گهواره نیوتون
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
گهواره نیوتون(به انگلیسی: Newton's cradle) دستگاهمانندی است که از رشتهای از گویچههای تابخورنده درست شده و پایستگی تکانه و پایستگی انرژی را به نمایش میگذارد.
هنگامی که یکی از گویها در یک سر گهواره را بلند کرده و رها کنیم نیروی پدیدآمده از خط تماس گویچهها میگذرد و گوی سر دیگر را از جا بلند میکند و این روند ادامه پیدا میکند. گهوارهٔ نیوتون را آونگ نیوتون و گویهای نیوتون هم نامیدهاند. ایزاک نیوتون ان را در سال 1680 ساخت
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ گهواره نیوتون موجود است. |
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون فیزیک است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
منابع [ویرایش]
- F. Herrmann، M. Seitz: How does the ball-chain work?، Am. J. Phys. ۵۰، ۹۷۷ (۱۹۸۲)
