ماکان کاکی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ماکان کاکی (متوفی ۲۱ ربیعالاول ۳۲۹ (قمری) مصادف با ۲۵ دسامبر سال ۹۴۰ میلادی) یک رهبر نظامی دیلمی فعال در شمال ایران (خصوصاً طبرستان و خراسان) در اوایل قرن دهم میلادی بود. او بر تبرستان نفوذ یافت و آن سرزمین را هم به زیر فرمانروایی خود آورد. او همچنین توانست سرزمین ری را تسخیر کند. در سال ۳۲۹ هجری میان او و نصر دوم سامانی نبردی سخت درگرفت. ماکان در این نبرد شکست خورد و در تاریخ بقتل رسید و خبر کشته شدن او بوسیله کبوترنامه بر که بر پایش جمله «ماکان فصار کاسمه» را بسته بودند تا سبک باشد به نصر سامانی در بخارا رسانیده شد. توضیح آنکه «ماکان» اگر به عنوان واژهای عربی خوانده شود به معنی «نابود» است.
منابع [ویرایش]
صفا، ذبیحالله، تاریخ ادبیات ایران (جلد یکم)، انتشارات فردوسی، چاپ هفدهم
