صفحه نیمه‌حفاظت‌شده

باشگاه فوتبال منچستر سیتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

منچستر سیتی
Manchester City
Manchester City FC badge.svg
نام کامل باشگاهباشگاه فوتبال منچستر سیتی
تاریخ تأسیس۱۸۸۰ (۱۳۹ سال پیش) با نام سنت مارک (گورتون غربی)
۱۶ آوریل ۱۸۹۴؛ ۱۲۶ سال پیش با نام منچستر سیتی
نام ورزشگاهاتحاد
(گنجایش: ۵۵٬۰۱۷[۱])
مالکمنصور بن زاید آل نهیان
مدیرعاملخلدون المبارک
مربیاسپانیا پپ گواردیولا
لیگلیگ برتر انگلستان
۲۰–۲۰۱۹دوم
Kit left arm mancity2021h.png
Team colours
Kit body mancity2021h.png
Team colours
Kit right arm mancity2021h.png
Team colours
Kit shorts mancity2021h.png
Team colours
Kit socks mancity2021h.png
Team colours
لباس اول
Kit left arm mancity2021A.png
Team colours
Kit body mancity2021A.png
Team colours
Kit right arm mancity2021A.png
Team colours
Kit shorts mancity2021A.png
Team colours
Kit socks mancity2021al.png
Team colours
لباس دوم
Kit left arm mancity2021t.png
Team colours
Kit body mancity2021t.png
Team colours
Kit right arm mancity2021t.png
Team colours
Team colours
Kit socks mancity2021t.png
Team colours
لباس سوم
Soccerball current event.svg فصل جاری

باشگاه فوتبال منچستر سیتی (به انگلیسی: Manchester City Football Club) یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای در لیگ برتر انگلستان است که در شهر منچستر قرار دارد. این تیم در سال ۱۸۸۰ با نام سنت مارک تأسیس شد. در سال ۱۸۹۴ به نام فعلی منچستر سیتی تغییر نام داد. اوج قدرت منچستر سیتی مربوط به سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ است که بازیکنانی هم چون وینسنت کمپانی ، کوین دی بروینه، سرخیو آگوئرو، رحیم استرلینگ، ادرسون، داوید سیلوا و با مربیگری پپ گواردیولا در این مدت در سیتی حضور دارند و منچستر سیتی بخش اعظمی از جام‌های خود را در این سال‌ها به دست آورده‌است.

منچستر سیتی اولین افتخار بزرگ خود را با قهرمانی در جام حذفی در سال ۱۹۰۴ بدست آورد.[۲] این باشگاه اولین دوره مهم موفقیت خود را در اواخر دهه ۱۹۶۰ داشت، با قهرمانی در لیگ، جام برندگان جام اروپا، جام حذفی و جام اتحادیه با مدیریت جو مرسر [۳]و مالکوم آلیسون[۴]. پس از از دست دادن فینال جام حذفی ۱۹۸۱، این باشگاه یک دوره افول را پشت سر گذاشت، و سقوط به رده سوم فوتبال انگلیس برای تنها بار در تاریخ خود در سال ۱۹۹۸ تجربه کرد، سیتی از سال ۲۰۰۳_۲۰۰۲ در لیگ برتر ثابت مانده‌است. در سال ۲۰۰۸، منچسترسیتی توسط گروه ابوظبی یونایتد به مبلغ ۲۱۰ میلیون پوند خریداری شد[۵] و، انها با مدیریت گواردیولا در سال ۲۰۱۸ قهرمان لیگ برتر شدند و سیتیزن‌ها تنها تیم در تاریخ لیگ برتر بودند که در یک فصل ۱۰۰ امتیاز کسب کردند. در سال ۲۰۱۹ آنها چهار جام را بدست آوردند، و یک رکورد بی سابقه را به ثبت رساندند کسب همه جام‌های داخلی در انگلیس و اولین تیم مردان انگلیس شدند که سه‌گانه داخلی را به دست آورده‌است.[۶]

منچسترسیتی در دو سال متوالی قهرمان لیگ برتر شد و دارای اسطوره‌های فراوانی می‌باشد. در لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۱۴–۲۰۱۳ به عنوان تیم دوم از گروه خود صعود کرد اما در مرحله حذفی توسط بارسلونا حذف شد؛ در سال ۲۰۱۶ به نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان رسیدند و توسط رئال مادرید حذف شدند[۷]. در سال ۱۷–۲۰۱۶ در مرحله یک‌هشتم نهایی به موناکو باخت[۸] و از صعود به یک چهارم نهایی بازماند. این اولین باری بود که پپ گواردیولا با تیمش در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی حذف می‌شود و در دو سال بعد این تیم در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا توسط دو تیم انگلیسی لیورپول [۹]و تاتنهام [۱۰]حذف شد؛ و در سال ۲۰۲۰ هم در یک چهارم نهایی توسط لیون [۱۱]حذف شد و از صعود به مرحله نیمه نهایی بازماند. منچسترسیتی تنها تیم تاریخ لیگ برتر است که موفق به کسب ۳ گانه داخلی می‌شود.

منچستر سیتی در سال ۲۰۱۵ به عنوان تیم پنجم جهان از نظر بالاترین درآمد در جهان فوتبال با درآمد سالانه از ۴۶۳٬۵۰۰٬۰۰۰ € بوده‌است. در سال ۲۰۱۶ مجله فوربستخمین زده‌است که منچسترسیتی در رده ششم باارزش‌ترین باشگاه فوتبال در جهان به ارزش ۱٫۹۲ بیلیون دلار قرار دارد. منچسترسیتی با ۵۶۸٫۴ میلیون یورو درآمد در سال ۲۰۱۸_۱۹ در رده پنجم پردرآمدترین باشگاه‌های فوتبال جهان ایستاد. در سال ۲۰۱۹، فوربس تخمین زد که این باشگاه با ۲٫۶۹ میلیارد دلار پنجمین باشگاه ارزشمند در جهان است[۱۲]. منچسترسیتی ارزشمندترین باشگاه جهان بر اساس مجموع ارزش بازیکن‌هایش از نگاه ترنسفرمارکت است. ترانسفر مارکت در می ۲۰۲۰ ارزش باشگاه سیتی را 1.02BN€ تخمین زده‌است.

تاریخچه کلی

سیتی اولین افتخار بزرگ خود را ۲۳ آوریل ۱۹۰۳_۰۴ کسب کرد، و بولتون واندررس را با نتیجه ۱–۰ شکست و قهرمان جام حذفی شد. سیتی در آن فصل با بدشانسی عنوان قهرمانی لیگ را با تنها ۳ امتیاز اختلاف نسبت به تیم اول از دست داد، اما سیتی اولین باشگاه فوتبال در منچستر بود که توانست یک افتخار بزرگ کسب کند. در فصول بعد از قهرمانی در جام حذفی، این باشگاه با بحران مالی روبرو شد و در نهایت با محرومیت هفده بازیکن در سال ۱۹۰۶، از جمله کاپیتان بیلی مردیث[۱۳]، که بعداً به یونایتد منتقل شد، وارد بحران شد. آتش‌سوزی در هاید رود[۱۴] (ورزشگاه سابق سیتی) در سال ۱۹۲۰ جایگاه اصلی این ورزشگاه را تخریب کرد و در سال ۱۹۲۳ سیتی به استادیوم جدید خود ماین رود منتقل شد.

