آتنا دائمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آتنا دائمی
زادروز
۱۳۶۷ (هجری خورشیدی)، فومن، ایران

تابعیت پرچم ایران ایرانی
تحصیلات لیسانس
شناخته‌شده برای زندانی سیاسی

فاطمه دائمی خشکنودهانی شناخته‌شده با نام آتنا دائمی زادهٔ ۱۳۶۷ (هجری خورشیدی) در فومن،[۱] فعال مدنی، فعال حقوق کودکان، فعال حقوق بشر و از زندانیان سیاسی در ایران است.

بازداشت[ویرایش]

آتنا دائمی ۲۹ ساله، بیست‌ونهم مهرماه سال ۹۳ بازداشت و ۸۶ روز در سلول انفرادی بند دو الف تحت بازجویی بود. وی در تاریخ ۲۸ دی‌ماه ۱۳۹۳ پس از پایان بازجویی‌ها به بند زنان زندان اوین منتقل شد.

این فعال مدنی پس از چندین‌بار به تعویق افتادن جلسه دادگاه نهایتاً در تاریخ ۲۳ اسفند ۹۳ در دادگاهی به ریاست قاضی مقیسه، قاضی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران، با حضور وکیل خود و دیگر متهمین این پرونده به نام‌های امید علی‌شناس، ئاسو رستمی و علی نوری محاکمه شد. وی به دلیل فعالیت‌های مدنی مسالمت‌آمیز، به اتهام «تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، توهین به رهبری، توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی و اختفای ادله جرم» به ۱۴ سال زندان محکوم شد.[۲]

پیش‌تر، قاضی دادگاه تجدیدنظر با تبدیل قرار بازداشت به وثیقه موافقت کرد و به این ترتیب این فعال مدنی پس از شانزده ماه بازداشت در تاریخ ۲۶ بهمن‌ماه سال گذشته از بند زنان زندان اوین آزاد شد.

در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران بر اساس حکم قضات قمی‌زاده و حوزوان برای چهار فعال مدنی، حکم این فعال مدنی به ۷ سال تقلیل یافت.

بر اساس حکم صادره در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران برای چهار فعال مدنی؛ آتنا (فاطمه) دائمی، امید علی‌شناس، ئاسو رستمی و علی نوری، به ترتیب احکام حبس دادگاه بدوی آن‌ها از ۱۴، ۱۰، ۷ و ۷ سال حبس به ۷، ۷، ۲ و ۲ سال حبس کاهش یافت.[۳]

اعتصاب غذا[ویرایش]

آتنا دائمی در آخرین اعتصاب غذای خود از تاریخ ۱۹ فروردین ۱۳۹۶ تا ده خرداد ماه ۹۶ به مدّت ۵۴ روز در اعتصاب غذا بود. آتنا دائمی به نشانه اعتراض به محکومیت اعضای خانواده‌اش اعتصاب غذا کرده بود که در نهایت با اعلام حکم برائت خواهرانش به وی، اعتصاب خود را شکست. در تاریخ ۲۷ اردیبهشت نامه‌ای از طرف عفو بین‌الملل نوشته شده‌است، مبنی بر لزوم انتقال آتنا دائمی به بیمارستان و همچنین اتفاقاتی که در زندان برای وی رخ داده نشان می‌دهد این فعال مدنی در شب چهلم اعتصاب غذا تهوع خون داشته‌است.[۴]

حمایت از زندانیان اعتصابی گوهردشت[ویرایش]

