ابو محمد جابر بن افلح اشبیلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ابو محمد جابر بن افلح اشلبیی ریاضی دان و منجم بزرگ مسلمان که در بین سالهای ۵۳۵ و ۵۴۵ هجری قمری در اشبیلیه واقع در اندلس متولد شد. مهمترین کتاب اوکه در علم هیات نوشته شده است کار مجدد بر مجسطی بطلمیوس است که به نام کتاب الهیئة نامیده شد. در این کتاب وی نظریه‌های بطلمیوس را سخت مورد انتقاد قرار می‌دهد. از جمله او نظر بطلمیوس را به ویژه قرار دادن زهره و عطارد زیر خورشید بسیار مورد انتقاد قرار می‌دهد. او جای آن‌ها را بالای خورشید معین می‌کند. کتاب هیات او از این نظر قابل توجه است که در بخش نجوم آن فصلی را به مثلثات اختصاص می‌دهد و در باره آن بحث می‌کند. از جمله دیگر آثار او در زمینهٔ ریاضی به رساله شکل قطاع و شرح اصول القدیس می‌توان اشاره کرد.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. کتاب دانشمندان جهان[نیازمند یادکرد دقیق]