در دهه ۱۹۳۰، منچسترسیتی در دو فصل متوالی به فینال جام حذفی رسید، در فصل ۱۹۳۲_۳۳ اولین فینال را با نتیجه ۳_۰ به اورتون باخت[۱۵]، و در فصل ۱۹۳۳_۳۴ دومین فینال سیتیزن‌ها توانستد با نتیجه ۲_۱ پورتسموث را شکست بدهند و قهرمان جام حذفی شدند[۱۶]. در طول فصل ۱۹۳۳_۳۴، منچسترسیتی رکورد پر تماشاگرترین بازی خانگی در تاریخ انگلستان را در شکست داد. این رکورد استثنایی در جریان پیروزی یک بر صفر سیتی مقابل استوک سیتی به ثبت رسید با حضور ۸۴٬۵۶۹ تماشاگر در ورزشگاه ماین رود [۱۷](در حالی که ظرفیت ورزشگاه ۳۵۰۰۰ نفر بود). سیتی برای اولین بار در سال ۱۹۳۷ قهرمانی لیگ برتر را به دست‌آورد [۱۸]در پایان این فصل آرسنال در رده سوم، چلسی رده سیزدهم، لیورپول رده هجدهم قرار گرفتند و منچستریونایتد به دسته پایین‌تر سقوط کرد، اما در فصل بعد با کمال تعجب سیتی که در فصل بیشتر از هر تیم دیگری توانست گل بزند به دسته پایین‌تر سقوط کرد. بیست سال بعد، سیتی با الهام از یک سیستم تاکتیکی معروف به نام Revie plan [۱۹](یک سیستم تاکتیکی در فوتبال ارتباطی بود که در دهه ۵۰ توسط منچسترسیتی مورد استفاده قرار گرفت. این سیستم به نام دون ریی بازیکن منچسترسیتی انتخاب شد که مهمترین نقش را در آن داشت) توانست همانند دهه ۱۹۳۰ در دو فصل متوالی به فینال جام حذفی برسد. سیتی اولین فینال را در فصل ۱۹۵۴_۵۵ با نتیجه ۳_۱ به نیوکاسل واگذار کرد[۲۰]؛ و در دومین فینال در فصل ۱۹۵۵_۵۶ توانست ۳_۱ بیرمنگام سیتی را شکست بدهد و قهرمان جام حذفی شد[۲۱]، برت تراوتمن دروازه‌بان سیتی پس از شکستن گردن خود، باز هم به بازی کردن ادامه داد[۲۲].

در آینده پس از سقوط به لیگ دسته پایین‌تر در سال ۱۹۶۳، سیتی با حضور کم هواداران در ورزشگاه خانگی روبه رو شد، حضور ۸٬۰۱۵ نفر در ورزشگاه در برابر سویندون تاون در ژانویه ۱۹۶۵، که نشان می‌داد آینده تاریکی در انتظار سیتی است. در تابستان سال ۱۹۶۵، تیم مدیریتی جو مرسر [۲۳]و مالکوم آلیسون [۲۴]سکان هدایت سیتی را بر عهده گرفتند. در فصل اول زیر نظر مرسر، سیتی توانست قهرمان لیگ دسته دوم انگلستان شود و به لیگ برتر راه یافت. مرسر خریدهای مهمی را انجام داد از جمله مایک سامربی و کالین بل. در ۱۹۶۷–۶۸، منچسترسیتی توانست برای دومین بار قهرمان لیگ برتر شود [۲۵]و در آخرین روز فصل با پیروزی ۴–۳ در مقابل نیوکاسل یونایتد عنوان قهرمانی را از آن خود کرد. در ادامه عملکرد خوب جو مرسر، سیتی در فصل ۱۹۶۸_۶۹ توانست قهرمان جام حذفی شود[۲۶]، و در فصل ۱۹۶۹_۷۰ سیتیزن‌ها توانستند در وین با پیروزی ۲_۱ برابر گورنیک زابژه اولین قهرمانی اروپایی خود را کسب کنند[۲۷]، سیتی همچنین در آن فصل توانست در جام اتحادیه قهرمان شود [۲۸]و به دومین تیم تاریخ انگلیس تبدیل شد که در یک فصل یک جام اروپایی و یک جام داخلی به دست می‌آورد.

این باشگاه در طول دهه ۱۹۷۰ به کسب افتخارات ادامه داد و در دو فصل با تنها یک امتیاز اختلاف قهرمانی لیگ را از دست داد، سیتی در فصل ۱۹۷۳_۷۴ به فینال جام اتحادیه رسید اما با نتیجه ۲_۱ از ولورهمپتون شکست خورد[۲۹]. یکی از دیدارهای که هواداران منچستر سیتی آن را بسیار دوست دارند، دیدار نهایی فصل ۱۹۷۳–۷۴ برابر یونایتد است که یونایتد برای جلوگیری از سقوط به دسته پایین‌تر به برد نیاز داشت. دنیس لاو بازیکن سابق یونایتد با یک ضربه فوق‌العاده تماشایی دروازه یونایتد را باز کرد تا سیتی ۱_۰ در اولدترافورد به پیروزی برسد و این برد منچسترسیتی، یونایتد را به دسته پایین‌تر فرستاد[۳۰]. منچسترسیتی توانست در فصل ۱۹۷۵_۷۶ در فینال جام اتحادیه مقابل نیوکاسل ۲_۱ به پیروزی برسد و عنوان قهرمانی را از ان خود کرد[۳۱].

سیتی بعداز موفقیت در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ وارد یک دوره افت طولانی شد. مالکوم آلیسون برای بار دوم در سال ۱۹۷۹ سکان هدایت تیم سیتی را بر عهده گرفت، اما مبالغی را برای خرید چندین بازیکن ناموفق مانند استیو دالی هدر داد، پس از آن هفت نفر فقط در دهه ۱۹۸۰ سرمربی سیتی شدند. با هدایت جان باند، سیتی به فینال جام حذفی ۱۹۸۱ رسید اما در بازی برگشت به تاتنهام باخت[۳۲]. این باشگاه دو بار در دهه ۱۹۸۰ به دسته پایین‌تر سقوط کرد (در سال ۱۹۸۳ و ۱۹۸۷). اما در سال ۱۹۸۹ دوباره به لیگ برتر بازگشت و در ۱۹۹۱ و ۱۹۹۲ با مدیریت پیتر رِید پنجم شد[۳۳]. با این حال پس از رفتن رِید، منچسترسیتی از نظر مالی ضعیف و ضعیف تر شد. سیتی از زمان ایجاد لیگ برتر در سال ۱۹۹۲ از بنیانگذاران لیگ برتر بود، اما پس از کسب مقام نهم در اولین فصل خود[۳۴]، سه فصل دیگر در لیگ برتر بود تا اینکه در سال ۱۹۹۶ به دسته پایین‌تر سقوط کرد.