به دنبال اعتصاب غذای زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج در اعتراض به فشارهای اعمال‌شده از سوی مسؤلین زندان و انتقال آن‌ها به بند فوق امنیتی سالن ۱۰ در زندان گوهردشت (رجایی‌شهر) که از ۸ مرداد ۱۳۹۶ آغاز شد،[۵][۶][۷][۸] چند تن از زندانیان زن زندان اوین خواستار رسیدگی به وضعیت این زندانیان شدند. سازمان عفو بین‌الملل روز سه شنبه ۲۲ اوت ۲۰۱۷ (۳۱ مرداد ۹۶) در بیانیه‌ای اعلام کرد وضعیت زندان رجایی شهر و شرایط موجود برای زندانیان سیاسی، شرم‌آور است. ماگدلنا مغربی معاون بخش خاورمیانه و شمال آفریقا در این سازمان، گفت که آتنا دائمی، گلرخ ایرایی و مریم اکبری منفرد سه زندانی زن در زندان اوین نیز به تازگی در نامه‌ای خواستار رسیدگی به وضعیت زندانیان سیاسی رجایی شهر شده‌اند.[۵]

واکنش‌ها[ویرایش]

  • در ۱۹ اسفند ۱۳۹۶، عفو بین‌الملل با صدور بیانیه‌ای ضمن انتقاد جدی از وضعیت نگهداری آتنا دائمی و گلرخ ایرایی، دو فعال حقوق بشر، در شرایط نامناسب و غیربهداشتی در زندان قرچک ورامین، از مقامات جمهوری اسلامی ایران خواستار آزادی بی‌درنگ آنها شده‌است.[۹][۱۰][۱۱][۱۲]
  • در اواخر اسفند ۱۳۹۷، پی‌یر آنتونیو پانزری، رئیس کمیته حقوق بشر پارلمان اروپا با انتشار اطلاعیه‌ای از وضعیت آتنا دائمی و گلرخ ابراهیمی ایرایی، به شدت ابراز نگرانی کرده‌است. در این اطلاعیه آمده‌است: «من به‌شدت از حبس آتنا دائمی و گلرخ ابراهیمی ایرایی در زندان شهر ری و رفتار ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز با آنها نگران هستم. سازمان‌های معتبر حقوق بشری آنها را زندانیان عقیدتی می‌دانند. این دو تن به‌خاطر فعالیت صلح‌آمیز حقوق بشری خود حکم‌های طولانی زندان را می‌گذرانند.» رئیس کمیته حقوق بشر پارلمان اروپا در ادامه از دولت‌مردان ایران خواستار آزادی فوری و بدون قیدوشرط آنها شده‌است. او در اطلاعیه خود تأکید کرده‌است: «آتنا دائمی و گلرخ ابراهیمی ایرایی همچنین باید به‌خاطر ضعف و وضعیت رو به وخامت جسمی ناشی از اعتصاب غذای طولانی و بدرفتاری، از جمله آزارها و حمله‌های فیزیکی زندانیان دیگر و پاسداران زندان، باید از مراقبت پزشکی کافی برخوردار شوند. من از ادارهٔ زندان و مسؤولان مربوط می‌خواهم تماس منظم آنها را با اعضای خانواده این زندانیان، از جمله از طریق ملاقات و تلفن، تضمین کنند و همچنین اقدام‌های فوری برای بهبود شرایط حبس و وضعیت زندان شهر ری را در پیش بگیرند.»[۱۳]
  •  سازمان ملل متحد: میشل فورست، دوبرافکا شیموویچ، دیوید کی و نیلس مزلر، گزارشگران ویژه سازمان ملل متحد در ۲۸ اسفند ۱۳۹۶ در بیانیه‌ای گفته‌اند آتنا دائمی و گلرخ ایرایی، پس از انتشار گزارش‌ها در مورد رفتارهای غیرانسانی با آن‌ها، از زندان اوین به شهر ری انتقال داده شده‌اند. ناظران سازمان ملل گفته‌اند این دو هدف ضرب و شتم نگهبانان قرار گرفته و سپس به بند عمومی فرستاده شده‌اند. این چهار تن می‌گویند تلاش کرده‌اند در این مورد با مقام‌های ایران گفتگو کنند، اما این تلاش‌ها نتیجه‌ای نداشته‌است. آنها تأکید کرده‌اند که پرونده این دو فعال حقوق بشری، نمونه‌ای از رویه جاری آزار و اذیت، ارعاب و زندانی‌کردن کسانی‌ست که در دفاع از حقوق بشر و حمایت از زندانیان عقیدتی در ایران فعالیت می‌کنند.[۱۴]

