اوز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اِوَز
اِوَز
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان فارس
شهرستان لارستان
بخش اِوَز
مردم
جمعیت ۲۲،۴۰۱ نفر سال ۱۳۹۰ [۱]
رشد جمعیت 2.5
مذهب اسلام (سنی)
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا 1050
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه 22
میانگین بارش سالانه 203
روزهای یخبندان سالانه نداریم
اطلاعات شهری
شهردار مجتبی کریمی
پیش‌شماره تلفنی 0782362
تابلوی خوش‌آمد به شهر
خَش اُندی

اِوَز نام شهریست در جنوب استان فارس شهر اِوَزدر ۴۰ کیلومتری شمال غربی شهر لار و ۳۴۰ کیلومتری جنوب شرقی شیراز مرکز استان فارس در ارتفاع افزون بر ۱۰۰۰ متری از سطح دریا واقع شده است. این شهر در دشتی میان ۲ رشته کوه از دنبالهٔ کوه‌هایزاگرس جنوبی قرار دارد.

محدودهٔ شهر اِوَز[ویرایش]

از شمال جویم و بخش جویم، از جنوب بخش لامرد، از مغرب شهر خنج، و از سمت مشرق به گراش و لار محدود می‌گردد.در این شهر ۲۳۸۲۱ نفر جمعیت زندگی می‌کنند.

مراکز آموزش عالی و دانشگاه‌ها[ویرایش]

و دانشگاه آزاد اسلامی مرکز اِوَز: این دانشگاه در سال ۱۳۸۷ شروع بکار کرده است و ساختمان جدید دانشگاه در پنج هزار متر مربع با کمک نیکوکاران در اِوَز در حال ساخت است. در حال حاضر رشته‌های حقوق، علوم قضایی، کامپیوتر (سخت افزار - نرم‌افزار)، صنایع اتومبیل، مکانیک خودرو، عمران و بتن در این دانشگاه دایر می‌باشد و افزون بر یکصد دانشجو مشغول به تحصیل می‌باشند.

همچنین سه حوزهٔ علمیه بنام‌های: مدرسهٔ علوم دینی امام شافعی (رحمه الله)، مدرسهٔ عالی احمدیه و حوزهٔ علمیهٔ خدیجه کبری (رضی الله عنها)، در رشته‌های شریعت، فقه و حفظ قرآن، سالانه طلاب زیادی را از سراسر ایران می‌پذیرد.

آب شرب[ویرایش]

اِوَز از دیرباز با مشکل آب شرب روبرو بوده‌است و خشکسالی و زمین‌های شور نیز به این امر دامن زده‌است. آب لوله‌کشی این شهر در گذشته شور بود و برای شستشو و آبیاری گیاهان مورد استفاده قرار می‌گرفت، اما در بهمن ماه سال ۱۳۸۶ آب شیرین از سد سلمان فارسی در شبکه لوله‌کشی این شهر جاری شد. هر چند اوز هنوز هم با مشکل آب روبروست و از آبِ آب انبارها نیز بی‌نیاز نگشته‌است زیرا وفور آب شیرین منوط به بارندگی کافی است که بتواند سد سلمان فارسی را پر کند. گفتنی است در گذشته و حال منبع اصلی آب شرب مردم شهر اوز، از آب انبارهای زیادی که در شهر و خارج از شهر وجود دارد تهیه می‌شود که در زبان محلی به آن برکه می‌گویند. قابل ذکر می‌باشد که طبق آخرین آمار حدود ۷۵۰ آب انبار برزگ و کوچک در شهر و بخش اوز برای تامین آب شرب به همت مردم منطقه ساخته شده است.

آثار باستانی[ویرایش]

دژهای کلاته پرویزه عبدالقادری آتشکدهٔ محلچه پس تنب و زیرجد برکهٔ سلفی که بر اساس مستندهای مهم و اعلام سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری در زمان حکومت تیموریان ساخته شده است سد و چاه‌های تنگه عنوه مسجد جامع قلعه پرویزه توپ نادری در کنار این قلعه قدمت اوز را به سالیان دور و دراز می‌کشاند. از جمله آثار باستانی دیگری که در این شهر وجود دارد خانه‌های خشتی بسیار قدیمی با بادگیرهای بزرگ و زیبا است. علاوه بر آن به حمام قدیمی این شهر که معروف به حمام شهرداری است و آب انبارهای قدیمی از جمله به آب انبار ملا محمد کرامتی که قدمتی نزدیک به سیصد سال دارد نیز می‌توان اشاره کرد. در ۳ کیلومتری اوز در روی کوه قلعه‌ای درست شده است، به نام قلعهٔ پرویزه (به زبان محلی: پروده) که در آن آثار زیادی وجود دارد. از جمله خانه‌های مسکونی خشتی اوز می‌توان به خانهٔ رییس محمد سعید سوداگر و خانه‌یحاجی ملا عبدالرحیم کرامتی اشاره کرد.

محله‌ها[ویرایش]

اِوَز به دو قسمت محلهٔ بالا و محلهٔ پایین تقسیم شده که محلهٔ بالا به منطقه‌ای که رو به سمت بالای شهر می‌گویند و محلهٔ پایین را هم به منطقه‌ای که رو به سمت پایین است می‌گویند. هر کدام از محله‌ها به قسمت‌های زیاد دیگری تبدیل شده، ولی در صورتی که بگویید محله بالا همه می‌دانند که شما قسمت بالای شهر را می‌گویید. تمام مردم این شهر باها توان مالی به طور عادی در سطح شهر پخش شده‌اند و نام بردن بالا و پایین کاری به اعیان نشین و یا غیره ندارد.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۰». معاونت برنامه ریزی استانداری خراسان جنوبی (به نقل از مرکز آمار ایران)، ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. 
  • شفائی، عبدالعزیز، (اِوَز از دیده گاه تاریخ) ، سال انتشار ۱۳۶۸ خورشیدی.
  • مختصات جغرافیایی

پیوند به بیرون[ویرایش]