پس از سقوط به دسته پایین‌تر، باشگاه دچار تحولاتی در خارج از زمین شد و مالک جدید دیوید برنشتاین از نظر مالی کمکی به سیتی کرد. با مربیگری جو رویل، سیتی توانست با پشت سر گذاشتن مرحله پلی اف به لیگ برتر صعود کند اما این یک گام محکم نبود و این تیم باز هم در سال ۲۰۰۱ سقوط کرد. کوین کیگان جایگزین رویل شد و با کسب عنوان قهرمانی لیگ دسته یک ۲۰۰۱–۲۰۰۲، با شکستن رکوردهای باشگاهی از نظر تعداد امتیازات کسب شده و تعداد گل‌ها در یک فصل، به لیگ برتر بازگشت و بعداز بازگشت به لیگ برتر توانست راهی مسابقات اروپایی شود. فصل ۰۳–۲۰۰۲ آخرین فصل حضور سیتی در ماین رود بود. در فصل ۲۰۰۳، این باشگاه به ورزشگاه جدید خود (اتحاد) نقل مکان کرد. چهار فصل اول حضور در استادیوم جدید سیتی در میانه‌های جدول یود. سرمربی سابق انگلیس اریکسون سال ۲۰۰۷ سرمربی سیتی شد و به عنوان اولین مربی غیر انگلیسی باشگاه تبدیل شد. در ۴ ژوئن ۲۰۰۸، مارک هیوز جایگزین اریکسون شد.

تا سال ۲۰۰۸، سیتی از نظر اقتصادی در وضعیت فوق‌العاده بدی قرار داشت. تاکسین شیناواترا سال قبل کنترل باشگاه را به دست گرفته بود، اما بخاطر مشکلات سیاسی امکان استفاده از ثروت دارایی‌های ممکن نبود. سپس در اوت ۲۰۰۸، این باشگاه توسط شیخ منصور خریداری شد[۳۵]. سیتی، روبینیو بازیکن برزیلی رئال مادرید را با پرداخت ۳۲٫۵ میلیون پوند به خدمت گرفت[۳۶]. در اوایل با وجود وارد شدن ثروت به باشگاه سیتی همچون سایر تیم‌های جهان، این تیم پیشرفت زیادی در عملکرد خود در مقایسه با فصل قبل نداشت و در جدول دهم شد، اگرچه سیتی توانست به مرحله یک چهارم نهایی لیگ اروپا برسد. در تابستان ۲۰۰۹، سیتی با خرید بازیکنایی مانند: گرت بری[۳۷]، امانوئل آدبایور[۳۸]، کارلوس توز[۳۹] و جولین لسکات [۴۰]و.. توانست جان تازه ای بگیرد. در دسامبر ۲۰۰۹، مارک هیوز - که اندکی قبل از تغییر مالکیت جدید استخدام شده بود در ابتدا توسط هیئت مدیره جدید حفظ شد اما بعدا سیتیروبرتو مانچینی را جایگزین هیوز کرد[۴۱]. سیتی فصل را در جایگاه پنجم لیگ برتر به اتمام رساند[۴۲]، فرصت حضور در لیگ قهرمانان را از دست داد و در فصل 2009_2010 در لیگ اروپا شرکت کرد.

سیتی که همچون تیم‌های جهان و لیگ برتر صاحب مالکی پولدار شده بود توانست روند صعودی را در پیش بگیرد. منچسترسیتی پس از شکست دادن یونایتد در نیمه نهایی جام حذفی، توانست به فینال جام حذفی ۲۰۱۰_۱۱ برسد، و در فینال ۱_۰ استوک سیتی را شکست داد و قهرمان جام حذفی شد [۴۳]و بدین ترتیب پنجمین جام حذفی خود را کسب کرد. در آخرین روز از فصل ۱۱–۲۰۱۰، سیتی آرسنال را شکست داد و ضمن اینکه توانست رده سوم را از ان خود کند[۴۴] مستقیماً به مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا صعود کرد.

در فصل ۱۲–۲۰۱۱ نمایش‌های قدرتمندانه همچنان ادامه داشت، شکست دادن تاتنهام با نتیجه ۵–۱، تحقیر یونایتد با نتیجه ۶–۱ در ورزشگاه اولدترافورد. اگرچه فرم قوی در نیمه‌های فصل کمرنگ شد و سیتی در یک مقطعی از فصل هشت امتیاز از صدرنشین عقب بود وتنها شش بازی دیگر باقی مانده بود، اما افت یونایتد باعث شد آبی پوشان منچستر در دو بازی مانده به اتمام لیگ در امتیازات با یونایتد مساوی شوند، علی‌رغم اینکه سیتی تنها به یک برد خانگی برابر تیمی در منطقه سقوط نیاز داشت، اما سیتیزن‌ها در پایان وقت عادی بازی آخر یک گل از حریف عقب بودند و باعث شد بازیکنان و هوادارهای یونایتد جشن قهرمانی بگیرند، اما در وقت‌های اضافی نیمه دوم سیتی دو گل به ثمر رساند و یک برد و قهرمانی دراماتیک دست یافتند و سیتی بعداز ۴۴ سال دوباره قهرمان لیگ شد [۴۵]و همچنین پنجمین تیم تاریخ لیگ برتر شد که از زمان ایجاد این لیگ (فرمت جدید) توانسته قهرمان شود. پس از آن قهرمانی دراماتیک سیتی رسانه‌های انگلیس و سراسر جهان لحظه قهرمانی سیتی را مهم‌ترین و دراماتیک‌ترین اتفاق تاریخ لیگ انگلستان دانستند.

در فصل بعد سیتی نتوانست روند خوب خود را حفظ کند و در لیگ قهرمانان هم نتیجه خوبی نگرفت و حذف شد. سیتی در فینال جام حذفی فصل ۲۰۱۲_۱۳ با شکست ۱–۰ مقابل ویگان قهرمانی را از دست داد[۴۶]. مانچینی دو روز بعد برکنار شد، ظاهراً چون در این فصل نتوانسته بود به اهداف خود برسد، اما سردبیر ورزشی بی‌بی‌سی دیوید باند گزارش داد که وی به دلیل ارتباطات ضعیف و روابطش با بازیکنان و مدیران از کار اخراج شده‌است؛ و مانوئل پلگرینی جانشین مانچینی شد[۴۷].

