مقدمه ابن خلدون
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مقدمه ابن خلدون کتابی نوشته شده از ابن خلدون است که در آن تاریخ اجتماعی و تاریخ اقتصادی جهان اسلام در سده ۸ و سده ۹ق بررسی شده است.[۱]
مقدمه ابن خلدون در حقیقت مقدمه کتاب العبر و دیوان المبتداء و الخبر فی ایام العرب و العجم و البربر و من عاصرهم من ذوی السلطان الاکبر است.[۲] این کتاب بویژه به امور خراج، سیاستهای مالی، نفوذ و مسکوکات و ادارات مربوط به آنها مانند دیوانها پرداخته و آنها را روشن میکند.[۱] مقدمه ابن خلدون تنها در ابتدای سده ۱۹م مورد توجه خاورشناسان قرار گرفت و در همان سده از این مرحله در گذشت و دیگر دانشمندان اروپا نیز آنرا مورد پژوهش قرار دادند.[۲]
