آتنا دائمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آتنا دائمی
تابعیت ایرانی
تحصیلات لیسانس
شناخته‌شده برای زندانی سیاسی

آتنا دائمی فعال مدنی، فعال حقوق کودکان، فعال حقوق بشر و از زندانیان سیاسی در ایران است.

بازداشت[ویرایش]

آتنا دائمی ۲۹ ساله، بیست‌ونهم مهرماه سال ۹۳ بازداشت و ۸۶ روز در سلول انفرادی بند دو الف تحت بازجویی بود. وی در تاریخ ۲۸ دی‌ماه ۱۳۹۳ پس از پایان بازجویی‌ها به بند زنان زندان اوین منتقل شد.

این فعال مدنی پس از چندین‌بار به تعویق افتادن جلسه دادگاه نهایتاً در تاریخ ۲۳ اسفند ۹۳ در دادگاهی به ریاست قاضی مقیسه، قاضی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران، با حضور وکیل خود و دیگر متهمین این پرونده به نام‌های امید علی‌شناس، ئاسو رستمی و علی نوری محاکمه شد. وی به دلیل فعالیت‌های مدنی مسالمت‌آمیز، به اتهام «تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، توهین به رهبری، توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی و اختفای ادله جرم» به ۱۴ سال زندان محکوم شد.[۱]

پیش‌تر، قاضی دادگاه تجدیدنظر با تبدیل قرار بازداشت به وثیقه موافقت کرد و به این ترتیب این فعال مدنی پس از شانزده ماه بازداشت در تاریخ ۲۶ بهمن‌ماه سال گذشته از بند زنان زندان اوین آزاد شد.

در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران بر اساس حکم قضات قمی‌زاده و حوزوان برای چهار فعال مدنی، حکم این فعال مدنی به ۷ سال تقلیل یافت.

بر اساس حکم صادره در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران برای چهار فعال مدنی؛ آتنا (فاطمه) دائمی، امید علی‌شناس، ئاسو رستمی و علی نوری، به ترتیب احکام حبس دادگاه بدوی آن‌ها از ۱۴، ۱۰، ۷ و ۷ سال حبس به ۷، ۷، ۲ و ۲ سال حبس کاهش یافت.[۲]

اعتصاب غذا[ویرایش]

آتنا دائمی در آخرین اعتصاب غذای خود از تاریخ نوزده فروردین ۱۳۹۶ تا ده خرداد ماه ۹۶ به مدّت ۵۴ روز در اعتصاب غذا بود. آتنا دائمی به نشانه اعتراض به محکومیت اعضای خانواده‌اش اعتصاب غذا کرده بود که در نهایت با اعلام حکم برائت خواهرانش به وی، اعتصاب خود را شکست. در تاریخ ۲۷ اردیبهشت نامه‌ای از طرف عفو بین‌الملل نوشته شده‌است، مبنی بر لزوم انتقال آتنا دائمی به بیمارستان و همچنین اتفاقاتی که در زندان برای وی رخ داده نشان می‌دهد این فعال مدنی در شب چهلم اعتصاب غذا تهوع خون داشته‌است.[۳]

حمایت از زندانیان اعتصابی گوهردشت[ویرایش]

بدنبال اعتصاب غذای زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج در اعتراض به فشارهای اعمال‌شده از سوی مسؤلین زندان و انتقال آنها به بند فوق امنیتی سالن ۱۰ در زندان گوهردشت (رجایی‌شهر) که از ۸ مرداد ۱۳۹۶ آغاز شد،[۴][۵][۶][۷] چند تن از زندانیان زن زندان اوین خواستار رسیدگی به وضعیت این زندانیان شدند. سازمان عفو بین‌الملل روز سه شنبه ۲۲ اوت ۲۰۱۷ (۳۱ مرداد ۹۶) در بیانیه ای اعلام کرد وضعیت زندان رجایی شهر و شرایط موجود برای زندانیان سیاسی، شرم آور است. ماگدلنا مغربی معاون بخش خاورمیانه و شمال آفریقا در این سازمان، گفت که آتنا دائمی، گلرخ ایرایی و مریم اکبری منفرد سه زندانی زن در زندان اوین نیز به تازگی در نامه ای خواستار رسیدگی به وضعیت زندانیان سیاسی رجایی شهر شده‌اند.[۸]

پانویس و منابع[ویرایش]