در اولین فصل پلگرینی، سیتی قهرمان جام اتحادیه شد [۴۸]و در آخرین روز فصل عنوان قهرمانی لیگ برتر فصل ۲۰۱۳_۱۴ را بدست آورد[۴۹]. با این حال، اوضاع سیتی در چند سال آینده در لیگ چشمگیر نبود و تا سال ۲۰۱۶ پلگرینی در سیتی موندگار بود و توانست در آخرین روزهای خود در سیتی قهرمان جام اتحادیه فصل ۲۰۱۵_۱۶ شود[۵۰]، پلگرینی همچنین توانست بهترین نتیجه سیتی در لیگ قهرمانان اروپا را هم بگیرد.

پپ گواردیولا، سرمربی سابق بارسلونا و بایرن مونیخ، بعداز اخراج پلگرینی در سال ۲۰۱۶ سرمربی سیتی شد[۵۱]. با هدایت گواردیولا، منچسترسیتی با کسب بالاترین امتیاز(۱۰۰امتیاز) در تاریخ لیگ برتر عنوان قهرمانی لیگ برتر ۱۸–۲۰۱۷ را بدست آورد [۵۲]و رکوردهای فوق‌العاده ای را به ثبت رساند. سیتیزن‌ها در این فصل هم توانستد به غیر از لیگ قهرمان جام اتحادیه هم شوند[۵۳]؛ و سرخیو آگوئرو بهترین گلزن تاریخ باشگاه سیتی شد[۵۴].

گواردیولا سپس با سیتی توانست در فصل ۱۹–۲۰۱۸ تمام جام‌های داخلی ممکن را کسب کند، لیگ برتر، جام حذفی، جام اتحادیه، سوپر کاپ، برای اولین بار در تاریخ انگلستان[۵۵]. اولین بار در تاریخ منچسترسیتی بود که این باشگاه توانست از عنوان قهرمانی خود در لیگ برتر دفاع کند؛ و سیتی به اولین تیم تاریخ انگلیس تبدیل شد که توانسته سه‌گانه داخلی را کسب کند[۵۶]. در سال ۲۰۲۰، یوفا این باشگاه را به دلیل نقض مقررات مالی برای دو فصل از حضور در مسابقات اروپایی منع کرد[۵۷]. اما سیتی به دیوان داوری ورزش متوسل شد، و طی چند ماه این ممنوعیت را لغو کرد با این حال، CAS 10 میلیون یورو سیتی را جریمه کرد[۵۸].

اولین قهرمانی تاریخ منچسترسیتی

[۵۹]۲۳ آوریل سال ۱۹۰۴ در مقابل جمعیتی بالغ بر ۶۰ هزار نفر بیلی مردیث تک گل فینال جام انگلیس را به ثمر رساند تا قهرمانی را برای آبی‌های منچستر به ارمغان آورد. در میان تمامی باشگاه‌های بزرگ و قدرتمند امروزی تنها ۳ باشگاه تاتنهام ۱۹۰۱ (جام حذفی)، لیورپول ۱۹۰۱ (لیگ انگلستان) و میلان ۱۹۰۱ (لیگ ایتالیا) توانست زودتر از سیتی نخستین جام خود را کسب کنند و بسیاری از باشگاه‌هایی مانند اینتر، رم، چلسی، فیورنتینا، دورتموند، پاریسن ژرمن، لیون، موناکو، آتلتیکو مادرید، والنسیا و بسیاری دیگر از باشگاه‌ها حتی در زمان کسب اولین جام سیتی تأسیس نشده بودند! این اولین قهرمانی حرفه‌ای فوتبال برای یک تیم منچستری بود. تا قبل از قهرمانی منچسترسیتی در جام انگلیس؛ ورزش اول شهر منچستر راگبی بود. اما این جام، فوتبال را به صدر فرهنگ مردم شهر منچستر رساند. به عبارتی می‌توان گفت:اینکه امروزه شهر منچستر به عنوان یکی از پایتخت‌های فوتبال شناخته شده‌است؛ مدیون تیمی به نام منچسترسیتی و سوپراستاری به نام بیلی مردیث هستیم.

اولین قهرمانی در لیگ انگلستان

در فصل ۱۹۳۶/۳۷ منچسترسیتی توانست برای اولین بار قهرمان لیگ انگلستان شود، در پایان این فصل آرسنال در رده سوم، چلسی رده سیزدهم، لیورپول رده هجدهم قرار گرفتند و منچستریونایتد به دسته پایین‌تر سقوط کرد.[۶۰]

سوابق باشگاه

رکورد پیروزی در لیگ سیتی۱۱_۳لینکلن سیتی(۲۳ مارس ۱۸۹۵، بیشترین گل زده)، سیتی۱۰_۰دارون(۱۸ فوریه ۱۸۹۹ قاطعانه‌ترین پیروزی)[۶۱]

/رکورد پر گل‌ترین پیروزی در جام حذفی سیتی۱۲_۰لیورپول استنلی(۴ اکتبر 1890)[۶۲]

/رکورد پر گل‌ترین پیروزی در اروپا سیتی۷_۰شالکه(۱۲ مارس 2019)[۶۳]

/سنگین‌ترین شکست در لیگ سیتی۰_ولورهمپتون۸(۲۳ دسامبر ۱۹۳۳)

/سنگین‌ترین شکست در جام حذفی سیتی۰_۶پرستون(۳۰ ژانویه ۱۸۹۷)

/سنگین‌ترین شکست در اروپا سیتی۰_۴بارسلونا(۱۹ اکتبر 2016)[۶۴]

/کسب تمام جام‌های داخلی ممکن برای اولین بار در تاریخ انگلستان لیگ برتر، جام حذفی، جام اتحادیه، سوپر کاپ، فصل 2018_19[۶۵]

/بیشترین امتیاز کسب شده (هر برد دو امتیاز)۶۲ امتیاز 1946_47[۶۶]

رکورد کسب بیشترین امتیاز در تاریخ لیگ انگلستان. فصل۲۰۱۷_۱۸ کسب ۱۰۰ امتیاز[۶۷]

/بیشترین حضور تماشاگران در خانه ۸۴٬۵۶۹ نفر ورزشگاه ماین رود سیتی_استوک سیتی (۳ مارس 1934)[۶۸]

/بیشترین بازی در لیگ ۵۶۱ بازی آلن اوکس ۱۹۵۸_۷۶

/بیشترین بازی برای باشگاه ۶۸۰ بازی آلن اوکس 1958_76[۶۹]

/بیشترین گل زده برای باشگاه اگوئرو ۲۵۵ گل 2011_.....[۷۰]

/بیشترین گل زده در یک فصل تامی جانسون ۳۸ گل 1928–29[۷۱]

بیشترین پیروزی متوالی در یک فصل لیگ جزیره. ۱۸ پیروزی فصل 2017[۷۲]

بیشترین پیروزی متوالی در همه رقابت‌ها. ۲۰ پیروزی فصل 2017[۷۳]

ببشترین پیروزی متوالی در بازی‌های خانگی. ۲۰ پیروزی فصل 2011_2012[۷۴]

