مستطیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از چهارگوش)
پرش به: ناوبری، جستجو
فرمول محیط یک مستطیل.

در هندسه اقلیدسی، مستطیل چهارضلعی است که تمام زوایای آن قائمه باشند. مستطیل نوعی متوازی‌الأضلاع است که هر دو ضلع همسایه برهم عمود هستند.

ضلع بزرگ‌تر مستطیل را طول و ضلع کوچک‌تر را عرض می‌نامند. مساحت مستطیل از حاصل‌ضرب طول در عرض آن به دست می‌آید.

به مستطیلی که طول تمام ضلعهای آن برابر باشد مربع گویند. در ریاضی مستطیل را با r نشان می‌دهند.

خصوصیات[ویرایش]

یک مستطیل علاوه بر تمام خواص یک متوازی‌الأضلاع خواص زیر را دارد:

  • در مستطیل قطرها با هم برابرند.
  • همهٔ مستطیل‌ها دایرهٔ محیطی دارند.
  • در مستطیل تمامی زوایا برابرند.
  • مجموع زوایای داخلی مستطیل، ۳۶۰ درجه است.
  • دارای دو محور تقارن است.
  • قطرها محور تقارن نیستند.
  • مساحت مستطیل از فورمول a*b حاصل میگردد
  • محیط مستطیل از فورمول ذیل حاصل میگردد (a+b)2

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Rectangle». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۴ ژوئن ۲۰۱۱. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Rectangle». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۸ ژانویهٔ ۲۰۱۳.