ملین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ماده یا دارویی که به جهت رفع یبوست مصرف می‌کنند. این مواد می‌توانند طبیعی مانند روغن کرچک و زیتون یا صناعی مانند بیزاکودیل باشند. ملین‌های متنوعی وجود دارند که درسرعت شروع اثر، محل اثر (راست روده، روده بزرگ و روده کوچک)، اشکال دارویی، فواصل مصرف، طعم و عوارض جانبی متفاوتند. بنابراین، برحسب نوع مشکل می‌توانید مناسب‌ترین آنها را انتخاب کنید. البته کلیه فراورده‌های ملین در مقادیر بالاتر، به صورت مسهل عمل می کنند.

ملین هر چیزی که نرم کند. (ناظم الاطباء). نرم کننده . (اصطلاح پزشکی ) لینت دهنده و سست کننده و اسهال آورنده و هر آنچه شکم را نرم کند. (ناظم الاطباء). طبیبان جز داروی تیزرا (چون سقمونیا و شحم حنظل و خربق سیاه و تربد و مانند آن ) مسهل نگویند از بهر آنکه داروهای قابض و لزج و شیرین و شور استفراغ اندک کند و جز از معده و امعاء و آنچه بدین نزدیک است استفراغ نکند. [ و داروهای استفراغ کننده را که تیز نباشد ] ملین گویند. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). دوایی که به قوت حرارت معتدله و رطوبت خود اخراج نماید آنچه در معده و امعاء است، مانند مغز فلوس و تمرهندی و شیرخشت، شکر تیغال، گزانگبین-گز علفی-ترنجبین و شکر سرخ . (فهرست مخزن الادویه ). اعم از منضج و مزلق و مخرج ما فی المعده و امعاء است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ). مسهلی سبک . لینت بخش . که شکم براند اندکی چون مسهل . دارو که معده را به کار دارد نه به بسیار مسهل .

گیاهان ملین:

ملین های قندی: شکر تیغال – بیدخشت-شیرخشت-گزانگبین-گز علفی-ترنجبین و شکر سرخ.

ملین های روغنی: کرچک-زیتون-بادام شیرین- کتان- نارگیل- کاسکارا

ملین های لعابدار: پنیرک- ختمی-قدومه

گیاهان مسهل:

مسهل ها عموماً قویتر از ملین ها هستند ملینها در غلظت بالا می توانند به عنوان مسهل به کار برده شوند.

مسهل های آنتراکینونی : صبر زرد-سنا-فلوس-روبارب- سیاه توسه

مسهل های رزینی و صمغی: حنظل-پودوفیل-زالب

پیوند به بیرون[ویرایش]

[۱]

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ملین موجود است.
  • لغتنامه دهخدا