بیشترین پیروزی متوالی در بازی‌های خارج از خانه. ۱۱ پیروزی فصل 2017[۷۵]

/گران‌ترین بازیکن جذب شده رودری ۶۲٫۸ میلیون یورو، جولای 2019[۷۶]

/گران‌ترین بازیکن فروخته شده لروی سانه ۵۴٫۸ میلیون یورو، جولای 2020[۷۷]

استادیوم

ورزشگاه خانگی منچسترسیتی در شرق شهر منچستر است، که از سال ۲۰۱۱ به دلیل اسپانسرینگ، با عنوان ورزشگاه اتحاد شناخته می‌شود. از اواخر فصل ۰۳–۲۰۰۲، زمانی که سیتی از ماین رود (ورزشگاه قبلی سیتی) نقل مکان کرد، اتحاد ورزشگاه خانگی سیتی بوده‌است. قبل از انتقال به ورزشگاه اتحاد، منچسترسیتی بیش از ۳۰ میلیون پوند برای تبدیل آن به یک ورزشگاه فوتبالی خرج کرده‌است. مسابقه افتتاحیه استادیوم اتحاد با پیروزی ۲–۱ برابر بارسلونا همراه بود. ظرفیت فعلی ورزشگاه اتحاد حدود ۵۵٬۰۹۷ است. سیتی پس از انجام بازی‌های خانگی در پنج استادیوم بین سالهای ۱۸۸۰ و ۱۸۸۷، استادیوم فوتبال هاید رود را بعنوان ورزشگاه خانگی خود معرفی کرد و ۳۶ سال این ورزشگاه میزبان بازی‌های خانگی سیتی بود. در سال ۱۹۲۰ آتش‌سوزی جایگاه اصلی ورزشگاه هاید رود[۷۸] را از بین برد و سیتی سه سال بعد به ورزشگاه ماین رود منتقل شد. ورزشگاه ماین رود میزبان بیشترین تماشاگر در تاریخ لیگ انگلستان است، که در ۳ مارس ۱۹۳۴ در بازی رفت جام حذفی منچسترسیتی مقابل استوک سیتی ۸۴۵۶۹ هزار نفر در این ورزشگاه حضور یافتند[۷۹] و این رکورد استثنایی را به ثبت رساندند در حالی که ظرفیت ورزشگاه ماین رود ۳۵۰۰۰ نفر بود. طول عمر این ورزشگاه حدود۸۰ سال است، که تا سال ۱۹۹۵ ظرفیت آن به ۳۲۰۰۰ محدود شد، و همین امر باعث شد مسئولان منچسترسیتی در جستجوی ورزشگاه جدیدی باشند که در نهایت سیتی به ورزشگاه اتحاد نقل مکان کرد.

هوادارها

رکورد پر تماشاگرترین بازی خانگی در تاریخ انگلستان را منچستر سیتی در سال ۱۹۳۴ در یک چهارم نهایی جام حذفی [۸۰]و در جریان پیروزی یک برصفر مقابل استوک سیتی در ورزشگاه خانگی خود یعنی ماین رود با۸۴۵۶۹نفر (که تا ۸۸۰۰۰نفر هم روایت شده) به ثبت رساند آن هم در حالی که ظرفیت ورزشگاه ماین رود۳۵۰۰۰نفر به صورت نشسته بود. در شهر منچستر نیز منچستر سیتی همواره محبوب مردم فقیر نشین و کارگر نشین بوده و در این شهر بر خلاف همشهری خود منچستریونایتد که تیم اشراف‌زادگان و پولداران شهر به حساب میامد هوادار بیشتری داشته‌است و دارد. جالب است بدانید که طولانی‌ترین حضور در استادیوم هم متعلق به منچستر سیتی است. دو خواهر ۱۰۳ و ۹۹ ساله سیتیزنی، ۸۷ سال پیش اولین بلیط بازی‌های منچستر سیتی را خریداری کردند و پس از آن و تا به امروز به صورت ۸۷ سال مداوم بلیط بازی‌های خانگی فصل سیتی را تهیه کرده و در استادیوم حضور میابند و رکورد طولانی‌ترین حضور در استادیوم را با ۸۷ سال در اختیار سیتیزن‌ها قرار دادند[۸۱]. از زمان انتقال سیتی به ورزشگاه اتحاد، متوسط حضور تماشاگران این تیم بین شش تیم برتر انگلیس بوده‌است. حتی در اواخر دهه۱۹۹۰(دوران افت سیتی)، زمانی که این باشگاه دو بار در سه فصل به چمپیونشیپ سقوط کرد، متوسط حضور تماشاگران سیتی در بازی‌های خانگی این تیم حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر بود (ظرفیت ورزشگاه حدود ۳۲۰۰۰ بود) که نشان از وفادار بودن هوادارهای این تیم است. آهنگ مورد علاقه هواداران سیتی آهنگ «ماه آبی[۸۲]» است که علی‌رغم مضمون مالیخولیایی خود با ذوق و شوق به نظر می‌رسد گویا یک سرود قهرمانانه است. طرفداران سیتی تمایل دارند که غیرقابل پیش‌بینی بودن ویژگی ذاتی تیم آنها باشد و نتایج غیرمنتظره را «شهر معمولی» می‌دانند. رویدادهایی که هواداران آن را «شهر معمولی» می‌دانند شامل تنها تیمی که در فصل (۵۸–۱۹۵۷) بیش از ۱۰۰ گل به ثمر رسانده‌است یا اینکه سیتی تنها تیمی بود که در لیگ برتر ۲۰۰۴–۰۵ چلسی را شکست داد [۸۳]یا سیتی تنها تیمی است که توانسته در لیگ برتر انگلیس ۱۰۰ امتیاز کسب کند [۸۴]و…. بزرگترین رقابت منچسترسیتی با همسایه خود یونایتد است. قبل از جنگ جهانی دوم، زمانی که سفر به بازی‌های خارج از خانه نادر بود، بسیاری از مانچونیان (به افرادی که در شهر منچستر ساکن هستند می‌گویند) که طرفدار فوتبال بودند به‌طور منظم بازی دو تیم شهر منچستر را تماشا می‌کردند حتی اگر خود را «حامی» تنها یک تیم بدانند. این رویه تا اوایل دهه ۱۹۶۰ ادامه داشت اما با آسان شدن سفر و افزایش هزینه ورود به مسابقات، تماشای هر دو تیم غیرمعمول شد و رقابت شدت گرفت. یک کلیشه رایج این است که هواداران سیتی از منچستر می‌آیند، در حالی که هواداران یونایتد از جاهای دیگر می‌آیند. گزارشی در سال ۲۰۰۲ توسط یکی از محققان دانشگاه متروپولیتن منچستر نشان داد که ۴۰ درصد از دارندگان بلیط فصلی سیتی از مناطق کدپستی منچستر هستند در حالی که تنها ۲۹ درصد از دارندگان بلیط فصلی یونایتد از شهر منچستر هستند[۸۵]. این گزارش خاطر نشان کرد که از زمان جمع‌آوری داده‌ها در سال ۲۰۰۱، تعداد دارندگان بلیط فصلی سیتی و یونایتد افزایش یافته‌است. گسترش استادیوم یونایتد و انتقال سیتی به ورزشگاه اتحاد باعث شده‌است که فروش بلیط فصلی بیشتر افزایش یابد.

