انقلاب ۱۸۴۸ مجارستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
انقلاب مجارستان
بخشی از جنبش‌های ۱۸۴۸
March15.jpg
شاندر پتوفی در حال خواندن ترانه ملی در ۱۵ مارس ۱۸۴۸، نقاشی از میهای زیچی
تاریخ۴ اکتبر ۱۸۴۹– ۱۵ مارس ۱۸۴۸
مکانمجارستان، امپراتوری اتریش
نتیجه پیروزی اتریش و روسیه
طرفین درگیر
Flag of the Habsburg Monarchy.svg امپراتوری هابسبورگ
Flag of Russia.svg امپراتوری روسیه
Croatia-1848.gif لهستان
Austria-Hungary civil flag 1869-1918.svg مجارهای حزب هابسبورگ
Flag of the Ruthenian National Guard.svg شورای ملی اوکراین‌های گالیسیایی
Flag of Serbian Vojvodina (tricolour).png صرب‌ها
Civil Flag of Serbia.svg داوطلبان صربی
Slovak Flag (1848).svg اسلواک‌ها
Banner of the Bohemian Coat of Arms.svg داوطلبان چک
Flag of Wallachian Revolution of 1848, vertical stripes.svg رومانیایی‌های ترانسیلوانی
Coa Romania Nationality Saxons.svg ساکسون‌های ترانسیلوانی

War Flag of Hungary.svg مجارستان
Flag of Poland.svg لژیون لهستان
Flag of Germany.svg لژیون وین و آلمان

Olasz légió zászló 1849 1.jpg لژیون ایتالیا
فرماندهان و رهبران
قوا
۱۷۰٬۰۰۰ نفر از امپراتوری اتریش
۲۰۰٬۰۰۰ نفر از امپراتوری روسیه
در ابتدای ۱۸۴۹، ۱۷۰٬۰۰۰ نفر

انقلاب ۱۸۴۸ مجارستان (مجاری: 1848–49-es forradalom és szabadságharc) یکی از چندین انقلاب اروپایی در ۱۸۴۸ بود. این انقلاب در پادشاهی مجارستان آغاز شد اما به سرعت تبدیل به جنگی جدایی طلبانه با امپراتوری اتریش به رهبری دودمان هابسبورگ گردید. پس از سلسله شکست‌های جدی در سال ۱۸۴۹، امپراتوری اتریش در آستانه فروپاشی قرار گرفت؛ بنابراین، فرانتس یوزف، امپراتور جوان اتریش از تزار نیکلای یکم روسیه به نام اتحاد مقدس درخواست کمک کرد. این درخواست مستجاب شد و نیکلای یکم ارتشی ۲۰۰٬۰۰۰ نفری را با اضافهٔ ۸۰٬۰۰۰ نیروی کمکی به مجارستان فرستاد. سرانجام ارتش مشترک نیروهای روسیه و اتریش، نیروهای مجارستان را شکست دادند. پس از احیای قدرت هابسورگ، مجارستان تحت قوانین سخت و شدید حکومت نظامی قرار گرفت.

سالگرد انقلاب ۱۸۴۸ در ۱۵ مارس، یکی از سه روز ملی مجارستان است.

پیش‌درآمد[ویرایش]

انقلاب‌های ۱۸۴۸ ابتدا فرانسه را درگرفت و با تظاهرات گسترده در پاریس موجب کناره‌گیری لوئی فیلیپ از قدرت و فرارش به انگلستان در فوریه شد. این ناآرامی نه فقط ختم به فرانسه که به بخش‌های بزرگی از اروپا نیز شیوع پیداکرد. ماه پس از آن، تظاهرات بزرگی در وین باعث شد که کلمنس مترنیخ، معمار نظام اروپایی پساناپلئون، استعفا داده و او نیز به شاه سابق فرانسه در انگلستان در تبعید بپیوندد. در مارس همان سال، انقلابیون در برلین نیز تجمعاتی برپا کردند، و پادشاه با وحشت به برگزاری انتخابات و قانون اساسی، آزادی مطبوعات و اتحاد پروس با سایر دولت‌های آلمان به‌طور شفاهی گردن نهاد. شورش از بهار در تمام سرزمین‌های آلمانی‌زبان و مرکز اروپا از جمله در بوداپست درگرفته بود.[۱][۲]

