فرارود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

فرارود یا ماوراء‌النهر (به فارسی تاجیکی: Фарорӯд) (به عربی: ماوَراء النَّهْر) به سرزمینی گفته می‌شود که در میان دو رود آمودریا (جیحون) و سیردریا (سیحون) جای دارد. در واقع معنی اصلی آن، آن سوی رود آموی (جیحون یا آمودریا) است. این سرزمین بخشی از آسیای میانه است.

این سرزمین در دوران هخامنشیان جزو ساتراپی سغد بوده است.

نام[ویرایش]

نام این منطقه در فارسی باستان «پردری» و در پهلوی «فرارود» بود. در سده اول هجری فاتحان عرب این منطقه را ماوراء‌النهر نام نهادند. فردوسی در مورد این تغییر نام می‌سراید[۱]:

اگر پهلوانی ندانی زبان فرارود را ماور النهر خوان
فرارودان

شهرها[ویرایش]

برخی از شهرهای این سرزمین عبارت اند از:

منابع[ویرایش]

  1. * فروزانی، سید ابوالقاسم. ضرورت‌ها و هدف‌های ترویج فرهنگ ایرانی در عهد سامانیان. . آموزش تاریخ، ش. شماره ۲ (زمستان ۱۳۸۴): ص ۳۱. 
  • شاهنامه - حکیم ابوالقاسم فردوسی
  • لغت نامه - دهخدا
  • پرنیان و حریر و ابریشم - میرزا شکورزاده