افتخارات تا قبل از دوران افت

منچسترسیتی تا سال ۱۹۷۰ میلادی جزو قدرت‌های فوتبال انگلستان و جهان به‌شمار می‌رفت. از اوایل دههٔ ۷۰ و به علت بدهی و مشکلات مالی منچستر سیتی به تدریج بازیکنان و قدرت خود را از دست داد و وارد افت شد. تا قبل از سال ۷۰ میلادی و آغاز دوران افت سیتی این تیم از بسیاری باشگاه‌های قدرتمند و بزرگ امروزه فوتبال جام و افتخار بیشتری کسب کرده بود. از باشگاه‌های بزرگ امروز تنها باشگاه‌های رئال مادرید، بارسلونا، آرسنال، یوونتوس، منچستر یونایتد، اینتر میلان، تاتنهام، آتلتیکو مادرید و آث میلان افتخارات بیشتری تا آن زمان از سیتی کسب کرده بودند. تعداد جام‌های کسب شده تا دهه ۷۰::۱_رئال مادرید ۳۶ / ۲_بارسلونا ۳۱ / ۳_آرسنال ۱۹ / ۴_یوونتوس ۱۷ / ۵_منچستریونایتد ۱۶ / ۶_اینترمیلان ۱۴ / ۷_اث میلان ۱۳، تاتنهام ۱۳، آتلتیکومادرید ۱۳ / ۱۰_منچسترسیتی ۱۱، لیورپول ۱۱، مارسی ۱۱ / ۱۳_والنسیا ۱۰ / ۱۴_بایرن مونیخ ۷، فیورنتینا ۷ / ۱۶_چلسی ۵، دورتموند ۵

دوران افت

اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ که تازه می‌رفت رقابت‌های اروپایی به رقابتی مهم تبدیل شود و تیم‌ها آن را جدی بگیرند منچستر سیتی وارد بحران مالی شد و مجبور به فروش بازیکنان خوب خود شد. کلید بحران مالی و افت منچستر سیتی پس از سال ۱۹۶۸ و پس از قهرمانی مقتدرانهٔ خود در لیگ کلید خورد. در آن سال سیتیزن‌ها بالاتر از همشهری خود منچستر یونایتد عنوان قهرمانی لیگ انگلستان را کسب کردند آن هم در حالی که همان فصل منچستر یونایتد قهرمان اروپا شد! تضعیف منچستر سیتی و بحران مالی در این تیم باعث شد تا سیتیزن‌ها که به عنوان قهرمان انگلیس از مدعیان اصلی جام قهرمانان اروپا به‌شمار می‌رفتند در سال بعد در پلی آف این رقابت‌ها در مجموع با نتیجه دو بر یک از فنرباغچه ببازند و در کمال تعجب و به دلیل مشکلات درون تیمی، سیتی که سال گذشته بالاتر از قهرمان اروپا در لیگ قرار گرفته بود به دور گروهی این رقابت‌ها نرسد در حالی که شاید اگر مشکلات این تیم نبود تیم قهرمان سال قبل انگلستان تا مراحل پایانی این رقابت‌ها هم پیش می‌رفت. اما دوران افت سیتی تازه آغاز شده بود. پس از اتمام فصل ۷۰/۷۱ منچستر سیتی تا ۵ سال رنگ هیچ جامی را ندید. آن‌ها در سال ۱۹۷۶ قهرمان جام اتحادیه شدند و آخرین قهرمانی خود قبل از ورود شیخ منصور را به دست آوردند و به دوران افت بلند خود و ۳۵ سال بی جامی وارد شدند. سیتی به دلیل مشکلات مالی پس از دههٔ ۷۰ میلادی و از دست دادن بازیکنان بزرگ خود کم‌کم به دوران افت وارد شد. همان دوران که کم‌کم رقابت‌های اروپایی برای تیم‌ها در حال اهمیت پیدا کردن بود افت سیتی آغاز شد و این افت باعث حسرت حضور سیتی که در لیگ از قهرمان اروپا بالاتر قرار گرفته بود در جام باشگاه‌های اروپا شد. اگر سهمیه بندی آن زمان جام باشگاه‌های اروپا مثل حالا بود سیتی قبل از افت حضور زیادی در رقابت‌های اروپایی داشت و حتی شاید مقام و جایگاهی هم در این جام کسب می‌کرد. افت سیتی درست همان دوران که فوتبال نگاهی اقتصادی به خود گرفت و با ورود گستردهٔ مطبوعات به سرعت در جهان محبوب شد، آغاز شد و شاید به دلیل اینکه افت سیتی مقارن با دوران فراگیری فوتبال در جهان بود این چنان کم توجهی به این تیم صورت می‌گیرد، قبل از این شاید خیلی‌ها به ورود مالک ثروتمند اماراتی به منچستر سیتی به چشم خوبی نگاه نکنند اما با توجه به گذشتهٔ سیتی و مشکلات مالی که روزگاری گریبان این تیم را گرفت، و این تیم را از سطح اول انگلستان و جهان جدا کرد طرفداران منچسترسیتی بیش از هر تیم دیگر حق داشتن چنین ثروتی را برای تیم خود داشته باشند.

بزرگترین اسطوره ها

1_کالین بل(هافبک)

500 بازی ، 155 گل

بل که در میان طرفداران سیتی به عنوان پادشاه شناخته می شود ، از نظر هواداران سیتی، بزرگترین بازیکنی است که پیراهن سیتی را به تن کرده است

او در سال 1966 پس از اینکه توسط مالکوم آلیسون تحت نظر قرار گرفت ، از باشگاه بری به سیتی پیوست.

همانطور که افسانه های محلی گفته اند ، سیتی در ابتدا قادر به پرداخت مبلغ درخواستی باشگاه بری نبود ، اما بعد از مدتی سیتی توانست به سختی مبلغ درخواستی باشگاه بری را پرداخت کند

بل از استقامت و سرعت باورنکردنی برخوردار بود ، یک بازیکن عالی و یک گلزن خوب. او یک هافبک کامل بود

یک خطای وحشیانه و فوق العاده بد از سوی مارتن باکن بازیکن یونایتد،منجر به آسیب دیدگی زانوی بل شد ک هرگز ان اسیب دیدگی بهبود نیافت و سیتی بزرگترین بازیکن خود در سالهای اوج را از دست داد.

بازگشت احساسی بل در باکسینگ دی 1977 اتفاقی است که هنوز هم طرفداران سیتی درباره آن صحبت می کنند.

