امانوئل مکرون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
امانوئل مکرون
Emmanuel Macron in 2015
رئیس‌جمهور فرانسه
شروع به کار
۱۴ مه ۲۰۱۷
نخست‌وزیر ادوار فیلیپ
پس از فرانسوا اولاند
یکی از دو شاهزاده آندورا
تعیین شده
شروع به کار
۱۴ مه ۲۰۱۷
نخست‌وزیر Antoni Martí
جانشین فرانسوا اولاند
وزیر اقتصاد، صنعت و امور دیجیتال
مشغول به کار
۲۶ اوت ۲۰۱۴ – ۳۰ اوت ۲۰۱۶
نخست‌وزیر مانوئل والس
پس از Arnaud Montebourg
پیش از Michel Sapin
اطلاعات شخص
زاده Emmanuel Jean-Michel Frédéric Macron
۲۱ دسامبر ۱۹۷۷(1977-12-21) ‏(۳۹ سال)
آمیان
ملیت فرانسه
حزب سیاسی حزب سوسیالیست (۲۰۰۶–۲۰۰۹)
حزب ان مارش (۲۰۱۶–تاکنون)
همسر(ان) بریژیت تروینو (اکتبر ۲۰۰۷–تاکنون)
محل
تحصیل
دانشگاه پاریس غربی نانتر
مؤسسه مطالعات سیاسی پاریس
مدرسه ملی اداری
مذهب پروتستان (کالوینیسم)

امانوئل ژان-میشل فردریک مَکْرون[۱][۲][۳][۴](فرانسوی: Emmanuel Jean-Michel Frédéric Macron; فرانسوی: [ɛmanɥɛl makʁɔ̃]؛ زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۷۷(1977-12-21)) سیاست‌مدار فرانسوی، و بانکدار سرمایه‌گذاری سابق و رئیس جمهور فرانسه است.[۵]

او متولد آمیان است، در دانشگاه پاریس غربی نانتر فلسفه خواند و در سال ۲۰۰۴ از مدرسه ملی اداری فارغ‌التحصیل شد. او بازرس مالیه، سربازرس مالی فرانسه و سپس در بانک روتشیلد و شرکا، بانکدار سرمایه‌گذاری شد. او که از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ عضو حزب سوسیالیست بود در سال ۲۰۱۴ در کابینه دوم والس به عنوان وزیر اقتصاد، صنعت و امور دیجیتال فرانسه منصوب شد.[۶] او در ۳۰ اوت ۲۰۱۶،[۷] به منظور رقابت به عنوان یک لیبرال اجتماعی[۸][۹][۱۰]در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۷ استعفا داد.[۱۱] مکرون در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۶ رقابت خود را به عنوان نامزد حزب مستقل آن مارش![۱۲][۱۳] برای انتخابات اعلام کرد. پس از برگزاری دور اول انتخابات، او به دور دوم رسید که در نهایت با کسب بیش از شصت و شش درصد آرا بعنوان رئیس‌جمهور جدید فرانسه برگزیده شد.[۱۴]

مواضع سیاسی[ویرایش]

برخی ناظران مکرون را لیبرالیسم اجتماعی[۱۵][۱۶][۱۷][۱۸][۱۹] و برخی دیگر او را یک سوسیال دموکراسی توصیف کرده‌اند.[۲۰][۲۱][۲۲] او هنگام حضور در حزب سوسیالیست، (سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹) از جناح راست حزب حمایت می‌کرد،[۲۳] که گرایش سیاسیشان با سیاست‌های "راه سوم " که بیل کلینتون، تونی بلر و گرهارد شرودر آن را به پیش می‌بردند مرتبط بود، و سخنگوی کلیدیشان نخست وزیر مانوئل والس بود.[۲۴][۲۵][۲۶][۲۷] وی از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ نیز در دولت اول فرانسوا اولاند معاون دبیر کل کاخ الیزه بود.[۲۸]

