آنری شاریر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آنری شاریر
نام اصلی Henri Charrière
زمینهٔ کاری نویسنده
زادروز ۱۹۰۶ میلادی
آرده سنت‌اتین فرانسه
مرگ ۱۹۷۳ میلادی
اسپانیا
ملیت فرانسوی Flag of France.svg
محل زندگی فرانسه و ونزوئلا
رویدادهای مهم زندانی در مستعمرات فرانسه و فرار از زندان
لقب پاپیون
پیشه نویسنده
سبک نوشتاری خاطره‌نویسی
کتاب‌ها پاپیون

آنری شاریر (به فرانسوی: Henri Charrière) نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Lagarde, André and Laurent Michard. la garde et Michard Moyen Age: Les Grands Auteurs français du programme - Anthologie et Histoire littéraire. Bordas, 1962. 


هانری شاریر (1906- 1973) که به اتهام قتل توسط دادگاه فرانسه محکوم شده بود، مهمترین حوادث پیرامون این ماجرا را در کتابی با عنوان «پاپیون» به رشته تحریر در آورد. این کتاب بسیار موفق بود. وی ادعا داشت که بیشتر رخداددهای تحریر شده در پاپیون تا حد زیادی درست است، اما منتقدان مدرن بر این باورند که بسیاری از مواد کتاب در واقع خاظرات نقل شده دیگر زندانیان همراه «شاریر» بوده است. شاریر در آرده سنت‌اتین فرانسه متولد شد . او دو خواهر بزرگتر داشت. مادر او زمانی که وی 10 ساله بود فوت کرد. در 17 در سالگی و در سال 1923 ، در نیروی دریایی فرانسه به عنوان داوطلب خدمت سربازی و به مدت دو سال خدمت کرده است. او بعدها ازدواج کرد و صاحب یک دختر نیز شد. با توجه به آنچه از کتاب برمی‌آید، شاریر در 26 اکتبر 1931 به اتهام قتل رولاند لوپتی ، اتهامی که او به شدت تکذیب کرد، محکوم شد. او به زندگی در زندان و ده سال کار سخت محکوم شد. پس از یک زندان کوتاه در زندان های موقت در کان فرانسه ، او در سال 1933 به زندان سنت لوران مارونی در رودخانه مارونی، به زندان مستعمرات در گویان فرانسه منتقل شد. با توجه آنچه در کتاب آمده است، او برای اولین بار در سال 1933 افدام به فرار می‌نماید. دوستان همراه وی در این فرار مااورت و کلوزت بودند که وی را در بسیاری از دوران فرار همراهی نمودند. او همچنین در یکی از فرارهای خویش ماهها در میان یک قبیله سرخپوست زندگی نمود، اما به محض خروج از آن قبیله مجدداً دستگیر و زندانی شد. او نهایتاً پس از چندین مورد فرار و بازداشت به ونزوئلا گریخت و در آنجا با ریتا ازدواج نمود. او همچنینی موفق شد رستورانی در کاراکاس و ماراکیبو افتتاج نماید. از او حتی بعده‌ها دعوت شد تا در برنامه‌های تلویزیونی شرکت نموده و به بیان خاطرات خویش بپردازد. او در سال 1969 به فرانسه بازگشت و در آنجا توانست 1.5 میلیون نسحه از کتاب پاپیون را به فروش برساند، چیزی که البته مورد انتقاد وزیر وقت فرهنگ فرانسه قرار گرفت. نهایتاً این کتاب در 1973 تبدیل به فیلمی با کارگردانی ویلیام شاتنر و با بازیگری استیو مک کویین و داستین هافمن شد. در مورد صحت محتویات کتاب ادعاهای متناقضی وجود دارد. به گونه‌ای که برخی منتقدین معتقدند تنها 10 درصد کتاب حقیقت دارد.