2_برت تراوتمن(دروازه بان)

545 بازی

تراوتمن در طول جنگ جهانی دوم در نیروی هوایی المان خدمت می کرد و در اواخر جنگ توسط نیروهای انگلیس دستگیر و به یک اردوگاه اسیران در شهر لانکاشر منتقل شد.

تصمیم سیتی برای به خدمت گرفتن یک چترباز سابق آلمان در سال 1949 اعتراضات گسترده ای را در پی داشت اما با گذشت زمان و عملکردهای بی نظیر تراوتمن باعث عوض شدن نظر هواداران سیتی در مورد این بازیکن شد

او در فینال جام حذفی 1956 ، وقتی ک گردنش شکسته بود به طرز باورنکردنی به بازی کردن ادامه داد و با این کار خود عشق و علاقه هواداران سیتی به وی زیاد شد و دیگر کسی در مورد گذشته تراوتمن حرفی نمیزد

3_بیلی مردیث(مهاجم)

393 بازی ، 152 گل

مردیث که اولین سوپراستار فوتبال لقب گرفت ، از زندگی حرفه ای قابل توجهی برخوردار بود.

در سال ۱۹۰۴ مردیث تک گل فینال حذفی را بر ثمر رساند و باعث شد سیتی اولین افتخار بزرگ خود را کسب کند، قهرمانی سیتی در جام حذفی اولین قهرمانی یک تیم شهر منچستری در یک جام معتبر بود،تا قبل از قهرمانی سیتی در جام حذفی ، ورزش اول شهر منچستر راگبی بود و این قهرمانی فوتبال را به صدر فرهنگ مردم شهر منچستر رساند.

اینکه امروز منچستر بعنوان یکی از پایتخت های فوتبال شناخته میشود،مدیون سیتی و مردیث هستیم.

اما بعد از کسب افتخار با سیتی ، این باشگاه با بحران مالی روبه رو شد و در نهایت با محرومیت ۱۷ بازیکن از جمله مردیث وارد بحران شد.

او در دو دوره ،در سیتی بازی کرد و آخرین بازی خود را برای سیتی در سن 49 سالگی انجام داد

متأسفانه میراث او تا حدودی آلوده به محكومیت ۱۸ ماه رشوه خواری است ،اما دستاوردهای او را نمی توان دست كم گرفت.

او که یک مرد مغرور بود ، در اوایل قرن به طور مداوم علیه استثمار فوتبالیست ها مبارزه کرد.

4_فرانک سویفت(دروازه بان)

378 بازی

سویفت پس از کناره گیری از فوتبال در سن ۳۵ سالگی روزنامه نگار و خبرنگار ورزشی شد.

او بعنوان خبرنگار ورزشی همراه تیم یونایتد بود که متاسفانه یکی از درگذشتگان فاجعه هوایی مونیخ در ۶ اوریل ۱۹۵۸ است که در مسیر رفتن به بیمارستان درگذشت

سویفت یک مرد غول پیکر بود،او یک دروازه بان نوآور و مدرن بود و با ۳۷۸ بازی یکی از بزرگترین بازیکنان سیتی است. از نظر تراوتمن او بهترین دروازه بان است.

5_آلن اوکس(هافبک)

682 بازی ، 34 گل

اوکس ، چه در زمین و چه در خارج از زمین ، یک حرفه ای بود.

از افتخارات اون با سیتی میتوان به قهرمانی در جام برندگان جام اروپا ، لیگ ، جام حذفی ، دو جام اتحادیه و ... اشاره کرد.

او یک مربی و بازیکن وظیفه شناس و الگویی از سازگاری بود. اوکس 17 سال در باشگاه سیتی حضور داشت و رکورددار بازی برا سیتی است.

[این بخش در حال تکمیل هست و بزودی تکمیل می شود ]

دوران مالکیت جدید (شیخ منصور)

در سال ۲۰۰۸ این شیخ منصور بود که سیتی را از تاکسین شیناواترا خریداری کرد[۸۶] و باعث شد سیتی همچون تیم‌های لیگ انگلستان و جهان صاحب مالکی پولدار شود، چند سال بیشتر طول نکشید که سیتی با صاحب شدن مالکی پولدار همچون سایر تیم‌ها، توانست یک دهه بر لیگ انگلستان حکمرانی کند، در این دهه سیتی جام‌های بسیاری بدست آورد و رکوردهای تاریخی بی نظیری را به ثبت رساند (برای مثال می‌توانیم به ۱۰۰ امتیاز شدن سیتی در یک فصل و کسب تمام جام‌های داخلی ممکن در طول یک فصل اشاره کنیم) و توانست بیشترین امتیاز را در این دهه در بین تیم‌های انگلیسی بدست آورد، اما با وجود یک دهه حکمرانی بر لیگ انگلستان، سیتی تا به امروز نتوانسته در اروپا به عنوان قهرمانی برسد، می‌توان دلیل این ناکامی منچسترسیتی را سال‌ها دور بودن این تیم از سطح اول فوتبال (داخلی و بین‌المللی) دانست، دور بودن این تیم از سطح اول فوتبال که به دلیل مشکلات مالی هم بود، ضربه بدی به این تیم وارد کرده‌است، اما با روندی که منچسترسیتی در پیش گرفته‌است طولی نمی‌کشد این تیم در اروپا هم به عناوین و قهرمانی‌های بسیار دست یابد.

حامیان مالی

ساب (1982-1984)[۸۷]

فیلیپس (1984-1987)[۸۸]

برادر (1987-1999)[۸۹]

آیدوس (1999-2002)[۹۰]

اولین مشاوره (2002-2004)[۹۱]

توماس کوک (2004-2009)[۹۲]

هواپیمایی اتحاد (2009-)[۹۳]

رئیسان باشگاه

والتهام فارست: 1904-1905

جان الیسون: 1905-1906

ویلکینسون: 1906-1914

جان چاپمن: 1914-1920

لارنس فونیس: 1920-1928

آلبرت هیوز: 1928-1935

باب اسمیت: 1935-1954[۹۴]

والتر اسمیت: 1954-1956[۹۵]

آلن داگلاس: 1956-1964

آلبرت الكساندر: 1964-1971[۹۶]

اریک الکساندر: 1971-1972[۹۷]

پیتر سوالز: 1972-1994[۹۸]

فرانسیس لی: 1994-1998[۹۹]

دیوید برنشتاین: 1998-2003[۱۰۰]

جان واردل: 2003-2007

تاکسین شیناواترا: 2007-2008[۱۰۱]

خلدون مبارک: 2008-....[۱۰۲]