اقتصاد[ویرایش]

مکرون از بازار آزاد و کاستن از کسری بودجه مالیه عمومی دفاع کرده است.[۲۹] او علناً در گفتگویی با لوموند در سال ۲۰۱۵ خود را لیبرال توصیف کرد. او افزود که «نه راست و نه چپی» است و از «یک همبستگی دسته جمعی» حمایت می‌کند.[۳۰][۳۱] او در بازدیدی از وانده در اوت ۲۰۱۶ گفت: «راستگویی مجبورم می‌کند بگویم سوسیالیست نیستم.» او گفت به این دلیل بخشی از دولت چپ بوده که می‌خواسته «به منافع عمومی کمک کند».[۳۲]او در کتابش در ۲۰۱۶ خود را هم چپگرا و هم لیبرال توصیف می‌کند.[۳۳]

سیاست خارجی[ویرایش]

مکرون به طرز مجادله برانگیزی استعمار فرانسه بر الجزایر را به عنوان «جنایت علیه بشریت» محکوم کرد.[۳۴] او گفت این بخشی از گذشته ایست که باید بابت آن از کسانی که ما این اعمال را علیه‌شان انجام دادیم عذر بخواهیم.[۳۵] این مخالفت باعث پایین رفتن مکرون در نظرسنجی‌ها شد.[۳۶]

او می‌گوید فرانسه در قبال سوریه به سیاست متوازن تری از جمله گفتگو با بشار اسد نیاز دارد.[۳۷] به هر روی او در آوریل ۲۰۱۷ از سیاست‌های مداخله جویانه همچون اقدام نظامی حمایت کرد.[۳۸]

او از ادامه یافتن سیاست‌های رئیس جمهور اولاند در خصوص اسرائیل حمایت می‌کند، با جنبش بایکوت، عدم سرمایه‌گذاری و تحریم اسرائیل مخالف است، و از بیان موضع در قبال دولت فلسطین خودداری کرده است.[۳۹]

اتحادیه اروپا[ویرایش]

امانوئل مکرون را برخی یوروفیل[۴۰][۴۱] و فدرالیست خوانده‌اند.[۴۲][۴۳] ولی او خود را نه اروپاگرا، نه شکاک نسبت به اروپا و نه فدرالیست به معنای کلاسیک آن معرفی می‌کند.[۴۴] حزب او اصلی‌ترین حزب حامی اتحادیه‌اروپا در فرانسه است.[۴۵]

امانوئل مکرون در سخنرانی اخیر خود به اتحادیه‌اروپا اخطار داد که یا باید اصلاحاتی را پذیرا باشند یا درغیر این صورت با احتمال «فرگزیت» (خروج فرانسه از اتحادیه اروپا) روبرو شوند. خروج بریتانیا از این اتحادیه به «برگزیت» مشهور شد.[۴۶]

مهاجرت[ویرایش]

برخلاف بسیاری از سیاستمداران از جمله نخست وزیر سابق مانوئل والس، مکرون از سیاست درهای باز در قبال مهاجرین و پناهندگان همانند آنچه آنگلا مرکل در آلمان پی گرفته حمایت می‌کند.[۴۷]

زندگی شخصی[ویرایش]

مکرون با بریژیت تروینو که ۲۴ سال از او بزرگتر است[۴۸] و در دبیرستان لا پروویدانس در آمیان معلم او بوده ازدواج کرده است.[۵][۴۹] این زوج نخستین بار وقتی مکرون ۱۵ ساله و شاگرد او بود همدیگر را دیدند، ولی وقتی مکرون ۱۷ ساله شد رسماً زوج شدند.[۵۰]

والدین او ابتدا سعی کردند با فرستادن او به پاریس برای اتمام سال آخر مدرسه این زوج را از هم جدا کنند چرا که فکر می‌کردند جوانی او این رابطه را نامناسب کرده،[۵۰] ولی این زوج پس از فارغ‌التحصیلی او با هم ماندند و در سال ۲۰۰۷ ازدواج کردند.

