اوز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شهر داری اوز
اِوَز
AWAZ 4.jpg
کشور  ایران
استان فارس
شهرستان لارستان
بخش اِوز
مردم
جمعیت ۲۲،۴۰۱ نفر سال ۱۳۹۰[۱]
رشد جمعیت ۲٫۵
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۹۸۶
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه ۲۲
میانگین بارش سالانه 203
روزهای یخبندان سالانه ۰
اطلاعات شهری
شهردار نوید خادمپور
پیش‌شماره تلفنی ۰۷۸۲۳۶۲
تابلوی خوش‌آمد به شهر
خَش اُندی

شهر اِوَز (که در گویش محلی با نام اَوَز شناخته می‌شود)[۲] مرکز بخشی است به همین نام در شهرستان لارستان در جنوب استان فارس. اوز در ۴۰ کیلومتری شمال غربی شهر لار و ۳۴۰ کیلومتری جنوب شرقی شیراز در دشتی میان دو رشته کوه از دنبالهٔ کوه‌های زاگرس جنوبی واقع شده و ارتفاع آن از سطح دریا ۹۸۶ متر است.[۳]

محدوده[ویرایش]

از شمال جویم و بخش جویم، از جنوب شهر لامرد، از مغرب خنج و از سمت مشرق به گراش محدود می‌گردد. در این شهر ۲۳۸۲۱ نفر جمعیت زندگی می‌کنند.

مراکز آموزش عالی و دانشگاه‌ها[ویرایش]

  • دانشگاه پیام نور مرکز اِوَز: این دانشگاه در سال ۱۳۷۵ تاسیس شد و تا سال 1393 دارای ۳۵ رشتهٔ تحصیلی کارشناسی شامل رشته های گروه علوم انسانی (الهیات، تاریخ، آب و هوا شناسی، تربیت بدنی و علوم ورزشی، علوم اجتماعی، مجموعه مدیریت، جغرافیا و برنامه ریزی شهری، حقوق، حسابداری، روانشناسی، زبان و ادبیات فارسی، علوم اقتصادی، کتابداری و...) گروه علوم پایه (زمین شناسی، زیست شناسی عمومی، زیست شناسی گیاهی و فیزیک) گروه فنی مهندسی (مهندسی برق، مهندسی صنایع، مهندسی عمران، مهندسی فناوری اطلاعات، مهندسی کامپیوتر، مهندسی کشاورزی، مهندسی مدیریت پروژه، مهندسی معماری، مهندسی منابع طبیعی و مهندسی الکترونیک) گروه زبان خارجه (زبان و ادبیات انگلیسی و مترجمی زبان انگلیسی) و دو رشته کارشناسی ارشد (زمین شناسی اقتصادی و آب و هواشناسی) می‌باشد. کـل زیـربنـای سـاختـه شـده و در دسـت احـداث این دانـشـگاه حـدود بیـست و سه هزار متر مربع می باشد که حدود نود درصـد آن بـه بـهـره بـرداری رسـیـده است و شـامل سـاخـتمان های آموزشی، اداری، آزمایشگاه ها، خوابگاه های دانشجویی، استاد سراها، سالن آمفی تأتر، کتابخـانه، سالن سرپوشیده ورزشی، نمازخانه، موتورخانه، خانه های نیروهای خدماتی، نگهبانی ها، مخازن آب شور و شیرین و نیز محوطه سازی و دیوار کشی و مانند آن است. در حال حاضر در حدود دوهزار و پانصد دانشجو در این دانشگاه مشغول به تحصیل می باشند.
  • دانشگاه آزاد اسلامی مرکز اِوَز: این دانشگاه در سال ۱۳۸۷ شروع بکار کرده است و ساختمان جدید دانشگاه در پنج هزار متر مربع با کمک نیکوکاران در اِوَز در حال ساخت است. در حال حاضر رشته‌های حقوق، علوم قضایی، کامپیوتر (سخت‌افزار - نرم‌افزار)، صنایع اتومبیل، مکانیک خودرو، عمران و بتن در این دانشگاه دایر می‌باشد و افزون بر یکصد دانشجو مشغول به تحصیل می‌باشند.

