستروژن و یا تولید صفحه شکل می‌گیرند و سپس به محصول نهایی تغییر شکل می‌دهند.

اتصال قطعات پلاستیکی[ویرایش]

اجزای پلاستیکی عموما به وسیله پیچ،پیچ ومهره و چسب می‌توانند به یکدیگر متصل شوند.ترموپلاستیک‌ها می‌توانند به دو روش دیگر متصل شوند.

  1. جوش حرارتی:مصالحی را که قرار است به هم متصل شوند یه یکدیگر فشرده نموده به سرعت حرارت داده می‌شوند.
  2. چسباندن:به کمک حلال یک روش بسیار ساده و رایج اتصال مصالحی مانند p.v.c و پلی استایرین است.

اصلاح‌کننده‌ها[ویرایش]

  • روان‌کننده‌ها
  • پر کننده‌ها
  • مواد مسلح کننده
  • مواد تثبیت کننده
  • مواد رنگی

منابع[ویرایش]

  1. خبرگزاری ایسنا، سرویس: شهرستان‌ها ۱۳۸۷/۰۶/۰۶ برابر با ۰۸-۲۷-۲۰۰۸ کد خبر ۸۷۰۵-۱۲۴۹۱: بازدید: اوت ۲۰۰۸.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ فروتنی، مصالح و ساختمان، 269.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Plastic»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۰ خرداد ۱۳۸۷).

پیوند به بیرون[ویرایش]