اعتصاب غذا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک اعتصاب غذا در واشنگتن دی. سی. به منظور جلب توجه جامعه جهانی به وضعیت مهاجران ایرانی در کمپ اشرف


اعتصاب غذا به عنوان یک روش از بیان خواسته و مقاومت بدون خشونت، به حالتی گفته می شود که فرد برای به دست آوردن خواستۀ خود یا رسیدگی به حقی که پایمال شده، به طور داوطلبانه از خوردن و گاه آشامیدن پرهیز کند.[۱] اعتصاب غذا ممکن است همراه با تحصن و بست نشینی در مکانی خاص انجام شود یا توسط زندانیان در زندان انجام گیرد. برای مقابله با اعتصاب غذا در زندان، در مواردی خاص مسئولین زندان با توسل به زور به زندانیان غذا می‎خورانند.[۲] اعتصاب غذا بسیار خطرناک است و ممکن است موجب بروز بیماری‎های دائمی و درمان‌ناپذیر گشته و در نهایت به مرگ فرد منجر شود، بنابراین باید آخرین حربه‌ای باشد که فرد برای بیان نظرش یا تحقق خواسته‎اش از آن استفاده می‌کند.


به عقیدۀ برخی کارشناسان،‌ با وجود نقش مثبت اینترنت و شبکه‌های اجتماعی در جلب حمایت اجتماعی، گاه این خطر نیز وجود دارد که "عادی" شدن موضوع اعتصاب غذا در فضای مجازی، آن را در سطح افکار عمومی به امر پیش پا افتاده‌ای تنزل بدهد. به گفتۀ این کارشناسان، اگر اعتصاب‎های غذا تکرار شود ولی صاحبان قدرت تحت فشار قرار نگیرند و ناچار به عقب‎نشینی نشوند، تأثیر این شکل مدنی اعتراض کم خواهد شد.[۳]

طرفداران اعتصاب غذا معتقدند فردی که دست به اعتصاب غذا زده با گرسنگی دادن به خود، "مرگ" و "رنج" را که امری بسیار شخصی است، همگانی می‎کند و رنج او منبع انرژی برای حمایت‎کنندگان و ناظران می‎شود. به گفتۀ آنها، فرد اعتصاب‎کننده که اغلب صدایش به جایی نمی‎رسد، با بر سر دست گرفتن جان خود، قادر می‎شود پیامی را برساند و بر صاحبان قدرت، اثر بگذارد.[۴]


انواع اعتصاب غذا[ویرایش]

اعتصاب غذا دو نوع است:

  • اعتصاب غذای تَر
    • در اعتصاب غذای تر، اعتصاب‌کننده فقط آب و مایعات می‎نوشد، ولی از خوردن هرگونه غذا پرهیز می‎کند.


  • اعتصاب غذای خشک
    • در اعتصاب غذای خشک، فرد اعتصاب‎کننده از خوردن هرگونه غذا و نوشیدن هرنوع مایعات پرهیز می‎کند.


اثرات اعتصاب غذا بر سلامت اعتصاب‌کننده[ویرایش]

اثرات بهداشتی اعتصاب غذا (به غیر از ارادۀ فرد) به مدت و نوع اعتصاب غذا بستگی دارد. باید توجه داشت که مرگ می تواند در هر لحظه از زمان اعتصاب غذا اتفاق بیفتد و این به میزان سلامت قبلی فرد و تطابق اندام‎های بدن با وضعیت جدید بستگی دارد.[۵] طول اعتصاب غذا بستگی به میزان چربی بدن شخص، میزان سلامتی او و استراتژی‎اش دارد. اگر اعتصاب‌کننده از خوردن آب امتناع کند، بیش از یک هفته زنده نخواهد ماند. اگر مایعات، شکر و یا نمک هم بخورد، مدت بسیار بیشتری می‎تواند زنده بماند. اگر اعتصاب‎کننده جز شکر و نمک، ویتامین هم مصرف نماید، این وضعیت دردناک او ممکن است تا ۳۰۰ روز نیز به طول انجامد.

در جریان اعتصاب غذا بدن در واقع "خود" را مصرف می‎کند. پس از حدود سه روز، کبد شروع به شکستن چربی‎های بدن می‎کند. بدن برای جبران این واکنش، متابولیسم خود را کُند می‎کند، ولی پس از حدود سه هفته ناگزیر می‎شود ماهیچه‎ها و اندام‎های حیاتی خود را برای کسب انرژی بکاود و مصرف کند. پوست بدن مومی شکل می‎شود، بدن از خود بویی ترش متصاعد می‎کند و نَفَس بوی شیرینی همچون بوی گلابی می‎گیرد. در نهایت مرگ شخص در پی بی‎آبی، تحلیل بدن و از کار افتادن دردناک اندام‎های درونی، و بیش از هر چیز کلیه‌ها و کبد فرا می‎رسد.[۶]

برجسته‎ترین اعتصاب‎کنندگان غذا در تاریخ[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]


منابع[ویرایش]