اریش هونکر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اریش هونکر
Bundesarchiv Bild 183-R0518-182, Erich Honecker.jpg
اریش هونکر
شناسنامه
زادروز ۲۵ آگوست ۱۹۱۲
زادگاه نویکیرشن، امپراطوری آلمان
تاریخ مرگ ۲۹ می ۱۹۹۴
محل مرگ سانتیاگو، شیلی
فرزندان ۲
اطلاعات سیاسی
حزب سیاسی حزب کمونیست آلمان (۱۹۴۶–۱۹۲۲)
حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان (۱۹۸۹–۱۹۴۶)
حزب کمونیست آلمان (۱۹۹۴–۱۹۹۰)
سمت رهبر جمهوری دموکراتیک آلمان (۱۹۸۹ - ۱۹۷۱)

اِریش هونِکِر (به آلمانی: Erich Honecker)، رهبر پیشین آلمان شرقی ۲۵ آگوست ۱۹۱۲ در شهر نویکیرشن واقع در ایالت زارلند به دنیا آمد. وی در جوانی به حزب کمونیست آلمان پیوست و با به قدرت رسیدن نازی‌ها از سال ۱۹۳۵ به زندان افتاد تا آن‌که در سال ۱۹۴۵ قوای شوروی او را از زندان آزاد کردند. پس از جنگ او در سال ۱۹۴۶ به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست انتخاب شد و در سال ۱۹۷۱م با کناره گیری اولبریشت به ریاست جمهوری آلمان شرقی و دبیرکلی حزب حزب کمونیست آلمان شرقی برگزیده شد. دیپلماسی فعال او باعث شد تا اکثر کشورهای جهان آلمان شرقی را به رسمیت بشناسند و این کشور در سال ۱۹۷۳م به عضویت سازمان ملل متحد در بیاید، در ۱۹۷۵م هونکر با امضای توافقنامه هلسینکی نقش آلمان شرقی را در عرصه جهانی توسعه داد.[۱] هونکر از مدافعان سرسخت احداث دیوار برلین بود و به ساخت و توسعه آن افتخار می‌کرد[۲] و در دوران زمامداری او این دیوار به تأسیسات مرگباری مجهز شد. هونکر به مدت ۱۸ سال بر آلمان شرقی حکومت کرد و با روی کار آمدن گورباچف به شدت با اصلاحات او مخالفت کرد و این مخالفت‌ها را بارها بر زبان جاری کرده بود اما گورباچف به او اخطار کرد:[۱]

کسی که از زمانه عقب بماند تنبیه خواهد شد

هونکر در روز ۱۸ اکتبر ۱۹۸۹ یک ماه پیش از فروپاشی دیوار برلین در برابر موج اصلاح‌طلبی مردم مجبور به استعفا شد و در ویلای خود تحت نظر قرار گرفت. دو آلمان در پاییز ۱۹۹۰ متحد شدند و هونکر در همان زمان به مسکو فرار کرد و با حضور در سفارت شیلی تقاضای سفر به شیلی برای پیوستن به دخترش را کرد اما با فشار دولت آلمان، شیلی با تقاضای سفر او موافقت نکرد. هونکر در سال ۱۹۹۲ به آلمان برگشت و در داگاه محاکمه گردید.[۳] نهایتاً اریش هونکر در ۱۴ ژانویه ۱۹۹۳م آزاد گردید و به شیلی رفت و در ۲۹ مه ۱۹۹۴م بر اثر بیماری سرطان کبد در سن ۸۱ سالگی در شیلی درگذشت.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]