دریاچه پریشان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
دریاچه پریشان یکی از زیباترین دریاچههای آب شیرین ایران است که در بخش مرکزی شهرستان کازرون قرار گرفته است. این دریاچه به نامهای مور، پریشان، شور، یون، موز، توز، پریشم، فزشویه، کازرون و فامور نیز شناخته شدهاست.
[ویرایش] موقعیت جغرافیائی
این دریاچه بین ۵۱ درجه و ۴۴ دقیقه و ۵۱ درجه و ۵۱ دقیقه طول شرقی و ۲۹ درجه و ۳۲ دقیقه و ۳۰ ثانیه عرض شمالی واقع شدهاست. مساحت آن ۴۳۰۰ هکتار و ارتفاع آن از سطح آبهای آزاد ۸۲۰ متر است. حوزه آبریز آن ۵/۲۶۶ کیلومتر مربع است و بیشترین مساحت را در اردیبهشت ماه دارد. این دریاچه در کنوانسیون رامسر به عنوان تالاب بینالمللی ثبت گردیدهاست و در تقسیم بندی مناطق جزء منطقه حفاظت شده محسوب میگردد.
دور تا دور این دریاچه را کوه احاطه کردهاست فاصله دریاچه نسبت به کوه از طرف شمال حدودا ۴ الی ۵ کیلومتر میباشد و از طرف جنوب حدودا ۵۰۰ متر میباشد. فاصله دریا تا کوه (از طرف شمال) روستای مالکی(قلات نیلو دهپاگاه، هلک، پریشان)، روستای عرب فامور، روستای سیسخت و در قسمت شرق قلعه نارنجی، جروق و در جنوب قلعه نرگس زار و در غرب دریاچه روستای پل آبگینه قرار دارند.فاصله شهرستان گلدشت تا این دریاچه حدودا ۱۲ کیلومتر میباشد. تالاب پریشان در میان کوهستان فامور و در ۱۲ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان کازرون واقع شدهاست. این دریاچه از جمله اکوسیستمهای پایداری است که در اثر عوامل تکتونیک بوجود آمده میلیونها سال است که شرایط خود را حفظ نمودهاست و دارای ۴ گونه ماهی بومی به نامهای ماهی زردک، ماهی سرخه، ماهی پرک و مار ماهی آب شیرین و همچنین چند گونه ماهی وارداتی نظیر ماهی کپور، ماهی فیتوفالک و آمورمی باشد که در سال ۱۳۶۸ به دریاچه وارده شدهاست. تنها کپور معمولی با شرایط تالاب سازش پیدا کرده و دوگونه دیگر مشکلات عدیدهای را در تالاب به وجود آوردهاند. [۱]
[ویرایش] آسیب دیدگی
این دریاچه بر اثر سوزاندن بخشی بزرگی از نیزارهای اطرافش به علت عملیات راهسازی در معرض خطر است.در طی این آتش سوزیها هزاران قطعه لاک پشت و پرنده مهاجر از بین رفتهاند.این دریاچه همچنین به علت خشکسالی های اخیر در حال خشک شدن است. [۲]
