تالش
| این نوشتار نیازمند مختصات جغرافیایی است. با تعیین مختصات براساس این روشها و موازین به بهبود کیفیت آن کمک کنید. |
| در درستی مطالب این مقاله اختلافنظر وجود دارد. برای اطلاعات بیشتر صفحهٔ بحث را ببینید. |
تالِش یکی از مناطق استان گیلان در شمال ایران است. این منطقه از سمت شمال به جمهوری آذربایجان، از سمت جنوب و جنوبشرق به شهرستان فومن، از سمت شرق به دریای خزر و از سمت غرب به استان اردبیل محدود شدهاست. تالش از چهار شهرستان آستارا، تالش، رضوانشهر و ماسال تشکیل یافتهاست.[۱]
محتویات |
[ویرایش] جغرافیا
منطقهٔ تالش از جنگل و شالیزار پوشیده شده و خانهباغها به صورت پراکنده در آن گسترده شدهاند. این منطقه به دو قسمت کوهستانی در سمت غرب و جلگهای در سمت شرق تقسیم شده که منطقهٔ کوهستانی، کوههای تالش و منطهٔ جلگهای نیز کنارههای دریای خزر را شامل میشود.[۱]
زمینهای کشاورزی و جلگهای سواحل دریای خزر در منطقهٔ تالش از طریق رودهای پرآبی که منبعشان دامنههای رشتهکوههای تالش است، آبیاری میشوند. چشمههای آبمعدنی نظیر آقائولر، قرهگول، علیداشی و ملاهادیچای پس از سیرابکردن زمینهای منطقه به دریای خزر میریزند.[۱]
آب و هوای تالش بسیار مرطوب بوده و میانگین بارندگی سالانه در شمال این منطقه (آستارا) ۱۴۴۶٫۸ میلیمتر و در جنوب آن (رضوانشهر) ۱۸۰۰ میلیمتر است. همچنین بیشینهٔ درجهٔ حرارت در آستارا ۳۳٫۴ درجهٔ سانتیگراد و در رضوانشهر ۳۴٫۴ درجهٔ سانتیگراد است. کمینهٔ درجهٔ حرارت هردو ایستگاه نیز ۵- درجهٔ سانتیگراد است.[۱] مشاعیر و چهرهای ماندگار تالشان : ،شاعران و نویسندگان وچهر های ماندگار تالشان [ویرایش] •صمد جامی •شهرام پوررستم •رویا زاهد نیا •یاسر فرازی مقدم •اسماعیل اسدی دارستانی •عدلیان منصور بنی مجیدی اشرف آقا حریری مهندس عدالت
[ویرایش] مردم
مردمان تالش، گیلک، کرد، آذری و تات، ساکنان اصلی منطقهٔ تالش را تشکیل میدهند. بیش ازنیمی از ساکنان منطقه سنیهای شافعی هستند؛ البته گروهی شیعه دوازده امامی نیز در مرکز و شمال این منطقه ساکناند.[۱]
در سال ۱۳۸۵ خورشیدی جمعیت منطقهٔ تالش بالغ بر ۳۷۰٬۷۵۶ نفر بوده که از این تعداد، ۷۹۴۱۶ نفر در شهرستان آستارا، ۱۷۹٬۴۹۹ نفر در شهرستان تالش، ۶۴٬۱۹۳ نفر در شهرستان رضوانشهر و ۴۷٬۶۴۸ نفر در شهرستان ماسال ساکن بودهاست.نیمی از اهالی شهرستانهای فومن وشفت نیز تالشی زبان هستندودر این گزارش لحاظ نشده[۲] همچنین بخشی از شهرستان صومعه سرا نیز تالش هستند .
[ویرایش] پوشش گیاهی و جانوری
درختان آزاد، آلو، ازگیل، انار، انجیر، انجیلی، به، زردآلو، سیب، شبخسب (گلابریشم، هزارولک)، شیردار، فندق، کلمو (خرمالوی وحشی که برای تولید دوشاب از آن استفاده میکنند)، کلهو، گردو، گلابی، گیلاس، لرگ، لیلکی (نوعی آکاسیای خاردار) و مازو، پوشش گیاهی تالش را تشکیل میدهند.[۱]
پوشش جانوری منطقهٔ تالش شامل جانوران و پرندگانی همچون آبیا، آهو، ببر (بسیار نادر)، بز کوهی، پلنگ، تورنگ (قرقاول)، خرس قهوهای، خرگوش، خز، خوتکا، راسو، روباه، سمور، شغال، غاز وحشی، گراز، گرگ، گیلانشاه، مارال، مرغ غواص، مرغابی، موش آبی، موش سیاه، موش صحرایی،(راکن)و یلوه میشود.[۱]
|
||||||||||||||||||||
[ویرایش] منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ ۱٫۶ «تالش (طالش)». دانشنامهٔ جهان اسلام. بازبینیشده در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۱.
- ↑ «نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ خورشیدی». درگاه ملی آمار. بازبینیشده در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۱.