لختی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


لَختی، مانْد یا اینرسی (به فرانسوی: inertie)، خاصیتی از یک جسم است که با تغییر وضعیت جسم مخالفت می‌کند.

هر چه جرم یک جسم بیشتر باشد لختی‌اش بیشتر است. به قانون اول نیوتون قانون لختی نیز گفته می‌شود.

تمایل اجسام به حفظ حالت قبلی را لختی گویند.

در آثار ارسطو به آن به صورت حرکت طبیعی به نوعی پرداخته شده.

قانون اول نیوتن می گوید هرگاه شی با سرعت ثابت در حال حرکت باشد مادامی که نیروی خارجی به آن وارد نشود به حرکت خود ادامه خواهد داد توجه کنید که حرکت دایره ای یکنواخت شتاب دار است و بردار شتاب دائم تغییر می کند.

البته می دانیم لختی با این تعریف به هیچ وجه در کوانتوم مکانیک و حتی نسبیت عام قابل تعریف نیست و تنها با نظریه پیمانه ای می تون باز تعریفی برای آن صورت داد.