محمد بن ابوبکر فارسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

محمدبن ابوبکر فارسی ریاضیدان و اخترشناس ایرانی بود که ظاهراً در نیمهٴ دوم سدهٴ سیزدهم میلادی در یمن برآمد.

آثار[ویرایش]

  • نهایة الادراک فی اٴسرار علوم الاٴفلاک: در باب اخترشناسی است.
  • معارج‌الفکر الوهیج: در باب مشکلات زیجها است. او این کتاب را برای مظفر یوسف‌بن عمر، امیر یمن از حدود ۱۲۴۹ تا ۱۲۹۵ میلادی تألیف شده کرد و احتمال دارد همان زیج محمدی مورد اشارهٴ حاجی خلیفه (ج ۳، ص ۵۶۷ کشف‌الظنون) باشد، که می‌گوید براساس رصدهای فریدالدین ابوالحسن علی‌بن عبدالکریم شیروانی ملقب به فهاد (برآمدنش حدود ۱۱۴۵ — ۱۱۷۴ میلادی)، تألیف شده است. دو نسخه از معارج به خط عبری در دست است، و این کتاب ممکن است مربوط به بعد از ۱۲۶۶ میلادی باشد.
  • آیات الاًفاق من‌خواص الاُوفاق: رساله‌ای است در باب سحر و جادو که در باب مربع‌های وفقی بحث می‌کند (؟) به موٴلفی به همین نام منسوب است، ولی وفات او در ۱۳۵۰ — ۱۳۵۱ میلادی، ذکر شده است.

منابع[ویرایش]

  • جورج سارتون. مقدمه بر تاریخ علم. ترجمهٔ غلامحسین صدری افشار. شرکت انتشارات علمی و فرهنگی. ۱۸۶۱.