اشغال بنی‌قریظه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اشغال بنی‌قریظه
تاریخ فوریه و مارس ۶۲۷
مکان قلعه بنی‌قریظه
نتیجه
  • محاصره موفق ۲۵ روزه قبیله بنی قریظه[۱][۲]
جنگ بین
مسلمانان بنی‌قریظه
فرماندهان و رهبران
محمد
علی بن ابیطالب
جنگنده
۳۰۰۰ پیاده نظام, ۳۰ سواره نامعلوم[۱]
تلفات و شکست‌ها
۲ کشته[۱] منابع اسلامی
  • ۶۰۰-۹۰۰ سر زده شده (طبری، ابن هشام)[۱][۲][۳]
  • همه مردان سر زده شدند (صحیح بخاری), همه مردان و یک زن سر زده شدند (سنن ابوداود)[۴][۵]

اشغال بنی‌قریظه یا کشتار بنی‌قریظه در ذوالقعده در فوریه و مارس ۶۲۷ پس از میلاد (۵ هجری) رخ داد.

در سال پنجم هجرت، متعاقب جنگ‌های بدر و احد، ابوسفیان به کمک قبایل تبعید شده بنی نضیر و بنی قینقاع، شهر مدینه را با هدف تخریب جامعه مسلمانان محاصره کرد. [۶] مسلمانان به پیشنهاد سلمان فارسی برای مقابله با مهاجمان، خندقی در شمال و غرب مدینه کنده بودند. در طول دو هفته‌ای که مدینه تحت محاصره بود، لشکر احزاب با بنی قُریْظه که در جنوب مدینه ساکن بودند وارد مذاکره شدند و آنان برخلاف پیمانی که با محمد بسته بودند، جانب دشمنان او را گرفتند..[۷] محمد از این موضوع آشفته شده و برخی از رهبران مسلمانان را برای صحبت با آنها فرستاد که نتیجه آن برایش مضطرب کننده بود.[۸] محمد سعی کرد که از به نتیجه رسیدن مذاکرات بین بنی قُریْظه و احزاب جلوگیری کند. مذاکرات نهایتاً بی نتیجه ماند.[۷] در مورد میزان حمایت بنی قُریْظه از احزاب در هنگام جنگ اختلاف نظر وجود دارد.[۹] محمد پیامبر اسلام، بنی‌قریظه را به مدت ۲۵ روز محاصره کرد تا آن که تسلیم شدند. یکی از صحابه تصمیم گرفت که مردان باید کشته شوند، مایملک باید تقسیم شود، و زنان و کودکان باید به اسیری گرفته شوند. پیغمبر با این حکم موافقت کرد، آن را چون حکم خدا دانست، سپس همه اعضای مرد قبیله سر زده شدند. بنا بر دنیل سی. پیترسن و مارتین لینگز، این تصمیم در تطابق با قانون موسی در سفر تثنیه ۲۰:۱۰-۱۴ بود. طبری فقیه مسلمان، اعدام ۶۰۰-۹۰۰ نفر را ذکر کرده‌است[۱۰][۱۱][پانویس ۱]. احادیث سنی عدد اعلام نمی‌کند ولی بیان می‌کند که مردان و ۱ زن کشته شدند (۱ زن بنا بر سنن ابوداود). بنا بر منابع اسلامی بقیه زنان و کودکان، در ازای مبادله اسب و سلاح فروخته شدند.

بنا بر ابن کثیر، آیات ۳۳:۲۶-۲۷ و ۳۳:۹-۱۰ قرآن مربوط به حمله به بنی قریظه‌اند.[۲][۱۲][۱۳]

