داهان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

داهان یا قوم داه یا دَهه نام گروهی از مردم ایرانی‌تبار و شعبه‌ای از قبایل سکائی بوده‌اند و در طرف شرقی دریای خزر سکنی داشته‌اند و بنام آنان در تاریخ ایران تا حملهٔ عرب برمی خوریم. داه‌ها با ماساگت و دیگر قبایل صحرانشین و یا اسکان‌یافته آسیای میانه مربوط بودند. چون از زمانهای بسیار قدیم از سواحل سیردریا تا صحراهای جنوبی روسیه محل قبایل ایرانی چادرنشین بوده است از اینرو داهه‌ها از این قبایل بشمار می‌آیند.

کورش بزرگ در آخرین جنگهای خود با ماساگت‌ها در زدوخورد بوده است و سرانجام بدست آنان کشته شده است. آدین مورخ یونانی قرن اول م. در جزو لشکریان داریوش سوم هنگام جنگ با اسکندر از سواران تیرانداز داهه نام می‌برد. پَرنی‌ها یکی از قبیله‌های اتحادیه قبایل داه بودند و شاهان اشکانی ایران نیز تبارشان به پرنی‌ها می‌رسد. پرنی‌ها در پایان سده چهارم پ.م. از بقیه داهان جدا شده و به سوی غرب و ناحیه دریای خزر مهاجرت کردند. احتمال ارتباطی میان نام آنان و ناحیهٔ دهستان یا داهستان می‌رود.

شاهان پارت در لحظات دشوار جنگ معمولاً از دسته‌جات جنگی و عشیرتی قبایل داه استفاده می‌کردند.*[۱]

پانویس[ویرایش]

^ دیاکونوف، ص۹۷.

منابع[ویرایش]

  • حسن پیرنیا، ایران باستان.
  • دیاکونوف، م.م. اشکانیان، ترجمه کریم کشاورز، تهران: ۱۳۷۸.

جستارهای وابسته[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ داهان موجود است.