بخش سیمکان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۲۸°۳۶′۰۹″شمالی ۵۳°۰۰′۰۸″شرقی / ۲۸.۶۰۲۵°شمالی ۵۳.۰۰۲۲۲۲۲°شرقی / 28.6025; 53.0022222

بخش سیمکان یکی از بخش‌های شهرستان جهرم در استان فارس ایران است در مجاورت بخش وسیع میمند (فارس) قرار گرفته است به نحوی که مردم این مجموعه جهت رفع ملزومات زندگی حتی گاهی تحصیل و امور درمانی به میمند فارس مراجعه می‌نمایند.[۱] مرکز بخش سیمکان شهر دوزه بوده که دارای جاذبه‌های گردشگری فراوان از قبیل باغات، شالیزارها، امامزاده سید محمد و شاه علمدار، آسیابهای قدیمی، حوزه علمیه، سنگهای بزرگ آسیابی و شیرهای سنگی می‌باشد. بزرگ‌ترین روستای آن آرجویه می‌باشد که طبیعتی بسیار بکر و زیبا و دلنشین دارد و در بخش منحصر به فرد است و از زیباترین مکان‌های منطقه به شمار می‌رود. سیمکان از ترکیب دو "سم " و"کان" تشکیل شده‌است که به معنی منطقه سردسیری می‌باشد که برخی آن را به عنوان سیم کان خوانده‌اند به معنی معدن نقره، در این منطقه در این منطقه تنگه ای بنام تنگ اسه {تنگسه} وجود دارد که معدن نقره می‌باشد. اما واژه " سم" در گویش سیمکانی به معنی سرما می‌باشد که در افعالُ» کردن یا سوم زدن استفاده می‌شود. بخش سیمکان در قسمت شمال غربی شهرستان جهرم واقع شده‌است. یکی دیگر از وجه‌های نام‌گزاری این بخش به سیمکان این بوده که این بخش از ۳۰ روستا (مکان) تشکیل شده است که شهر دوزه به عنوان مرکز آن‌ها معرفی شده است.

تقسیمات کشوری[ویرایش]

جمعیت[ویرایش]

بخش سیمکان به مرکزّیت شهر دوزه برروی طول جغرافیایی ۵۲ درجه و۵۵ دقیقه وعرض جغرافیایی ۲۸ درجه و۴۰ دقیقه قرار دارد. با مساحتی به ۹۳۵ کیلومتر مربع. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش سیمکان شهرستان جهرم در سال ۱۳۵ برابر با ۱۷۵۶۰ نفر بوده‌است.[۲]

پیشینه تاریخی[ویرایش]

ابن حوقل نیز کهک تاب خود را فاصلهٔ سال‌های ۳۶۷ تا ۳۳۱ ه‍.ق نوشته، ضمن تأیید ادعای فوق گفته است: «سیمکان (شهری است) که روستایی دارد.

منابع[ویرایش]

  1. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
  2. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد»(فارسی)‎. مرکز آمار ایران، ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲. 

مختصرالبلدان ص ۱۵. احسن التقاسیم ج۲، ص۶۳۱. صورةالارض ص ۳۷–۳۶.

جستارهای وابسته[ویرایش]