این زوج هم اکنون با سه فرزند تروینو از ازدواج قبلیش زندگی می‌کنند.

منابع[ویرایش]

  1. «تلاش مکرون برای به‌دست آوردن رأی روستاییان». خبرگزاری ایلنا. ۲۰۱۷-۰۵-۰۸. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۵-۰۸. 
  2. «دور دوم انتخابات ریاست‌جمهوری فرانسه آغاز شد». رادیو فردا. ۲۰۱۷-۰۵-۰۷. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۵-۰۸. 
  3. مختلف، زبانهای. «یک هفته تا دور نهایی انتخابات فرانسه؛ لوپن فاصله با مکرون را کمتر کرد». صدای آمریکا. ۲۰۱۷-۰۵-۰۱. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۵-۰۸. 
  4. «پیروزی امانوئل مکرون در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه». BBC Persian. ۲۰۱۷-۰۵-۰۷. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۵-۰۸. 
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ "Emmanuel Macron - The new French minister of the economy". Cosmopolis. 27 August 2014. 
  6. Sylvie Corbet and Elaine Ganley " French gov't reshuffle expels dissident ministers » , آسوشیتد پرس، 26 August 2014
  7. Julien Licourt; Yohan Blavignat (30 August 2016). "EN DIRECT - Macron évite soigneusement d'évoquer sa candidature" (in French). Le Figaro. 
  8. L'Hebdo - Emmanuel Macron: portrait d'un social-libéral
  9. Le Figaro - - Le social-libéralisme d'Emmanuel Macron représente... 6% du corps électoral - Alexandre Devecchio - 31/08/2016
  10. Marianne - La démonstration de force du social-libéral Emmanuel Macron - Samedi 10 décembre 2016
  11. "Macron quits to clear way for French presidential bid". BBC. 30 August 2016. 
  12. "France's Macron joins presidential race to 'unblock France'". BBC News. 
  13. "France's Macron shapes his party for 2017 election and beyond". Firstpost. 
  14. «ناکامی بزرگ تندروها در میدان فرانسه». ایران آنلاین، ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۶. بازبینی‌شده در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۶. 
  15. "Macron ou la "révolution passive" des élites françaises". Slate.fr. 2016-05-29. Retrieved 2017-02-01. 
  16. Un mot à ajouter ? (2014-08-27). "Valls II: social-démocrate ou social-libéral ? - Libération". Liberation.fr. Retrieved 2017-02-01. 
  17. "Emmanuel Macron, un banquier social-libéral à Bercy - Le Parisien". Leparisien.fr. 2014-08-26. Retrieved 2017-02-01. 
  18. Pascal JALABERT. "France - Monde | La ligne social libérale passe par Macron". Estrepublicain.fr. Retrieved 2017-02-01. 
  19. "Macron, l'anti-Montebourg" (in French). leJDD.fr. Retrieved 2017-02-01. 
  20. "Nommé à Bercy, l'ancien banquier Emmanuel Macron fait consensus - Le Point". Lepoint.fr. 2014-08-27. Retrieved 2017-02-01. 
  21. Un mot à ajouter ? (2014-08-26). "Valls et les jeunes loups hollandais - Libération". Liberation.fr. Retrieved 2017-02-01. 
  22. "Ils ont marqué 2012: Emmanuel Macron, l'enfant prodige de l'Elysée - 28 décembre 2012 - L'Obs". Tempsreel.nouvelobs.com. 2012-12-28. Retrieved 2017-02-01. 
  23. "Gauche, droite, centre... qui peut s'allier à Macron?". Bfmtv.com. Retrieved 2017-02-01. 
  24. "C'est la confiance des entreprises que Manuel Valls doit vraiment obtenir". Slate.fr. 2014-09-17. Retrieved 2017-02-01. 
