ویلبر شرام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ویلبر شرام
زاده Wilbur Lang Schramm
۵ اوت ۱۹۰۷(1907-08-05)
ماریتا، اوهایو، اوهایو
درگذشته ۲۷ دسامبر ۱۹۸۷ میلادی (۸۰ سال)
هونولولو
شغل روزنامه‌نگار، نویسنده، دانشگاهی
زبان زبان انگلیسی
آموزش B.A. , کالج ماریتا
M.A. , دانشگاه هاروارد
Ph.D. , دانشگاه آیووا
آثار برجسته رسانه‌های جمعی و توسعه ملی
جوایز برجسته جایزه او. هنری

ویلبر لانگ شرام (۵ اوت ۱۹۰۷ – ۲۷ دسامبر ۱۹۸۷), یک محقق و پژوهشگر در زمینه ارتباطات جمعی بود.[۱]

او کارگاه نویسندگان آیووا را در سال ۱۹۳۵ تأسیس نمود و به عنوان اولین مدیر آن تا سال ۱۹۴۱ فعال بود.

شرام در ایجاد ارتباطات به عنوان یک رشته تحصیلی در ایالات متحده و ایجاد بخش‌های مطالعات ارتباطات در دانشگاه‌های ایالات متحده بسیار تأثیر گذار بود. ویلبر شرام بنیانگذار زمینه مطالعات ارتباطات است. او اولین فرد بود که خود را به عنوان یک محقق ارتباطی شناخت. او اولین برنامه‌های تحصیلی دانشگاهی را با ارتباط با نام خود ایجاد کرد؛ و او نسل اول دانش پژوهان را آموزش داد.[۲]

برنامه ارتباط جمعی شرام در مدرسه روزنامه‌نگاری آیووا یک پروژه آزمایشی برای برنامه دکترا بود و برای مؤسسه تحقیقاتی ارتباطات او در سال ۱۹۴۷ در اوربانا تأسیس شد. در ایلینویز، ویلبر شرام، الگوهای مطالعات علمی در مطالعات ارتباطی را ادامه می‌دهد که تا امروز ادامه دارد.

شرام کتابهای زیادی در زمینه ارتباطات دارد که می‌توان به رسانه‌های جمعی و توسعه ملی، تلویزیون در زندگی کودکان ما و ماهیت ارتباط میان انسانها اشاره کرد.

وی همچنین از جمله نظریه پردازانی بود که دیدگاه خوشبینانه یی نسبت به نظریات لرنر در زمینه ارتباطات و توسعه داشت. شرام همین‌طور موازی با نظریات لاسول درخصوص نقش وسایل ارتباطی سه نقش: معلم، نگهبان و راهنما را برای وسایل ارتباطی مطرح می‌کند.

مشارکتها[ویرایش]

  • ویلبر شرام مؤسس اولین واحد علمی به نام «ارتباطات» در ایالت ایلینوی و سپس در دانشگاه استنفورد است.[۳]
  • مهمترین محصول او، بدون شک، دکترای جدید در ارتباطات بود که بعد از مطالعه شرام در استنفورد، به منظور گسترش مفهوم مطالعه ارتباطی، در سراسر جهان طراحی شده بود.

منابع[ویرایش]

  1. "Wilbur Schramm; Wrote Many Works On Communications". New York Times. 1 January 1988. 
  2. Rogers, Everett (1994). A History of Communication Study: A Biological Approach. NY: The Free Press. p. 29. 
  3. Rogers, Everett M: A History of Communication Study.