اصول کنفدراسیون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اصول کنفدراسیون
صفحه I اصول کنفدراسیون
صفحه I اصول کنفدراسیون
ایجاد ۱۵ نوامبر ۱۷۷۷
تصویب ۱ مارس ۱۷۸۱
محل دفتر ملی بایگانی و مدارک آمریکا
نویسنده کنگره قاره‌ای
امضا کنندگان کنگره قاره‌ای
هدف اولین قانون اساسی آمریکا که در ۱۳ سپتامبر ۱۷۸۸ قانون اساسی ایالات متحده آمریکا جایگزین آن شد

اصول کنفدراسیون[۱] (انگلیسی: Articles of Confederation) سندی بود که توسط سیزده کلنی اولی که ایالات متحدهٔ آمریکا را به عنوان کنفدراسیونی از ایالات دارای اقتدار ملی تشکیل دادند امضا شد و اولین قانون اساسی آن بود. تهیهٔ آن از سال ۱۷۷۶ شروع شد و تا اوایل سال ۱۷۸۱ همهٔ ایالات آن را به تصویب رساندند. ضعف دولت مرکزی در این قانون اساسی مایهٔ نگرانی ملی گرایان شاخص شد. در ۴ مارس ۱۷۸۹ دولت مرکزی تحت این اصول، با دولت فدرال تحت قانون اساسی ایالات متحده جایگزین شد. قانون اساسی جدید دولت فدرال قدرتمندتری به همراه آورد که یک مسئول اجرایی ارشد (رییس جمهور)، دادگاه‌ها و قدرت‌های مالیات گیری داشت.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «اصول کنفدراسیون». IIP Digital. ۲۰۰۹-۰۶-۲۰. بازبینی‌شده در ۲۰۱۵-۰۳-۲۰. 

پیوند به بیرون[ویرایش]