لودویگسهافن
Ludwigshafen am Rhein | |
|---|---|
 Railway station with elevated highway in background | |
 نشان | |
 | |
| کشور | آلمان |
| ایالت | راینلاند-فالتس |
| ناحیه | ناحیه شهری |
| تقسیمات | 10 districts |
| حکومت | |
| • شهردار | Eva Lohse (CDU) |
| مساحت | |
| • کل | ۷۷٫۶۸ کیلومتر مربع (۲۹٫۹۹ مایل مربع) |
| ارتفاع | ۹۶ متر (۳۱۵ فوت) |
| جمعیت (2012-12-31)[۱] | |
| • کل | ۱۶۰٬۱۷۹ |
| • تراکم | ۲۱۰۰/کیلومتر مربع (۵۳۰۰/مایل مربع) |
| منطقهٔ زمانی | |
| کدهای پستی | ۶۷۰۵۹–۶۷۰۷۱ |
| کدهای شمارهگیری | ۰۶۲۱, ۰۶۲۳۷ |
| پلاک خودرو | LU |
| وبگاه | www.ludwigshafen.de |
لودویگسهافن (به آلمانی: Ludwigshafen am Rhein)شهری در جنوب شرق ایالت راینلاند-فالتز آلمان است. این شهر بزرگترین شهر منطقه پفالتس (Pfalz) است و با داشتن ۱۷۷,۲۲۲ نفر جمعیت (تا تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۲۴)، پس از مایتس (پایتخت ایالتی)، دومین شهر بزرگ در ایالت راینلاند-فالتس به شمار میرود. همچنین این شهر پس از مانهایم، عنوان دومین شهر بزرگ کلانشهر راین-نکار را در اختیار دارد[۲].
تصویری از شهر
[ویرایش | اشتراکگذاری]لودویگسهافن یک شهر بندری است که در کرانه غربی (چپ) رودخانه راین قرار دارد. این شهر که در سال ۱۶۰۶ میلادی به عنوان یک سرپل نظامی (با نام راینشانتسه) در بخش مقابل شهر مانهایم پایهگذاری شده بود، در سال ۱۸۴۳ به افتخار لودویگ اول، پادشاه باواریا، تغییر نام یافت و در سال ۱۸۵۹ به عنوان یک شهر رسمیت حقوقی پیدا کرد. لودویگسهافن در طول جنگ جهانی دوم بهشدت بمباران شد و پس از آن با معماری و سبکی مدرن بازسازی گردید[۳].
این شهر یک تقاطع ریلی مهم، یک مرکز تجاری بزرگ و همچنین دروازه ورود به منطقه تاکستانها و شرابسازی راین به شمار میرود. لودویگسهافن بهویژه به دلیل صنایع شیمیایی عظیم خود که در دهه ۱۸۶۰ میلادی تأسیس شد، شهرت دارد. وسایل نقلیه موتوری، محصولات الکتریکی و ماشینآلات صنعتی از دیگر تولیدات این شهر هستند و حوزه تجارت نیز از زمان افتتاح بندرگاه آن در سال ۱۸۹۷، همواره نقشی کلیدی در اقتصاد آن ایفا کرده است. کلیسای زیارتی ماریا هیملفارت (۱۷۷۴–۱۷۷۷) با معماری نئوکلاسیک در محله اوگرسهایمِ این شهر واقع شده است؛ همچنین فریدریش شیلر، شاعر و نمایشنامهنویس نامدار آلمانی، پس از فرار از اشتوتگارت در این شهر زندگی میکرد[۳].
تاریخچه
[ویرایش | اشتراکگذاری]لودویگسهافن از سرپل نظامی «راینشانتسه» (Rheinschanze) توسعه یافت که در سال ۱۶۰۶ میلادی به عنوان یک بخش پیشرو برای دژ فریدریشزبورگ احداث شده بود. این منطقه در قرن نوزدهم میلادی به عنوان یک شهر رقابتی از سوی قلمرو باواریا در مواجهه با شهر مانهایم (متعلق به قلمرو بادن) ایجاد شد و به یک بندرگاه و مرکز تجاری بزرگ توسعه یافت. این سکونتگاه در سال ۱۸۵۳ به یک شهرداری مستقل تبدیل گردید و در سال ۱۸۵۹ رسماً عنوان شهر را دریافت کرد. موقعیت ترافیکی و مواصلاتی ممتاز این شهر منجر به استقرار کارخانههای متعددی، بهویژه در حوزه صنایع شیمیایی شد. به دلیل این رشد صنعتی و همچنین الحاق مناطق اطراف، جمعیت شهر به طور مداوم افزایش یافت (۱۸۶۴: ۳,۹۰۰ نفر؛ ۱۹۰۰: ۶۱,۹۰۰ نفر؛ ۱۹۲۵: ۱۰۱,۹۰۰ نفر؛ ۱۹۳۹: ۱۴۴,۴۰۰ نفر). در این روند توسعه، مناطقی همچون فریزِنهایم در سال ۱۸۹۲، موندنهایم در سال ۱۸۹۹، ماوداخ و راینگونهایم و همچنین شهرهای اوپاو-ادیگهایم و اوگرسهایم در سال ۱۹۳۸، و در نهایت روخهایم در سال ۱۹۷۴ به قلمرو شهری لودویگسهافن ملحق شدند[۴].
نگارخانه
[ویرایش | اشتراکگذاری]
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ "Bevölkerung der Gemeinden am 31.12.2012". Statistisches Bundesamt (in German). 2013.
- ↑ "Ludwigshafen am Rhein". Wikipedia (in German). 2026-09-06.
- 1 2 "Ludwigshafen | Rhine, Rhineland-Palatinate, Chemical Industry | Britannica". www.britannica.com (in English). Retrieved 2026-09-08.
- ↑ «Enzyklopädie - Brockhaus.de». brockhaus.de. دریافتشده در ۲۰۲۶-۰۹-۰۸.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)
اطلس جامع گیتاشناسی شابک ۹۷۸-۹۶۴-۳۴۲-۲۴۶-۲
 | این یک مقالهٔ خرد یک مکان جغرافیایی است. میتوانید با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |