اصول کنفدراسیون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
اصول کنفدراسیون
Articles page1.jpg
صفحه I اصول کنفدراسیون
تاریخ ایجاد۱۵ نوامبر ۱۷۷۷
تاریخ تصویب۱ مارس ۱۷۸۱
جای ایجاد سنددفتر ملی بایگانی و مدارک آمریکا
امضاءکننده(گان)کنگره قاره‌ای
آرماننخستین قانون اساسی آمریکا که در ۱۳ سپتامبر ۱۷۸۸ قانون اساسی ایالات متحده آمریکا جایگزین آن شد

اصول کنفدراسیون[۱] (انگلیسی: Articles of Confederation‎) سندی بود که توسط سیزده کلنی اولی که ایالات متحدهٔ آمریکا را به عنوان کنفدراسیونی از ایالات دارای اقتدار ملی تشکیل دادند امضا شد و اولین قانون اساسی آن بود. تهیهٔ آن از سال ۱۷۷۶ شروع شد و تا اوایل سال ۱۷۸۱ همهٔ ایالات آن را به تصویب رساندند. ضعف دولت مرکزی در این قانون اساسی مایهٔ نگرانی ملی گرایان شاخص شد. در ۴ مارس ۱۷۸۹ دولت مرکزی تحت این اصول، با دولت فدرال تحت قانون اساسی ایالات متحده جایگزین شد. قانون اساسی جدید دولت فدرال قدرتمندتری به همراه آورد که یک مسئول اجرایی ارشد (رئیس جمهور)، دادگاه‌ها و قدرت‌های مالیات‌گیری داشت.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «اصول کنفدراسیون». IIP Digital. ۲۰۰۹-۰۶-۲۰. دریافت‌شده در ۲۰۱۵-۰۳-۲۰.

پیوند به بیرون[ویرایش]