اروینگ گافمن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
اروینگ گافمن
Goffman E.jpg
زاده ۱۱ ژوئن ۱۹۲۲
Mannville, Alberta, کانادا
درگذشت ۱۹ نوامبر ۱۹۸۲ (۶۰ سال)
فیلادلفیا، پنسیلوانیا، ایالات متحده آمریکا
علت درگذشت Stomach cancer
ملیت Canadian
تحصیلات St. John's Technical High School
محل تحصیل دانشگاه منیوبا BSc
دانشگاه تورنتو B.A.
دانشگاه شیکاگو M.A. , PhD
شناخته‌شده برای Sociology of everyday life; Symbolic interactionism; Social constructionism
همسر(ها)
فرزندان
جایزه‌ها Fellow, فرهنگستان هنر و علوم آمریکا، 1969; Guggenheim Fellowship, 1977; Cooley-Mead Award, 1979; Mead Award, ۱۹۸۳
موقعیت‌های علمی
مؤسسه‌ها مؤسسه ملی سلامت روان; دانشگاه کالیفرنیا، برکلی; دانشگاه پنسیلوانیا; American Sociological Association; American Association for the Abolition of Involuntary Mental Hospitalization
پایان‌نامه Communication Conduct in an Island Community (۱۹۵۳)
دانشجوهای دکتری Carol Brooks Gardner, Charles Goodwin, Marjorie Goodwin, John Lofland, Gary Marx, Harvey Sacks, Emanuel Schegloff, David Sudnow, Eviatar Zerubavel
تأثیرگذاری‌ها Ray Birdwhistell، هربرت بلومر، امیل دورکیم، زیگموند فروید، C. W. M. Hart, Everett Hughes، آلفرد رادکلیف براون، تالکوت پارسونز، آلفرد شوتس، گئورگ زیمل، W. Lloyd Warner, Dennis Wrong

اروینگ گافمن (به انگلیسی: Erving Goffman) (زادهٔ ۱۱ ژوئن ۱۹۲۲ - مرگ ۱۹ نوامبر ۱۹۸۲) جامعه‌شناس آمریکاییِ زادهٔ کاناداست.[۱] مشهورترین اثرش نمود خود در زندگی روزمره نام دارد.

زندگی[ویرایش]

گافمن در ۱۱ ژوئن ۱۹۲۲ در یکی از شهرهای ایالت آلبرتای کانادا به دنیا آمد. تحصیلات خود را تا مقطع لیسانس در دانشگاه تورنتو گذراند و سپس به آمریکا مهاجرت کرد. مدارک فوق لیسانس و دکترای خود را به ترتیب در سال‌های ۱۹۴۹ و ۱۹۵۳ از دانشگاه شیکاگو در دو رشتهٔ جامعه‌شناسی و انسان‌شناسی اجتماعی دریافت کرد. از سال ۱۹۵۸ به عضویت هیئت علمی گروه جامعه‌شناسی سیاسی دانشگاه برکلی در کالیفرنیا درآمد و ظرف مدت کمتر از چهار سال به درجهٔ استاد تمامی رسید. وی تا سال ۱۹۶۸ در دانشگاه برکلی ماند و در آنجا در کنار چهره‌های سرشناسی همچون دیوید ماتزا، کینگزلی دیویس، نیل اسملسر، و همچنین هربرت بلومر، یکی از قوی‌ترین گروه‌های جامعه‌شناسی دههٔ ۱۹۶۰ آمریکا را تشکیل داد.

در سال ۱۹۶۸ با قبول عنوان استادی در رشته‌های جامعه‌شناسی و انسان‌شناسی به دانشگاه پنسیلوانیا رفت و تا پایان عمر در آنجا به فعالیت خود ادامه داد. گافمن در سال ۱۹۸۱، یک سال قبل از مرگش، در شرایطی به ریاست انجمن جامعه‌شناسی آمریکا برگزیده شد که به علت بیماری و وخامت اوضاع جسمی قادر به ایراد خطابه ریاستش نبود.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. اروینگ گافمن
  2. داغ ننگ: چاره اندیشی برای هویت ضایع شده، اروینگ گافمن، مسعود کیانپور (مترجم)، ناشر: نشر مرکز، ۱۳۸۶

پیوند به بیرون[ویرایش]