روش تاریخی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

روش تاریخی (به انگلیسی: Historical method)، شامل تکنیک‌ها و راهکارهایی است که تاریخ‌نگاران از آن‌ها در استفاده از منابع اولیه و گواه‌های دیگر بکار می‌گیرند، از جمله مدرک‌های باستان‌شناسی، که آن‌ها را بررسی و سپس به نوشتن تاریخ در قالب بازگویی از گذشته‌است. پرسش طبیعت، و حتی امکان‌داشتن، یک روش تاریخی بی‌نقص در فلسفهٔ تاریخ به عنوان یک پرسش از معرفت‌شناسانه مطرح شده‌است. در این بررسی از روش تاریخی و از راه‌های گوناگونی در نوشتن تاریخ به عنوان تاریخ‌نگاری شناخته شده‌است.

نقد منبع[ویرایش]

نقد منبع (یا ارزیابی اطلاعات) روند ارزیابی کیفیت یک منبع اطلاعات، مانند اعتبار آن، قابلیت اطمینان، و ارتباط آن با موضوع تحت بررسی است.

گیلبرت J Garraghan انتقاد منبع تقسیم به شش سوالات: [۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]