سکاستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سرزمین سرمت و سکستان در سال ۱۰۰ پ.م. گستره شاهنشاهی پارت نیز در نقشه نشان داده شده.

سَکستان یا سرزمین سکاها سرزمینی بود در اوراسیا که از سدهٔ ۸ پ.م. تا سدهٔ ۲ پس از میلاد (به مدت حدود هزار سال) زیستگاه گروهی از مردمان ایرانی‌تبار[۱][۲][۳][۴][۵][۶][۷][۸][۹] سکا بود. مرزهای آن در گذر زمان جابجا شده است ولی معمولاً مرزهای غربی آن گسترده‌تر از آن بود که در نقشهٔ روبرو نشان داده شده است.[۱۰]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Scythians - Wikipedia". en.m.wikipedia.org. Retrieved 2019-10-05.
  2. Rüdiger Schmitt, “SCYTHIAN LANGUAGE,” Encyclopædia Iranica, online edition, 2018, available at http://www.iranicaonline.org/articles/scythian-language (accessed on 10 April 2018).
  3. دانشنامه بریتانیکا، ذیل Scythian، نسخه آنلاین
  4. Brunner، «Iran v. Peoples of Iran. (2) Pre-Islamic»، ENCYCLOPÆDIA IRANICA.
  5. رضایی باغ‌بیدی، تاریخ زبان‌های ایرانی، 35-37.
  6. Sulimirski، «THE SCYTHS»، Cambridge History of Iran.
  7. شاپور شهبازی، جهانداری داریوش بزرگ، 53-54.
  8. زرشناس، میراث ادبی روایی در ایران باستان، 15.
  9. Szemerényi، Four Old Iranian Ethnic Names.
  10. Giovanni Boccaccio’s Famous Women translated by Virginia Brown 2001, p. 25; Cambridge and London, Harvard University Press; ISBN 0-674-01130-9 " می‌نویسد: "... از دریای سیاه به سوی شمال تا اقیانوس گسترده بود …" در زمان بوکاچیو (Boccaccio) دریای بالتیک را اقیانوس سرمتیان (Oceanus Sarmaticus) می‌نامیدند.