منابع[ویرایش]

  1. «آتنا دائمی؛ عصیان‌گری که از بیان حقیقت نمی‌هراسد». توانا: آموزشکده جامعه مدنی. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اسفند ۱۳۹۶–۱۵ مارس ۲۰۱۸. بازبینی‌شده در ۳ بهمن ۱۳۹۶. 
  2. «آتنا دائمی فعال حقوق کودک به ۷ سال زندان محکوم شد». بی‌بی‌سی فارسی، ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۶–۸ مهر ۱۳۹۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در 30 سپتامبر 2016. بازبینی‌شده در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۶. 
  3. «درخواست اقدام فوری از سوی سازمان عفو بین‌الملل برای آزادی آتنا دائمی». هرانا، ۲۳ آذر ۱۳۹۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در 21 دسامبر 2016. بازبینی‌شده در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۶. 
  4. «آتنا دائمی اعتصاب غذای ۵۴ روزه خود را شکست». رادیو فردا، ۳۱ می ۲۰۱۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در 31 مه 2017. بازبینی‌شده در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۷. 
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ «اعتصاب غذای بیست زندانی سیاسی و اعتراض سازمان عفو بین‌الملل». صدای آمریکا. 23 اوت 2017. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در 2 سپتامبر 2017. 
  6. «جمعی از زندانیان سیاسی رجایی شهر دست به اعتصاب غذا زدند». بی‌بی‌سی فارسی. 17 اوت 2017. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در 21 اوت 2017. 
  7. «U.N. calls on Iran to resolve prisoner hunger strike». Reuters. 31 اوت 2017. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در 5 سپتامبر 2017. 
  8. «شماری از زندانیان پیشین خواستار کاهش فشارها بر زندانیان سیاسی زندان رجایی شهر شدند». رادیو فردا. 20 اوت 2017. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در 2 سپتامبر 2017. 
  9. «Iran: New evidence of appalling treatment of women human rights defenders held in Shahr-e Rey prison». عفو بین‌الملل. ۹ مارس ۲۰۱۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۹ مارس ۲۰۱۸. 
  10. «عفو بین‌الملل خواستار آزادی آتنا دائمی و گلرخ ایرایی شد». صدای آمریکا. ۱۹ اسفند ۱۳۹۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۱ اسفند ۱۳۹۶. 
  11. «سازمان عفوبین‌الملل دربارهٔ وضعیت آتنا دائمی و گلرخ ایرایی در زندان ابراز نگرانی کرد». رادیو فردا. ۱۹ اسفند ۱۳۹۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۹ اسفند ۱۳۹۶. 
  12. «انتقاد عفو بین‌الملل از رفتار «غیرانسانی» با آتنا دائمی و گلرخ ایرایی در زندان». رادیو فردا. ۱۹ اسفند ۱۳۹۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۹ اسفند ۱۳۹۶. 
  13. «کمیته حقوق بشر پارلمان اروپا خواستار آزادی آتنا دائمی و گلرخ ابراهیمی شد». دویچه وله. ۱۶ مارس ۲۰۱۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۶ مارس ۲۰۱۸. بازبینی‌شده در ۶ آوریل ۲۰۱۸. 
  14. «ابراز نگرانی گزارشگران سازمان ملل در مورد وضعیت آتنا دائمی و گلرخ ایرایی». رادیو فردا، ۲۹ اسفند ۱۳۹۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ فروردین ۱۳۹۷. بازبینی‌شده در ۱۲ فروردین ۱۳۹۷. 

پیوند به بیرون[ویرایش]