همچنین سه حوزه علمیه بنام‌های: مدرسهٔ علوم دینی امام شافعی، مدرسهٔ عالی احمدیه و حوزهٔ علمیهٔ خدیجه کبری دارد.

آب شرب[ویرایش]

اِوَز از دیرباز با مشکل آب شرب روبرو بوده‌است و خشکسالی و زمین‌های شور نیز به این امر دامن زده‌است. آب لوله‌کشی این شهر در گذشته شور بود و برای شستشو و آبیاری گیاهان مورد استفاده قرار می‌گرفت، اما در بهمن ماه سال ۱۳۸۶ آب شیرین از سد سلمان فارسی در شبکه لوله‌کشی این شهر جاری شد. هر چند اوز هنوز هم با مشکل آب روبروست و از آبِ آب انبارها نیز بی‌نیاز نگشته‌است زیرا وفور آب شیرین منوط به بارندگی کافی است که بتواند سد سلمان فارسی را پر کند. گفتنی است در گذشته و حال منبع اصلی آب شرب مردم شهر اوز، از آب انبارهای زیادی که در شهر و خارج از شهر وجود دارد تهیه می‌شود که در زبان محلی به آن برکه می‌گویند. قابل ذکر می‌باشد که طبق آخرین آمار حدود ۷۵۰ آب انبار برزگ و کوچک در شهر و بخش اوز برای تامین آب شرب به همت مردم منطقه ساخته شده است.

آثار باستانی[ویرایش]

دژهای کلاته پرویزه عبدالقادری آتشکدهٔ محلچه پس تنب و زیرجد برکهٔ سلفی که بر اساس مستندهای مهم و اعلام سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری در زمان حکومت تیموریان ساخته شده است سد و چاه‌های تنگه عنوه مسجد جامع قلعه پرویزه توپ نادری در کنار این قلعه قدمت اوز را به سالیان دور و دراز می‌کشاند. از جمله آثار باستانی دیگری که در این شهر وجود دارد خانه‌های خشتی بسیار قدیمی با بادگیرهای بزرگ و زیبا است. علاوه بر آن به حمام قدیمی این شهر که معروف به حمام شهرداری است و آب انبارهای قدیمی از جمله به آب انبار ملا محمد کرامتی که قدمتی نزدیک به سیصد سال دارد نیز می‌توان اشاره کرد. در ۳ کیلومتری اوز در روی کوه قلعه‌ای درست شده است، به نام قلعهٔ پرویزه (به زبان محلی: پروده) که در آن آثار زیادی وجود دارد. از جمله خانه‌های مسکونی خشتی اوز می‌توان به خانهٔ رییس محمد سعید سوداگر و خانهٔ حاجی ملا عبدالرحیم کرامتی اشاره کرد.

شهر دوستدار کودک[ویرایش]

شهر اوز در فروردین ماه ۸۹ از سوی موسسه پژوهشی کودکان دنیا وابسته به یونیسف به عنوان نخستین شهر دوستدار کودک در ایران انتخاب شد. «سابقه و پیشینه تاریخی شهراوز، افزایش سطح تحصیلات دختران و زنان، علاقه‌مندی بخش‌های دولتی و خصوصی در بهبود وضع کودکان، وجود نیروهای علاقه‌مند برای اجرای طرح، حضور چشمگیر زنان درفعالیت‌های اجتماعی» از جمله دلایل انتخاب اوز به عنوان شهر دوستدار کودک مطرح شده است.[۴] شهر دوستدار کودک یا CFC شهرهایی هستند که به گفته یونیسف «بیشترین نقش را در تحقق حقوق کودکان داشته باشند.» [۵]

نگاره[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۰». معاونت برنامه ریزی استانداری خراسان جنوبی (به نقل از مرکز آمار ایران)، ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. 
  2. نقدی بر خوانش کلمه " اوز" و معانی ذکر شده برای آن روزنامه صحبت نو
  3. Fallingrain.com
  4. روزنامه همشهری
  5. وبسایت رسمی شهرهای دوستدار کودک
  • شفائی، عبدالعزیز، (اِوَز از دیده گاه تاریخ) ، سال انتشار ۱۳۶۸ خورشیدی.
  • مختصات جغرافیایی

پیوند به بیرون[ویرایش]