هلموت کوهل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هلموت کوهل
Helmut Kohl
Helmut Kohl 1989.jpg
هلموت کوهل در سال ۱۹۸۹ میلادی
صدراعظم آلمان
(آلمان غربی تا ۱۹۹۰)
مشغول به کار
۱ اکتبر ۱۹۸۲ – ۲۷ اکتبر ۱۹۹۸
رئیس جمهور کارل کارستنس
ریشارد فون وایتسکر
رومان هرتسوگ
قائم مقام هانس-دیتریش گنشر
یورگن مولیمان
کلاوس کینکل
پس از هلموت اشمیت
پیش از گرهارد شرودر
رئیس‌الوزرای راینلاند-فالتز
مشغول به کار
۱۹ مه ۱۹۶۹ – ۲ دسامبر ۱۹۷۶
پس از پیتر آلتمایر
پیش از Bernhard Vogel
اطلاعات شخص
زاده هلموت یوزف میشائل کوهل
۳ آوریل ۱۹۳۰(۱۹۳۰-04-0۳)
۱۴ فروردین ۱۳۰۹
لودویگسهافن، آلمان
درگذشت ۱۶ ژوئن ۲۰۱۷ میلادی (۸۷ سال)
۲۶ خرداد ۱۳۹۶
لودویگسهافن، آلمان[۱]
حزب سیاسی اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان
همسر(ان) هانلوره کوهل (ازدواج ۱۹۶۰–۲۰۰۱; مرگ او)
مایکه ریشتر (ازدواج ۲۰۰۸–۲۰۱۷)
فرزندان ۲
محل
تحصیل
دانشگاه هایدلبرگ
امضا

هلموت یوزف میشائل کوهل (کهل) [۲] (به آلمانی: Helmut Josef Michael Kohl) (زادهٔ ۳ آوریل ۱۹۳۰ - درگذشته ۱۶ ژوئن ۲۰۱۷) سیاست‌مدار محافظه‌کار آلمانی، صدراعظم آلمان از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۸ (از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰، آنِ آلمان غربی و از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۸، آنِ آلمان پس از فروپاشی دیوار برلین و اتحاد دو آلمان) و دبیرکل اتحاد دموکرات مسیحی آلمان از ۱۹۷۳ تا ۱۹۹۸ بود. کهل را «پدر اتحاد دو آلمان» می‌دانند، مردی که رهبری اتحاد دو آلمان را در پایان جنگ سرد به عهده داشت. او از حامیان اروپای متحد بود و آلمان تحت رهبری او به یورو واحد پول اروپا پیوست.[۳]

زندگی‌نامه[ویرایش]

هلموت کوهل در ۳ آوریل ۱۹۳۰ در شهر لودویگسهافن آلمان در یک خانواده کاتولیک بدنیا آمد. فعالیت‌های سیاسی اش را از ۱۶ سالگی شروع کرد و به اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان پیوست. کوهل در سال ۱۹۷۳ میلادی، در سن ۴۳ سالگی به ریاست این حزب انتخاب شد و در راس یک ائتلاف حزبی با حزب دموکرات آزاد آلمان در سال ۱۹۸۲، صدر اعظم این کشور شد.[۴]

فعالیت‌ها[ویرایش]

۱۶ سال صدراعظمی وی، طولانی‌ترین دوران صدراعظمی آلمان پس از بیسمارک است و هم‌چنین دوران پایان جنگ سرد و اتحاد دو آلمان نیز است؛ کهل یکی از مهم‌ترین معماران اتحاد دو آلمان است. به همین دلیل به وی لقب «پدر اتحاد آلمان» داده می‌شود.[۵]

هلموت کهل برای دوستی آلمان و فرانسه از زمان شکست آلمان در جنگ جهانی اول و امضای پیمان ورسای تلاش می‌کرد. در دوران ریاست جمهوری فرانسوا میتران وی بر سر مزار سربازان فرانسوی قربانی جنگ جهانی دوم حضور یافت و با میتران دست داد.[۶]

او به همراه رئیس جمهور وقت فرانسه، فرانسوا میتران از بنیان‌گذاران پیمان اتحادیهٔ اروپا (موسوم به پیمان ماستریخت) بشمار می‌رود که منجر به تأسیس اتحادیهٔ اروپا شد. تحت رهبری او آلمان به واحد پول اروپا یورو پیوست.

آنگلا مرکل شاگرد او در دوران صدراعظمی کوهل و در سال ۱۹۹۱ وارد دولت آلمان شد. در آن زمان رسانه‌های آلمانی به خاطر هیکلش به او لقب گلابی داده بودند. حیثیت کوهل به خاطر یک رسوایی بزرگ مربوط به نحوه تأمین منابع مالی حزبش در دهه نود میلادی به شدت لطمه خورد. این سیاستمدار تا حدی در جمع‌آوری کمک‌های مالی غیرقانونی برای خرج حزبش مهارت داشت.

