شورش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

شورش[۱] به معنای به هیجان آمدن، آشفتن و پریشان کردن است[۲] و در اصطلاح اقدام( گاها با خشونت) دسته‌ای از افراد که در مقابله با نظام حاکم بر هر مجموعه‌ای اتفاق می‌افتد و معمولا بی‌نظمی و ناامنی با خود به همراه دارد. عمل مقابل شورش، سرکوب (با خشونت)است. گاه به عبارت‌هایی نظیر اغتشاش، عصیان یا انقلاب نیز اطلاق می‌گردد.در شورش ها شورشیان اهداف مختلفی دارند بیشتر شورش ها در کشور های فقیر و بی نظم رخ میدهد شورش ها به دست های مختلفی تقسیم می شوند مسلحانه و یا مانند اعتراض بدون سلاح گرم که هر دو با هرج و مرج همراه است.

منابع[ویرایش]

  1. «شورش» [علوم سیاسی و روابط بین‌الملل] هم‌ارزِ «rebellion»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر پنجم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۶-۴ (ذیل سرواژهٔ شورش)
  2. Moin Encyclopedic Dictionary