  25. "«Manuel Valls, c’est le blairisme, mais plus à droite encore» - 29 août 2014 - L'Obs". Tempsreel.nouvelobs.com. 2014-08-29. Retrieved 2017-02-01. 
  26. "Wikiwix's cache". Archive.wikiwix.com. Retrieved 2017-02-01. 
  27. "Valls and Macron have much in common...apart from their poll ratings". ft.com. 2016-01-12. Retrieved 2017-02-08. 
  28. Kaplan, Renee (2 September 2014). "Who is the hot new French Economy Minister". Frenchly. Retrieved 14 April 2017. 
  29. "Wikiwix's cache". Archive.wikiwix.com. 2012-09-17. Retrieved 2017-02-01. 
  30. "Emmanuel Macron: " Le libéralisme est une valeur de la gauche "". Le Monde. Retrieved 2017-02-01. 
  31. "Emmanuel Macron, l'homme qui excelle pour ne pas répondre aux questions" (in French). Marianne.net. 2016-09-04. Retrieved 2017-02-01. 
  32. "Macron: " L'honnêteté m'oblige à vous dire que je ne suis pas socialiste "". BFMTV. Retrieved 2017-02-01. 
  33. Jade Toussay (2016-11-23). "Les premiers extraits de "Révolution", le livre d'Emmanuel Macron, dévoilés". Huffingtonpost.fr. Retrieved 2017-02-01. 
  34. "Emmanuel Macron loses lead in French election polls after remarks on colonial Algeria and gay marriage spark outrage". The Daily Telegraph. 18 February 2017.
  35. "French presidential hopeful Macron calls colonisation a ‘crime against humanity’". France 24. 16 February 2017.
  36. "Emmanuel Macron loses lead in French election polls after remarks on colonial Algeria and gay marriage spark outrage". Telegraph. 
  37. "France's presidential hopeful Macron pushes for Syria talks". FOX News. 24 January 2017. 
  38. "Le Pen ‘Shocked’ By Trump’s Decision to Hit Syria, Macron Urges Military Intervention". TheIssue. 7 April 2017. 
  39. "Emmanuel Macron: " Faire de la destitution d’Assad un préalable à tout a été une erreur "". Lemonde.fr. 2017-01-24. Retrieved 2017-02-01. 
  40. "L'offre politique d'Emmanuel Macron au défi des classes populaires". Lefigaro.fr. Retrieved 2017-02-01. 
  41. "Emmanuel Macron se pose en europhile assumé –". Euractiv.fr. 2016-07-13. Retrieved 2017-02-01. 
  42. "François Bayrou réaffirme sa prééminence au centre". La Croix. Retrieved 2017-02-01. 
  43. "Macron veut une Europe à deux vitesses" (in French). leJDD.fr. 2015-05-31. Retrieved 2017-02-01. 
  44. "Macron l'EuropĂŠen prĂ´ne la ÂŤ transgression Âť". Lesechos.fr. 2016-04-19. Retrieved 2017-02-01. 
  45. "A Berlin, Macron veut " restaurer la confiance avec les Allemands en faisant des réformes sérieuses "". Lemonde.fr. Retrieved 2017-02-01. 
  46. [۱]
  47. "Accueil des réfugiés: "Un devoir" pour Macron - Le Parisien". Leparisien.fr. Retrieved 2017-02-01. 
  48. "Sex and the French Elections". New York Times. 2 February 2017. 
  49. Serhan, Yasmeen (8 February 2017). "Emmanuel Macron's Unexpected Shot at the French Presidency". آتلانتیک (مجله). Retrieved 8 February 2017. 
  50. ۵۰٫۰ ۵۰٫۱ "Brigitte Macron - Trogneux: le rôle essentiel de la femme d'Emmanuel Macron" (in French). Retrieved 2017-01-27. 

پیوند به بیرون[ویرایش]