محسن سازگارا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
محسن سازگارا
سازگارا، مهمان برنامه پولتیک - فروردین ۱۳۹۳
سخنگوی دولت
معاون وزیر صنایع سنگین ایران
مشغول به کار
۱۴ آبان ۱۳۶۱[۱] – ۱۵ مهر سال ۱۳۶۳
وزیر بهزاد نبوی
پس از منوچهر صنیع‌پور
پیش از سیدمصطفی هاشمی‌طبا
اطلاعات شخصی
تولد ۱۳۳۴
تهران
ملیت  ایران
پیشه سیاست‌مدار، روزنامه‌نگار، پژوهشگر دانشگاه
دین اسلام شیعه
وب‌گاه وب‌گاه رسمی

محمدمحسن سازگارا (۱۳۳۴ در تهران) فعال سیاسی، روزنامه‌نگار و پژوهشگر دانشگاه است. سازگارا از دانشجویان مقیم آمریکا بود که پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ به همراه روح‌الله خمینی به ایران بازگشت و از کسانی که بود که در تأسیس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نقش داشتند. او در دولت محمد علی رجایی معاون سیاسی اجتماعی وزیر مشاور در امور اجرایی بود.[۲] سپس به ریاست سازمان گسترش صنایع سنگین منصوب شد. پس از چندی از مناصب دولتی کناره گرفت و به فعالیت کسب و کار و عضویت در هیئت مدیره شرکت‌ها روی آورد. از جمله فعالیت‌های او اداره شرکتی مطبوعاتی و انتشار و سرمایه‌گذاری در نشریاتی چون روزنامه جامعه بود. در دهه ۱۳۸۰ او دو بار به دلیل اقدام علیه امنیت ملی زندانی شد و سپس به آمریکا مهاجرت کرد.

دوران پیش از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷[ویرایش]

محمد محسن سازگارا در سال ۱۳۳۴ خورشیدی در تهران، خیابان شهباز (۱۷ شهریور) در خانوده‌ای با بافت مذهبی-سیاسی به دنیا آمد. وی دوران دبستان خویش را در دبستان دهخدا و دوران دبیرستان را در دبیرستان فیروز بهرام و سپس در دبیرستان البرز تهران گذراند. وی رتبه ۹۶ کنکور را کسب کرد و در رشته فیزیک در دانشگاه آریامهر (شریف) مشغول به تحصیل گشت و در عین حال فعال دانشجویی شناخته می‌شد. در حالیکه در دهه ۴۰ خورشیدی تفکر غالب در جامعه، تفکر چپ‌گرا و ایدئولوژیک و انقلابی گری بود عقاید وی بیشتر ملهم از آثار علی شریعتی و جلال آل احمد بود.

در دوران دانشجویی، ساواک برادرش را که خلبان (شینوک) هوانیروز ارتش بود احضار کرد و به وی اخطار داد. همچنین مشکلات جسمی محسن سازگارا وی را مصمم به خارج شدن از کشور کرد و با پذیرش گرفتن از دانشگاه انستیتوی تکنولوژی ایلینوی به آمریکا رفت و در رشته مورد علاقهٔ خود، فیزیک نظری شروع به تحصیل کرد و همزمان جامعه‌شناسی را نیز در دانشگاه بعنوان رشته دوم دنبال می‌کرد. در آمریکا وی با انجمن‌های اسلامی دانشجویان مسلمان همکاری می‌کرد و در دوره‌ای رهبری این تشکل را بر عهده داشت. وی در حالیکه کمتر از یک ترم به پایان واحدهای درسی‌اش مانده بود با دعوت ابراهیم یزدی به روح‌الله خمینی در فرانسه پیوست.

در اقامتگاه خمینی وی به همراه تنی چند از دوستانش مسئولیت ترجمه سخنان خمینی را بر عهده داشت. (تعداد این مصاحبه‌ها ۴۳۳–۴۳۲ برآورد شده‌است) این گروه در همان‌جا فکر تشکیل سپاه (نیروی مردمی) را پایه‌گذاری کرده و گروه‌هایی را برای آماده‌سازی جهت جنگهای چریکی به خاورمیانه (اغلب در لبنان) فرستادند.[۳] در ۱۲ بهمن سال ۵۷ محسن سازگارا در هواپیمای حامل روح‌الله خمینی بود.[۳]

دوران پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷[ویرایش]

او از جمله اعضای اولیه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است.

وی، بعد از سه ماه از تشکیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، با کناره گیری خویش، به مدیریت رادیو منصوب شد. در زمان روی کارآمدن دولت محمدعلی رجایی، وی معاون سیاسی محمدعلی رجایی گردید. همچنین، محسن سازگارا، به همراه محمد حسینی بهشتی، محمدعلی رجایی، محمدرضا مهدوی کنی، محسن رضایی، بهزاد نبوی و خسرو تهرانی اعلامیه‌ای با عنوان «اعلامیهٔ ۱۰ ماده‌ای دادستانی» جهت خلع سلاح نیروها و احزاب مسلح تدوین کردند.

وی در سال ۱۳۶۱ خورشیدی، به عنوان رئیس سازمان گسترش صنایع سنگین جمهوری اسلامی منصوب شد. بعد از مدتی کوتاه، از این مقام کناره گرفت و به طور رسمی از حکومت خارج شد. وی تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته تاریخ تا مقطع دکترا، ادامه داد. پیش از این مقطع نیز، مدتی رئیس هیئت مدیره شرکت داده پردازی ایران بود.

بازداشت و زندان[ویرایش]

در طی حکومت جمهوری اسلامی وی دو بار به زندان رفت. محسن سازگارا، پس از حوادثخرداد ماه سال ۱۳۸۲ در کوی دانشگاه تهران، به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب بازداشت شد و به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، به تحمل ۷ سال حبس تعزیری محکوم کرد. در زندان اوین وی به اعتصاب غذا دست زد و توجه محافل سیاسی و حقوق بشری را به خود معطوف کرد.[۴][۵][۶]

او پس از سه ماه بازداشت موقت در زندان اوین، سرانجام با قرار وثیقه آزاد شد.[۷]

پس از خروج از ایران[ویرایش]

سازگارا به منظور درمان و معالجه پزشکی از ایران خارج شد. او در حالیکه در دانشگاه هاروارد در آمریکا مشغول به تدریس و تحقیق بود، بطور غیابی به شش سال حبس محکوم گردید. او پس از خروج از ایران، به فعالیت در صدای آمریکا در رابطه با مسائل سیاسی ایران به ویژه تحلیل و بررسی جنبش سبز پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) و هم چنین فعالیتهای سیاسی در وبسایت شخصیش پرداخت.[۸][۹][۱۰]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]