آنری شاریر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آنری شاریر
نام اصلی Henri Charrière
زمینهٔ کاری نویسنده
زادروز ۱۹۰۶ میلادی
آرده سنت‌اتین فرانسه
مرگ ۱۹۷۳ میلادی
اسپانیا
ملیت فرانسوی Flag of France.svg
محل زندگی فرانسه و ونزوئلا
رویدادهای مهم زندانی در مستعمرات فرانسه و فرار از زندان
لقب پاپیون
پیشه نویسنده
سبک نوشتاری خاطره‌نویسی
کتاب‌ها پاپیون

آنری شاریر (به فرانسوی: Henri Charrière) نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.[۱] وی که به اتهام قتل توسط دادگاه فرانسه محکوم شده بود، مهمترین حوادث پیرامون این ماجرا را در کتابی با عنوان پاپیون به رشتهٔ تحریر در آورد. این کتاب بسیار موفق بود. وی ادعا داشت که بیشتر رخدادهای تحریر شده در پاپیون تا حد زیادی درست است، اما منتقدان مدرن بر این باورند که بسیاری از مواد کتاب در واقع خاظرات نقل‌شدهٔ دیگر زندانیان همراه «شاریر» بوده است.

زندگی[ویرایش]

شاریر در آردش متولد شد. او دو خواهر بزرگتر داشت. مادر او زمانی که وی ۱۰ ساله بود فوت کرد. در ۱۷ در سالگی و در سال ۱۹۲۳، در نیروی دریایی فرانسه به عنوان داوطلب خدمت سربازی و به مدت دو سال خدمت کرد.

با توجه به آنچه از کتاب برمی‌آید، شاریر در ۲۶ اکتبر ۱۹۳۱ به اتهام قتل رولاند لوپتی، اتهامی که او به شدت تکذیب کرد، محکوم شد. او به زندگی در زندان و ده سال کار سخت محکوم شد. پس از یک زندان کوتاه در زندان‌های موقت در کن فرانسه، او در سال ۱۹۳۳ به زندان سنت لوران مارونی در رودخانه مارونی، به زندان مستعمرات در گویان فرانسه منتقل شد.

با توجه آنچه در کتاب آمده است، او برای اولین بار در ۲۸ نوامبر سال ۱۹۳۳ میلادی اقدام به فرار کرد.[۲] دوستان همراه وی در این فرار مااورت و کلوزت بودند که وی را در بسیاری از دوران فرار همراهی کردند.

او همچنین در یکی از فرارهای خویش ما‌هها در میان یک قبیلهٔ سرخپوست زندگی نمود، اما به محض خروج از آن قبیله مجدداً دستگیر و زندانی شد. او نهایتاً پس از چندین مورد فرار و بازداشت به ونزوئلا گریخت و در آنجا با ریتا ازدواج نمود. او همچنین موفق شد رستورانی در کاراکاس و ماراکایبو افتتاح نماید. از او حتی بعدها دعوت شد تا در برنامه‌های تلویزیونی شرکت نموده و به بیان خاطرات خویش بپردازد.

او در سال ۱۹۶۹ به فرانسه بازگشت و در آنجا توانست ۱٫۵ میلیون نسخه از کتاب پاپیون را به فروش برساند،[۳] چیزی که البته مورد انتقاد وزیر وقت فرهنگ فرانسه قرار گرفت.[۴]

نهایتاً این کتاب در ۱۹۷۳ تبدیل به فیلمی با کارگردانی ویلیام شاتنر و با بازیگری استیو مک کویین و داستین هافمن شد.

در مورد صحت محتویات کتاب ادعاهای متناقضی وجود دارد. به گونه‌ای که برخی منتقدین معتقدند تنها ۱۰ درصد کتاب حقیقت دارد.[۵]

شاریر در ۲۹ جولای ۱۹۷۳ میلادی به علت ابتلا به سرطان‌های سر و گردن در شهر مادرید درگذشت.[۶]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Lagarde, André and Laurent Michard. la garde et Michard Moyen Age: Les Grands Auteurs français du programme - Anthologie et Histoire littéraire. Bordas, 1962. 
  2. Henri Charrière, Papillon (Hart-Davis MacGibbon, 1970)
  3. Foote, Timothy (1979-09-14). "Travels with Papi". TIME, 14 September 1979.
  4. O'Brian, Patrick (2005). "Introduction" to Papillon. London: Harper Perennial. ISBN 0-00-717996-0.
  5. Small-time Paris thief writes a bestseller, Boca Raton News, 5 November 1970
  6. Obituary, The Times July 31, 1973. p. 14 Hoyle, Ben. "Obituary". The Times (London). Retrieved 2011-03-13. (subscription required)