پزشکی خواب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پزشکی خواب (به انگلیسی: Sleep medicine) یک تخصص یا فوق تخصص پزشکی است که به تشخیص و درمان اغتشاشات و اختلالات خواب اختصاص دارد. از اواسط قرن بیستم، تحقیقات منجر به افزایش اطلاعات دربارهٔ خواب شده و به بسیاری از سؤالات مربوط به عملکرد خواب و بیداری پاسخ داده‌است.[۱] این رشته به سرعت در حال تحول است و در برخی کشورها به یک فوق تخصص پزشکی تبدیل شده‌است. به پزشکی خواب دندان نیز در برخی از کشورها مجوز صدور بورد تخصصی اعطا شده‌است.

نخستین کلینیک‌های خواب در ایالات متحده در دهه ۱۹۷۰ توسط پزشکان و تکنسین‌های علاقه‌مند تأسیس شد. مطالعه، تشخیص و درمان وقفه تنفسی در خواب از اولین وظایف آنها بود. از اواخر سال ۱۹۹۹، تقریباً هر پزشک آمریکایی، بدون آموزش خاص در مورد داروهای خواب، می‌تواند آزمایشگاه خواب را باز کند.

اغتشاشات و اختلالات خواب بسیار گسترده هستند و می‌توانند عواقب قابل توجهی را برای افراد مبتلا و همچنین پیامدهای اقتصادی و دیگری برای جامعه به همراه داشته باشند.[۲][۳][۴][۵] هیئت ایمنی حمل و نقل ملی ایالات متحده برپایه گفته‌های دکتر چارلز چیزلر، عضو انستیتوی پزشکی و مدیر بخش مدرسه پزشکی هاروارد بخش پزشکی خواب بیمارستان بریگام، کشف کرده‌است که علت اصلی تصادفات کشندهٔ کامیون‌ها (۳۱٪) مربوط به خستگی است (هرچند که به ندرت به‌طور مستقیم با اختلالات خواب مانند وقفه تنفسی همراه است) و مواد مخدر و الکل به عنوان عامل شماره دو (۲۹٪) مطرح هستند.[۶] محرومیت از خواب یک عامل مهم در بروز حوادث چشمگیر از جمله فاجعه چرنوبیل، حادثه تری مایل آیلند و انفجار فضاپیمای چلنجر بوده‌است.[۷]

منابع[ویرایش]

  1. Bingham, Roger; Terrence Sejnowski; Jerry Siegel; Mark Eric Dyken; Charles Czeisler; Paul Shaw; Ralph Greenspan; Satchin Panda; Philip Low; Robert Stickgold; Sara Mednick; Allan Pack; Luis de Lecea; David Dinges; Dan Kripke; Giulio Tononi (February 2007). "Waking Up To Sleep" (Several conference videos). The Science Network. Retrieved 2008-01-25.
  2. Ohayon MM (September 2007). "[Prevalence and comorbidity of sleep disorders in general population]". Rev Prat (به French). 57 (14): 1521–8. PMID 18018450. The International Classification of Sleep Disorders lists more than 80 different sleep disorder diagnoses.
  3. Sigurdson K; Ayas NT (January 2007). "The public health and safety consequences of sleep disorders". Can. J. Physiol. Pharmacol. 85 (1): 179–83. doi:10.1139/y06-095. PMID 17487258.
  4. Summers MO; Crisostomo MI; Stepanski EJ (July 2006). "Recent developments in the classification, evaluation, and treatment of insomnia". Chest. 130 (1): 276–86. doi:10.1378/chest.130.1.276. PMID 16840413.
  5. National Heart, Lung, and Blood Institute Working Group on Problem Sleepiness, David F. Dinges, Chair (August 1997). "Working Group Report on Problem Sleepiness" (PDF). National Institutes of Health. Retrieved 2008-07-27.
  6. Czeisler, Charles A. (2003). "Pathophysiology and Treatment of Circadian Rhythm Sleep Disorders" (Video). MedScape. pp. Slide 10 of 32. Retrieved 2008-10-22.
  7. "Sleep, Performance, and Public Safety". Division of Sleep Medicine at Harvard Medical School and WGBH Educational Foundation. December 2007. Retrieved 2008-07-27.