اتو فون بیسمارک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اتو فون بیسمارک
بیسمارک سال ۱۸۹۴
نخستین صدراعظم آلمان
مشغول به کار
۲۱ مارس ۱۸۷۱ – ۲۰ مارس ۱۸۹۰
فرد پیشین وجود نداشت
فرد پسین لئو فون کاپریوی
نخست‌وزیر پروس
مشغول به کار
۹ نوامبر ۱۸۷۳ – ۲۰ مارس ۱۸۹۰
حکمران ویلهلم یکم
فریدریش سوم
ویلهلم دوم
فرد پیشین آلبرخت فون رون
فرد پسین لئو فون کاپریوی
مشغول به کار
۲۳ سپتامبر ۱۸۶۲ – ژانویه ۱۸۷۳
حکمران ویلهلم یکم
فرد پیشین -
فرد پسین آلبرخت فون رون
صدراعظم کنفدراسیون آلمان شمالی
مشغول به کار
۱۸۶۷ – ۱۸۷۱
اطلاعات شخصی
تولد اتو ادوارد لئوپولد فون بیسمارک
۱ آوریل ۱۸۱۵(۱۸۱۵-04-0۱)
شونهاوزن (زاکسن-آنهالت امروزی)، پروس
مرگ ۳۰ ژوئیه ۱۸۹۸ میلادی (۸۳ سال)
فریدریشسروه، در نزدیکی هامبورگ
حزب سیاسی مستقل
همسر یوهانا فون پوتکامر
فرزندان سه فرزند
محل تحصیل دانشگاه گوتینگن
پیشه سیاستمدار
دین لوتریسم
امضاء

اتو ادوارد لئوپولد فون بیسمارک (به آلمانی: Otto Eduard Leopold von Bismarck) (زاده ۱ آوریل ۱۸۱۵، شونهاوزن (زاکسن-آنهالت امروزی) - درگذشته ۳۰ ژوئیه ۱۸۹۸، فریدریشسروه در نزدیکی هامبورگ)، زمام‌دار بزرگ دولت پروس، دوک لاونبورگ و نخستین صدراعظم در تاریخ آلمان بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

Otto von Bismarck.JPG

بیسمارک در ۱ آوریل ۱۸۱۵ در شونهاوزن متوّلد شد. در گوتینگن به تحصیل حقوق پرداخت و پس از اینکه او به عنوان دیپلمات در یگانگی آلمان، در سن پترزبورگ و در پاریس مشغول بود، در سال ۱۸۶۲ به عنوان نخست‌وزیر و وزیر امور خارجه پروس صدا زده شد.

بیسمارک، سال ۱۸۶۴ رهبری پروس را در جنگ آلمان-دانمارک بر سر اشلسویگ-هولشتاین، با اتّحاد به اتریش برعهده داشت. دو سال بعد هم وی، همین مسوًولیت را در جنگ پروس-اتریش که به نابودی کنفدراسیون آلمان و در نهایت به بیرون راندن اتریش از امپراتوری آلمان انجامید، با موفقیت به پایان رسانید. سال ۱۸۶۷، کنفدراسیون آلمان شمالی تاًسیس شد که در آن بیسمارک به عنوان صدراعظم صدا زده شد. در پایان جنگ پروس-فرانسه در ۱۸ ژانویه ۱۸۷۱، ویلهلم یکم در ورسای به عنوان امپراتور (آلمانی: Kaiser) خوانده شد و از این رو، بیسمارک توانست، با همت و تلاش خود امپراتوری آلمان را تاًسیس کند. خود وی، صدراعظم امپراتوری شد و لقب صدراعظم آهنین را بعدها از آن خود کرد.

۱۸۷۱-۱۸۷۷ بیسمارک در یک جنگ فرهنگی (آلمانی: Kulturkampf) با کلیسای کاتولیک درگیر بود، که به کمتر شدن دوباره نفوذ کلیسای کاتولیک انجامید. سال ۱۸۷۸ قانون سوسیالیستی تصویب شد که با اصلاحات سوسیال-سیاسیِ ۱۸۸۱-۱۸۸۹ همراه بود. ۱۸۷۱، توانست بیسمارک اتحاد دوگانه را با اتریش-مجارستان ببندد که با داخل شدن ایتالیا سال ۱۸۸۲ به اتحاد سه‌گانه تبدیل شد. یکی از دستاوردهای بزرگ بیسمارک در سیاست‌های خارجی‌اش عقد قرارداد ضمانتی سال ۱۸۸۷ با روسیه بود.

نظریات[ویرایش]

بیسمارک با این مسئله که می‌توان قدرت را با اصولی برتر به بند کشید مخالف بود. تفکرات وی، سبب رشد و گسترش این تفکر شد که می‌توان با به تکامل رساندن مؤلفه‌های صحیح قدرت، به امنیت دست‌یافت.[۱] وی معتقد بود: سیاست احساساتی ، به مقابله‌به‌مثل معتقد نیست ......هر دولتی تلاش می‌کند تا صرفاً بر اساس منافع خودش عمل کند، هرچند که ممکن است ظاهراً به اعمالشان مشروعیت بدهند اما واقعیت این است که تمام کشورهای دنیا فقط به دنبال کسب منفعت خودشان هستند. ...تنها اصل سیاسی صحیح ، سیاست حفظ منافع ملی است و تنها از این راه می‌توان قدرتمند شد...باسیاست‌های احساسی و بچه‌بازی‌های مسخره نمی‌توان راه به‌جایی برد.....کسی به خاطر قدرشناسی و اعتماد ، به نفع کشوری دیگر وارد نبرد نمی‌شود، فقط ترس از قدرت است که سبب می‌شود تا دیگران به راه ما بیایند؛ به شرطی که بتوانیم از این ترس محتاطانه و با ماهرانه استفاده کنیم .....سیاست هنر ممکن کردن است .....سیاست علمی نسبی است.[۲]

یادوآره[ویرایش]

بعد از اخراج در ۲۰ مارس ۱۸۹۰، توسط ویلهلم دوم، از بیسمارک به طور بی‌سابقه و بی مانند، تقدیر و ستایش به عمل آمد. این تقدیرها بیشتر در: «بناکردن یادبودها، نام‌گذاری میادین و خیابان‌ها، دادن لقب‌های افتخاری شهروندی و در برخی موارد محصولات و تولیدات صنعتی» خلاصه می‌شدند.[نیازمند منبع]

بیسمارک در سال ۱۸۹۵ میلادی، به عنوان شهروند افتخاری هایدلبرگ منصوب شد و یکی از بهترین میادین شهر به نام وی نام‌گذاری شد.[۳]

پانویس[ویرایش]

  1. World Order: Reflections on the Character of Nations and the Course of History
  2. A sentimental policy knows no reciprocity”: Briefwechsel des Generals Leopold von Gerlach mit dem Bundestags-Gesandten Otto von Bismarck (Berlin, 1893), 334.
  3. هایدلبرگ شهر دانشجویی که استادانش جایزه نوبل را درو کرده‌اند، دویچه وله فارسی

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Otto von Bismarck»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲ می۲۰۱۱).
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Otto von Bismarck»، ویکی‌پدیای آلمانی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۹ دی ۱۳۹۱).