بین قریظه متحد مسلمانان بودند و در جریان غزوه خندق برای آنان ابزارهایی فرستادند تا در مدینه از خود دفاع کنند ولی در هیچ جنگی شرکت نکردند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ﮐﺘﺎب ﺗﺜﻨﯿﻪ / ﻓﺼﻞ ﺑﯿﺴﺘﻢ: 10 ﭼﻮن ﺑﻪ ﺷﻬﺮی ﻧﺰدﯾﮏ آﯾﯽ ﺗﺎ ﺑﺎ آن ﺟﻨﮓ ﻧﻤﺎﯾﯽ، آن را ﺑﺮای ﺻﻠﺢ ﻧﺪا ﺑﮑﻦ. 11 و اﮔﺮ ﺗﻮ را ﺟﻮاب ﺻﻠﺢ ﺑﺪﻫﺪ، و دروازه ﻫﺎ را ﺑﺮای ﺗﻮ ﺑﮕﺸﺎﯾﺪ، آﻧﮕﺎه ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮﻣﯽ ﮐﻪ در آن ﯾﺎﻓﺖ ﺷﻮﻧﺪ، ﺑﻪ ﺗﻮ ﺟﺰﯾﻪ دﻫﻨﺪ و ﺗﻮ را ﺧﺪﻣﺖ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ.12 و اﮔﺮ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺻﻠﺢ ﻧﮑﺮده، ﺑﺎ ﺗﻮ ﺟﻨﮓ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ، ﭘﺲ آن را ﻣﺤﺎﺻﺮه ﮐﻦ.13 و ﭼﻮن ﯾﻬﻮه، ﺧﺪاﯾﺖ، آن را ﺑﻪ دﺳﺖ ﺗﻮ ﺑﺴﭙﺎرد، ﺟﻤﯿﻊ ذﮐﻮراﻧﺶ را ﺑﻪ دم ﺷﻤﺸﯿﺮ ﺑﮑﺶ. 14 ﻟﯿﮑﻦ زﻧﺎن و اﻃﻔﺎل و ﺑﻬﺎﯾﻢ و آﻧﭽﻪ در ﺷﻬﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻏﻨﯿﻤﺘﺶ را ﺑﺮای ﺧﻮد ﺑﻪ ﺗﺎراج ﺑﺒﺮ، و ﻏﻨﺎﯾﻢ دﺷﻤﻨﺎن ﺧﻮد را ﮐﻪ ﯾﻬﻮه ﺧﺪاﯾﺖ ﺑﻪ ﺗﻮ دﻫﺪ، ﺑﺨﻮر.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ Rahman al-Mubarakpuri, Saifur (2005), The Sealed Nectar, Darussalam Publications, pp. 201–205  (online)
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ اسماعیل بن کثیر, Saed Abdul-Rahman (2009), Tafsir Ibn Kathir Juz'21, MSA Publication Limited, p. 213, ISBN 978-1-86179-611-0 (online)
  3. Al طبری, Michael Fishbein (translator) (1997), Volume 8, Victory of Islam, State University of New York Press, pp. 35–36, ISBN 978-0-7914-3150-4 
  4. Sunnan Abu Dawud, 14:2665
  5. صحیح بخاری, 4:52:280
  6. Watt, W. Montgomery (۱۹۵۶). Muhammad at Medina. Oxford University Press, p. 36, 37, 39
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ Watt, W. Montgomery (New edition 1974),Muhammad: Prophet and Statesman, Oxford University Press, p. 170-172
  8. Watt, W. Montgomery. "Ḳurayẓa , Banū." Encyclopaedia of Islam, Second Edition.
  9. مقایسه کنید:
    • Schöller, Marco. "Qurayẓa (Banū al-)." Encyclopaedia of the Qurʾān.
    • William Mongomery Watt in The Cambridge history of Islam, Volume 1, p. 49
    • Stillman, Norman, The Jews of Arab Lands: A History and Source Book. , p. 15, 1979
  10. Lings, Muhammad: His Life Based on the Earliest Sources, p. 229-233
  11. Peterson, Muhammad: the prophet of God, p. 125-127.
  12. اسماعیل بن کثیر, Saed Abdul-Rahman (2009), Tafsir Ibn Kathir Juz'21, MSA Publication Limited, p. 213, ISBN 978-1-86179-611-0 (online)
  13. Haykal, Husayn (1976), The Life of Muhammad, Islamic Book Trust, p. 338, ISBN 978-983-9154-17-7