شهرستان مریوان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شهرستان مریوان
اطلاعات کلی
کشور ایران Flag of Iran.svg
استان کردستان
مردم
جمعیت ۱۹۵٬۲۶۳ نفر[۱]
مذهب اهل تسنن
شهرها
مریوان، کانی دینار و چناره
تعداد بخش‌ها
مرکزی
سرشیو
خاوومیرآباد

مختصات: ۳۵°۳۵′ شمالی ۴۶°۱۵′ شرقی / ۳۵٫۵۸۳°شمالی ۴۶٫۲۵۰°شرقی / 35.583; 46.250

شهرستان مریوان یکی از شهرستانهای استان کردستان در غرب ایران است. مرکز این شهرستان شهر مریوان است. این شهرستان از شمال به شهرستان سقز، از شرق و جنوب شرقی به شهرستان سنندج، از جنوب به بخش نوسود از شهرستان پاوه و از غرب و شمال غربی به خاک عراق محدود است.

جمعیت[ویرایش]

جمعیت این شهرستان طبق سرشماری سال ۱۳۹۵، برابر با ۱۹۵٬۲۶۳ نفر بوده‌است.[۱] در حال حاضر براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ خورشیدی:

جمعیت کل شهرستان به ۱۹۵٬۲۶۳ نفر، جمعیت نقاط شهری ۱۵۱٬۱۸۸ نفر و جمعیت نقاط روستایی ۴۴٬۰۷۴ نفر می‌باشد؛ که سومین شهرستان استان کردستان به‌شمار می‌رود. از جمعیت ۱۹۵٬۲۶۳ نفری کل شهرستان مریوان تعداد ۹۹٬۹۵۶ نفر را مردان و تعداد ۹۵٬۳۰۷ نفر را زنان تشکیل می‌دهند.[۲]

تقسیمات سیاسی[ویرایش]

شهرستان مریوان بر اساس آخرین تقسیمات کشوری در سال ۱۳۹۰:
به ۳ شهر، ۳ بخش، ۶ دهستان و ۱۷۶ آبادی، با ۱۵۱ آبادی دارای سکنه و ۲۵ آبادی خالی از سکنه تقسیم‌بندی شده‌است.[۳]

شهرستان مریوان تا قبل از سال ۱۳۳۷ تحت عنوان «بخشداری مریوان» از بخش‌های تابعه شهرستان سنندج بود. در آن زمان «کلاترزان، سروآباد و سرشیو» جزو حوزهٔ مریوان محسوب می‌شد. با انتزاع کلاترزان و سروآباد، هم‌اکنون شهرستان مریوان دارای سه بخش «مرکزی، سرشیو و خاومیرآباد» است.[نیازمند منبع]

بخش مرکزی شهرستان به مرکزیت شهر مریوان دارای ۳ دهستان و ۷۴ آبادی، با ۶۶ آبادی دارای سکنه و ۸ آبادی خالی از سکنه می‌باشد. دهستان‌های این بخش عبارتند از: «دهستان سرکُل به مرکزیت شهر کانی‌دینار، دهستان کوماسی به مرکزیت روستای پیرخضران و دهستان زریبار به مرکزیت روستای نی» مساحت این بخش حدود ۹۴۱ کیلومترمربع و جمعیت آن تقریباً ۱۲۲٬۰۶۳ نفر می‌باشد.

بخش «سرشیو» به مرکزیت شهر «چناره» دارای ۲ دهستان و ۶۲ آبادی، با ۵۳ آبادی دارای سکنه و ۹ آبادی خالی از سکنه می‌باشد. دهستان‌های این بخش عبارتند از: «سرشیو به مرکزیت شهر چناره و دهستان گلچیدر به مرکزیت روستای جانوره» مساحت این بخش حدود ۱۰۴۷ کیلومترمربع و جمعیت آن تقریباً ۳۰٬۸۹۹ نفر می‌باشد.[نیازمند منبع]

بخش «خاوومیرآباد» هم به مرکزیت روستای «برده‌رشه» دارای ۱ دهستان به اسم «خاوومیرآباد» و تعداد ۴۰ آبادی، با ۳۲ آبادی دارای سکنه و ۸ آبادی خالی از سکنه می‌باشد. مساحت این بخش حدود ۳۳۸ کیلومترمربع و جمعیت آن تقریباً ۱۵٬۸۱۲ نفر می‌باشد.

هرم جمعیتی مریوان در سال ۱۳۹۰[۴]
مردانسنزنان
۲۴ +۱۰۰ ۱۷
۱۲ ۹۵–۹۹ ۱۱
۳۰ ۹۰–۹۴ ۳۱
۱۳۲ ۸۵–۸۹ ۱۰۷
۶۵۷ ۸۰–۸۴ ۴۷۳
۹۵۳ ۷۵–۷۹ ۶۷۶
۸۲۸ ۷۰–۷۴ ۷۷۰
۱٬۱۸۲ ۶۵–۶۹ ۱٬۰۷۵
۱٬۶۴۹ ۶۰–۶۴ ۱٬۹۵۶
۲٬۳۹۱ ۵۵–۵۹ ۲٬۳۳۷
۲٬۶۴۵ ۵۰–۵۴ ۲٬۷۴۸
۳٬۵۲۵ ۴۵–۴۹ ۳٬۴۷۸
۵٬۶۲۲ ۴۰–۴۴ ۵٬۴۴۸
۶٬۹۱۵ ۳۵–۳۹ ۶٬۴۵۱
۸٬۲۸۸ ۳۰–۳۴ ۷٬۲۰۶
۹٬۴۴۹ ۲۵–۲۹ ۹٬۲۸۹
۹٬۶۴۶ ۲۰–۲۴ ۱۰٬۲۱۴
۸٬۹۵۱ ۱۵–۱۹ ۸٬۷۸۷
۶٬۹۴۳ ۱۰–۱۴ ۶٬۷۲۷
۷٬۵۶۷ ۵–۹ ۷٬۳۲۸
۸٬۲۹۸ ۰–۴ ۷٬۹۳۲

تقسیمات کشوری[ویرایش]

شهرها: مریوان و کانی دینار

شهر: چناره

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

شهرستان مریوان با طول و عرض جغرافیایی بین ۳۵ درجه و ۴۸ دقیقه تا ۳۵درجه و ۲ دقیقه عرض شمالی و ۴۶ درجه و ۴۵ دقیقه تا ۴۵ درجه و ۵۸ دقیقه طول شرقی نصف‌النهار گرینویچ در باختر استان کردستان قرار گرفته‌است.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد»(فارسی)‎. مرکز آمار ایران، ۱۳۹۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲. 
  2. «سرشماری نفوس و مسکن ۱۳۹۵». 
  3. «تقسیمات کشوری ۱۳۹۰». 
  4. «نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۹۰ به تفکیک سن»(فارسی)‎. درگاه ملی آمار ایران. بازبینی‌شده در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۳.