زبانشناسی تاریخی
زبانشناسی تاریخی (Historical linguistics) به دانش مطالعهٔ تغییرات زبانها در گذر زمان اطلاق میشود. زبانشناسی تاریخی نه تنها برای پی بردن به دینامیک و چگونگی عملکرد پدیدهٔ بروز تغییرات در زبانها اهمیت دارد، در مقیاسی بالاتر و کلینگرانهتر، در جهت فهم طبیعت زبانها انسانی مفید و حیاتی است، چرا که، زبانها به هیچ وجه ثابت و استاتیک نیستند، بلکه، بطور مداوم و پیوسته در حال نشو و نما، جریان، و شارش[۱] میباشند.
محتویات |
تغییرات آوایی [ویرایش]
هرچند با گذشت زمان تمامی مؤلفههای دستوری زبان میتواند دچار تغییرات گردد، برخی از انواع دگرگونیها پیآمدها و اثرات آشکارتری را بروز میدهند.
تغییرات صرفی [ویرایش]
تغییرات نحوی [ویرایش]
تغییرات واژگانی و معنایی [ویرایش]
یکی دیگر از انواع تغییرات دگرگونیهایی است که میتواند در دایرهٔ لغات و واژگان (lexicon) یک زبان وارد گردد. روند بروز تغییرات واژگانی در زبانها به صور مختلف و در جهات گوناگون ممکن است اتفاق بیفتد. اغلب اوقات این پدیده میتواند انعکاس تعاملات، تحولات، و داد و ستدهای نوین فرهنگی ما بین ملل گوناگون باشد.
پانوشتهها [ویرایش]
- ↑ Flux
منابع [ویرایش]
- Crystal D. , The Cambridge Encyclopedia of Language, 2nd edition, Cambridge University Press, 1996. ISBN 0-521-55967-7
- Clark, V. P. , Eschholz, P. A. , and Rosa, A. F. (eds.), (1981), Language, Introductory Readings, (3rd ed.), St. Martin's Press, Inc. , ISBN 0-312-46796-6
- O'Grady, W. , Dobrovolsky, M. , and aronoff, M. , Contemprary Linguistics, An Introduction, 2nd edition, St. Martin' Press, Inc., 1993. ISBN 0-312-06780-1