طیف گسترده‌ای از انگیزه‌ها، شورشیان را به میدان کشانده‌بود ولی همان‌طور که در چنین بحران‌های اجتماعی هم صادق است، انقلاب به دنبال تمایلات اقتصادی اتفاق افتاد به این معنی که قیام طبقهٔ کارگر در ابتدا عمدتاً ناشی از رنج و ترس از آینده بد اقتصادی بود ولی ایده‌هایی مانند لیبرالیسم و ناسیونالیسم به شکل‌گیری وقایع آن سال و سال بعدش کمک کرد. در اروپا همین شرایط بحرانی اقتصادی همواره شورش قشر کارگر را به همراه داشت. در واقع می‌توان گفت، موتور متحرک انقلاب و تعداد کشته‌شدگان از این قشر بیش از روزنامه‌نگاران، وکلا، پزشکان و دانشگاهیان بود. در اصل، انقلابِ قشر کارگر، دستاورد بزرگ ۱۹۴۸ بود ولی به سرعت تبدیل به مبارزات ایدئولوژیک شد.[۳]
مارکس و انگلس، که مانیفست حزب کمونیست را در ۲۱ فوریه ۱۸۴۸ منتشر کرده‌بودند، نقش پررنگی در انقلاب آلمان ایفا کردند. حتی انگلس در زدوخوردهای خیابانی نیز حضور داشت.[۳]

شروع انقلاب[ویرایش]

تحت تأثیر جنبش‌های انقلابی در سراسر اروپا در ماه‌های مارس و آوریل ۱۸۴۸، دیِت (مجلس شورا) مجارستان، از طریق اصطلاحاً قوانین آوریل، فئودالیسم را لغو کرد. طبق این قوانین برابری مالیاتی و آزادی‌های مدنی به همه‌گان اعطا شد و بسیاری از دهقانان مالک زمین‌های خودشان شدند، که پیش‌تر تابع قوانین فئودالی بود. این تغییر بزرگ اجتماعی توسط گروهی از نجبای لیبرال انجام گرفت که برجسته‌ترین آنان لایوش کشوت، فرنتس دئاک، و لایوش باتیانی بودند. علاوه بر اصلاحات اجتماعی، آنها همچنین موفق به دفاع از حقوق ملی مجارستان در برابر وین شدند. تحت رهبری باتیانی دولتی مستقل (مشتمل بر وزارت امور مالی و وزارت جنگ) تشکیل شد و ارتباطات با اتریش به میزان بسیار کمی محدود شد. دولت جدید از حمایت اکثریت برخوردار بود.[۴]

با اقداماتی که ایجاد شد، تظاهراتی نیز در روز ۱۵ مارس ۱۸۴۸ در بوداپست برگزار گردید که منجر به فسخ فوری سانسور و ایجاد کمیته امنیتی عمومی برای اداره شهر به مدت یک ماه شد. رقابتی بین این کمیته و دیِت باتیانی برای رهبری ملت شکل گرفت و در نتیجهٔ آن، دیِت، حقوق بیشتری به مردم اعطا کرد. در عین حال دولت وین، از ترس هرج و مرج و ایجاد جمهوری در بوداپست، تصمیم به همراهی با دولت میانه‌روی باتیانی برای جلوگیری از خطر رادیکال‌ها گرفت.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Jones, 1-4.
  2. Pelz, 65-66.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Pelz, 68.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Deme, 72-73.

منابع[ویرایش]

  • Pelz, William (2016). "A People's History of Modern Europe". The World Today. Retrieved 18 May 2019 – via JSTOR.
  • Deme, Laszlo (March 1972). "The Society for Equality in the Hungarian Revolution of 1848 [جامعه برای برابری در انقلاب ۱۸۴۸ مجارستان]". The World Today. 3 (8). Retrieved 10 May 2019 – via JSTOR.
  • Jones, Peter (1991). The 1848 Revolutions. Routledge. ISBN 0-582-06106-7.
تاریخ مجارستان
Hungary stub.svg
نشان درگاه درگاه مجارستان