توازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

در هندسه، خطوط هم‌راستا یا موازی، خط‌هایی در یک صفحه اند که با یکدیگر برخورد نمی‌کنند. ویژگی‌های خطوط موازی، پایهٔ اصل توازی اقلیدسی را تشکیل می‌دهند. حالت تعمیم‌یافته هم‌راستایی در فضای سه‌بعدی اقلیدسی در مورد یک خط و یک صفحه یا دو صفحه‌ای که هیچ نقطه مشترکی ندارند، استوار است. هم‌راستایی یا توازی، یک ویژگی بنیادین فضای اقلیدسی و برخی هندسه‌های مرتبط، مانند هندسه افین است.

نماد[ویرایش]

نماد برای نشان‌دادن توازی به‌کار می‌رود. برای مثال، نشان می‌دهد که خط AB با خط CD موازی است. در مجموعه علائم یونی‌کد، نماد «توازی» و «عدم توازی» به‌ترتیب با کدU+2225 (∥) و U+2226 (∦) نشان داده می‌شوند.[۱]

خاصیت‏ها[ویرایش]

  • اگر خطی دو خط موازی را قطع کند مجموع زوایای داخلی یک طرف آن خط برابر ۱۸۰ درجه است.

پانویس[ویرایش]

  1. "Mathematical Operators – Unicode Consortium" (PDF). Retrieved 2013-04-21.

جستارهای وابسته[ویرایش]