شهرپیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: شرقی‌″۰۰ ′۲۰ °۵۴ شمالی‌″۰۰ ′۱۸ °۲۸ / °۵۴٫۳۳۳۳شرقی °۲۸٫۳شمالی / ۵۴٫۳۳۳۳;۲۸٫۳

شهرپیر
شهر پیر بر ایران واقع شده‌است
شهر پیر
اطلاعات
کشور : ایران Flag of Iran.svg
استان : فارس
شهرستان : زرین‌دشت
بخش : ایزدخواست
جمعیت : -
ارتفاع از سطح دریا : ۱۰۷۸ متر
پیش‌شماره تلفنی : ۰۷۳۲۷۲۷
وب‌گاه : www.shahrepi.ir

شهر پیر یا شهرپیر یکی از شهرهای جنوبی ایران واقع در استان فارس است.

شهر پیر مرکز بخش ایزدخواست از توابع شهرستان نوپای زرین‌دشت استان فارس می‌باشد. در این بخش در سال ۱۳۸۲ خورشیدی زلزله‌ای رخ داد که بسیاری از خانه‌ها و مساکن آن را ویران کرد. مردم این شهر بیشتر به کارهای کشاورزی و دامداری مشغول هستند و از دیرباز بسیاری جهت کسب و پیشهٔ خود به خارج از کشور و کشورهای حوزه خلیج فارس سفر می‌کرده اند. خصوصا کشور امارات متحده مورد توجه آنها بوده است. مناطق اطراف شهر بیابانی است و در جنوب شهر دریاچه فصلی به نام گِل واقع شده است و دشت برخون شرق آن را فرا گرفته که منطقه‌ای برای کشاورزی و دامداری است خصوصا سالهای اخیر گاوداری بزرگ 3000 رأسی و مرغداری صنعتی در شرقی‌ترین نقطهٔ آن تاسیس شده است و آب انبارهای زیبا و قدیمی فراوانی در نقاط مختلف دشت برخون قرار دارد که زیباترین آن سه برکه است که در کنار رودخانهٔ روبن قرار دارد. شمال آن را کوه فرا گرفته که از دنباله‌های رشته کوه زاگرس است. قلهٔ ماما چنگ از بلندترین قله‌ها و بام این شهر است. یک خیابان اصلی با نام امام خمینی شرق و غرب این شهر کم عرض و طولانی را که به صورت خطی است به هم وصل می‌کند. بعد از زلزله سال 82 در غرب شهر شهرک ایثار بنا شد و جمعیت فراوانی را در خود جای داد که در شرق آن یک پارک جنگلی قرار دارد.

این منطقه به صورت یک دشت گسترده بوده و از اطراف به کوههایی کم ارتفاع منتهی می‌شود. اکثر مردم آن دامدار و کشاورز و همچنین شاغل در کشورهای عربی خلیج فارس هستند. هوای این بخش مانند مردم آن گرم بوده و در تابستان به 38 درجه سانتیگراد می‌رسد. کشاورزی این بخش به صورت دیم و فقط در سالهای با بارندگی مناسب امکان پذیر می‌شود. این بخش در جهت غربی شرقی کشیده شده و شیب عمومی آن به سمت جنوب است. گسل فعال شهر پیر از شمال آن عبور می‌کند. این شهر در حال حاضر دارای 8 هزارنفر جمعیت است که تمامی انها فارس اصیل هستند امروزه این شهر با به وجود امدن راه اصلی بندر عباس شیراز از انزوا خارج می‌شود و جزو مسیرهای اصلی استان واقع میشود از نظر مهمان نوازی مردم این ناحیه نیز مثل اکثر جنوبی‌ها خون گرم هستند.از روستاهای این بخش می‌توان به مزایجان درهشور گلکویه دهنو پنچاه بن دشت نام برد. از اثار دیدنی در شهر می‌توان به دریاچه فصلی شهرپر اشاره کرد.که در ایام نوروز پذیرای انبوه از افراد این منطقه است .از اثار دیگر می‌توان به حمامک قدیمی که واقع در خیابان اصلی این شهر است نام برد که متاسفانه متاسفانه این بنا در حال تخریب است و کسی به فکر ان نیست نه شهردار ونه خود مردم.از اثار دیگر قلعه مزایجان برکه سفیدقلعه بیات شهر پیر که از قدمت ان هیچ اطلاعاتی در دست نیست.

منابع [ویرایش]