پدر اتحاد آلمان[ویرایش]

پس از فروریختن دیوار برلین در ۱۰ نوامبر ۱۹۸۹ هلموت کوهل که صدراعظم وقت آلمان بود از بالکن ساختمانی در برلین به ایراد سخنرانی پرداخت و گفت: «هدف اتحاد است و حق و آزادی. زنده باد سرزمین پدری، آلمان، زنده باد اروپایی آزاد و متحد».

پس از نزدیک به یکسال از فرو ریختن دیوار، آلمان شرقی رسماً به آلمان فدرال پیوست.[۷]

بیماری و درگذشت[ویرایش]

وی پس از سکته برای چند سال پیش به زحمت می‌توانست صحبت کند و گفته شده بود که تماماً به همسر دومش مایکه وابسته بود. خانم مایکه ریشتر هرگونه ملاقات و تماس با رهبر سابق آلمان را به شدت محدود کرده بود.[۸]

کوهل روز جمعه ۱۶ ژوئن ۲۰۱۷ در ۸۷ سالگی در خانه خود در شهر لودویگسهافن در غرب آلمان درگذشت.[۵][۹][۱۰]

عصر روز شنبه اول ژوئیه ۲۰۱۷ مراسم یادبود و بزرگداشت هلموت کهل در ساختمان پارلمان اروپا در استراسبورگ برگزار شد. در این مراسم سران چندین کشور از جمله آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان، بیل کلینتون رئیس جمهور اسبق آمریکا، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه و دمیتری مدودف، نخست‌وزیر روسیه حضور یافتند و به او ادای احترام کردند. این اولین بار بود که چنین مراسمی پیش از خاکسپاری برای یکی از سران اروپایی در ساختمان پارلمان اروپا در استراسبورگ برگزار می‌ش.[۳][۱۱] و این به دلیل نقش مهمی است که او در تشکیل اتحادیه اروپا ایفا کرد.[۱۲]

بعد از پایان مراسم در پارلمان اروپا، پیکر کهل به خاک آلمان منتقل شد و در گورستان شهر اشپیر آلمان به خاک سپرده شد.[۳]

از نگاه دیگران[ویرایش]

  • Flag of Germany.svgآنگلا مرکل، صدراعظم آلمان گفت وظیفه نسل حاضر این است که از میراث هلموت کهل محافظت کند. او همچنین گفت زمانی که همه به آینده اتحاد دو آلمان شک داشتند، آقای کهل برای این اتحاد جنگید. به گفته مرکل، انگیزه کهل آن بود که دیگر هیچ جنگی در اروپا درنگیرد. خانم مرکل از هلموت کهل به عنوان راهنما و مدیر خود یاد کرد که به او این فرصت را داد تا جایگاهی در سیاست داشته باشد.[۳]
  • Flag of Europe.svg ژان کلود یونکر رئیس کمیسیون اروپا وی را «یک شهروند بزرگ و بخشی از هویت اروپا و روشنگر خانه اروپائیان و نیز مربی و دوست» خود نامیده است.[۱۳]
  • پرچم ایالات متحده آمریکا بیل کلینتون، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا کوهل را «مهم‌ترین سیاستمدار اروپا بعد از جنگ جهانی دوم» خوانده بود.[۱۴] او همچنین در مراسم بزرگداشت پیش از خاکسپاری، صدراعظم سابق آلمان را به خاطر تلاش برای اتحاد دو آلمان و ایجاد اتحادیه اروپا، ستود و گفت «تمام ما آمدیم. برای چه؟ چون هلموت کهل به ما فرصت داد که در اتفاقی عظیم‌تر شریک شویم.»[۳]
  • پرچم ایالات متحده آمریکاجرج بوش پدر، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا از هلموت کوهل به عنوان «بزرگترین رهبر اروپایی در نیمه دوم قرن بیستم» یاد کرده بود.[۹]

جستارهای وابسته[ویرایش]

دیوار برلین

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

مناصب سیاسی
پیشین:
هلموت اشمیت
صدراعظم جمهوری فدرال آلمان
۱۹۸۲–۱۹۹۸
پسین:
گرهارد شرودر
پیشین:
پیتر آلتمایر
رئیس‌الوزرای راینلاند-فالتز
۱۹۶۹–۱۹۷۶
پسین:
Bernhard Vogel
مناصب دیپلماتیک
پیشین:
مارگارت تاچر
رئیس گروه هفت
۱۹۸۵
پسین:
یاسوهیرو ناکاسونه
پیشین:
جان میجر
رئیس گروه هفت
۱۹۹۲
پسین:
کی‌ایچی میازاوا