تأسیس باشگاه منچستر سیتی

نقطه تأسیس باشگاه به آنا کانل همسر آرتور کانل معاون کشیش کلیسای سنت مارک در وست گارتن می‌رسد. در کتاب خدایا شکرت برای فوتبال نوشته پیتر لاپسن می‌خوانیم: در آن زمان وست گارتن یک منطقه فوق‌العاده محروم بود که در آنجا ازدحام جمعیت، آلودگی، فقر و کمبود بهداشت بیداد می‌کرد؛ و مردان منطقه به عیش و نوش و جرم و جنایت‌ها و آشوب‌های خیابانی و جنگ‌های داخلی شان که اصطلاحاً در آنجا می‌گویند اسکاتلینگ می‌پرداختند. ما داریم در مورد ۵۰۰ نفری صحبت می‌کنیم که در یک زمان درگیر این جنگ و جدل‌ها بودند_ مطبوعات محلی گزارش کرده بودند ۲۵۰ نفر ما داریم در مورد جنگ‌ها صحبت می‌کنیم. آنا با دیدن زندگی بیهوده این افراد غمگین می‌شود و تصمیم می‌گیرد برای آن‌ها کاری انجام دهد تا مسیر زندگیشان تغییر کند. آنا معتقد بود که با ایجاد باشگاه‌های ورزشی می‌تواند به بهبودی روحیه مردان جامعه کمک کند. او با کمک ویلیام بیستو و تامس گودبیهیر چند باشگاه رو تأسیس می‌کند که یکی از آن‌ها تیم کریکت سنت مارک بود. تیمی که بعدها بدل می‌شود به منچسترسیتی، یکی از یکه تازان فوتبال در قرن جدید. در همین کتاب ما ستایش معاون اسقف شهر منچستر از آنا کانل رو می‌خوانیم، آن هم به این دلیل که این زن سبب تغییر و تحول عجیب و تازه‌ای که آن‌ها را به سمت وادی درستی سوق می‌داد، شد.

بعدها ما شاهد حضور بیلی مردیث در این تیم هستیم. مردی که از او به عنوان اولین سوپراستارهای تاریخ فوتبال یاد می‌شود… سوای بعد فنی و خلاقیت هاش ما بیلی مردیث رو بخاطر درگیری‌های منصفانه و اون ماجراهاش با اف ای می‌شناسیم و در نهایت رفتن بحث برانگیزش به منچستریونایتد. و سه تن دیگر نیز از سیتی راهی منچستر یونایتد میشند و اولین دوران درخشان منچستریونایتد با مردانی رقم می‌خورد که از تیم همشهری راهی منچستر یونایتد می‌شدند.

محرومیت از لیگ قهرمانان اروپا:

منچستر سیتی در ۱۴ فوریه ۲۰۲۰ به علت عدم رعایت فرپلی مالی به مدت دو فصل از حضور در لیگ قهرمانان اروپا محروم و به پرداخت ۳۰ میلیون یورو جریمه محکوم شد اما در تجدید نظر دادگاه CAS این رای برگشته و منچسترسیتی تنها به پرداخت ۱۰ میلیون یورو جریمه شد.

آکادمی منچستر سیتی

آکادمی باشگاه منچستر سیتی همواره یکی از بهترین آکادمی‌های تاریخ فوتبال را در اختیار خود داشته‌است. بازیکنان بزرگی هم چون استیون آیرلند، شان رایت فیلیپس، دنیل استوریج، میکا ریچاردز، دنیس سوارز، کاسپر اشمایکل در این آکادمی پرورش یافته‌اند.

پس از آن که شیخ منصور در باشگاه منچستر سیتی سرمایه‌گذاری کرد این آکادمی با قدرت بیشتری به کار خود دارد ادامه می‌دهد. شیخ منصور هزینه بسیار گزافی را برای ساخت بزرگ‌ترین مجموعه آکادمی دنیا را در شهر منچستر به دوش ک فاز اول این پروژه آماده بهره‌برداری است و کمپ ۲۰۰ میلیون پوندی این باشگاه یکی از مجهزترین کمپ‌های تمرینی در دنیای فوتبال می‌باشد که شامل این امکانات است:

  • بیش از ۸۰ هکتار وسعت این کمپ می‌باشد.
  • دارای یک ورزشگاه به ظرفیت ۷۰۰۰ نفر
  • ۱۷ زمین چمن با کیفیت
  • مراکز رسانه‌ای جدید و پیشرفته
  • آموزش حرفه‌ای به مربیان ۲۰۰ مدرسه فوتبال
  • پرورش ۴۰۰ بازیکن جوان در هر سال
  • فضای تجاری و گسترش قلمروی شهری- میدان اصلی شهر!

بی شک تا چند سال آینده منچستر سیتی با کمک این مجموعه آکادمی خود می‌تواند درآمدزایی هنگفتی را داشته باشد و هم چنین دیگر نیازی به خریدهای گران‌قیمت ندارد و می‌تواند از آکادمی خود نهایت استفاده را ببرد.

اسطوره‌ها

کادر فنی

پپ گواردیولا از فصل ۱۷–۲۰۱۶ لیگ جزیره، در حال فعالیت در باشگاه فوتبال منچستر سیتی است.
نام سمت
پپ گواردیولا اسپانیا سرمربی
دومنیک تورنت اسپانیا دستیار مربی
کارلس پلانچارت اسپانیا آنالیزور
سام اصغری ایران مربی بدنساز[۱۰۳]
مانل استیارت اسپانیا سرپرست
رادلف بورل اسپانیا دستیار مربی
خاویر مانسیسیدور اسپانیا مربی دروازه‌بان
برایان کید انگلستان دستیار مربی

بازیکنان فعلی

شماره پست بازیکن
۱ شیلی دروازه‌بان کلادیو براوو
۲ انگلستان مدافع کایل واکر
۵ انگلستان مدافع جان استونز
۷ انگلستان مهاجم رحیم استرلینگ
۸ آلمان هافبک ایلکای گوندوغان
۹ برزیل مهاجم گابریل ژسوس
۱۰ آرژانتین مهاجم سرخیو آگوئرو
۱۱ اوکراین هافبک الکساندر زینچنکو
۱۲ اسپانیا مدافع آنخلینیو
۱۴ فرانسه مدافع آیموریک لاپورت
۱۶ اسپانیا هافبک رودری
۱۷ بلژیک هافبک کوین دی بروینه (کاپیتان سوم)
۲۰ پرتغال هافبک برناردو سیلوا
شماره پست بازیکن
۲۱ اسپانیا هافبک داوید سیلوا (کاپیتان)
۲۲ فرانسه مدافع بنژامن مندی
۲۵ برزیل هافبک فرناندینیو (کاپیتان دوم)
۲۶ الجزایر هافبک ریاض محرز
۲۷ پرتغال مدافع ژوآو کانسلو
۳۰ آرژانتین مدافع نیکولاس اوتامندی
۳۱ برزیل دروازه‌بان ادرسون مورائس
۳۳ انگلستان دروازه‌بان اسکات کارسن (قرضی از دربی کانتی)
۳۴ هلند مدافع فیلیپ سندلر
۴۷ انگلستان هافبک فیل فودن
49 کوزوو دروازه‌بان Arijanet Muric
50 اسپانیا مدافع اریک گارسیا


افتخارات

جام قهرمانی در دستان نصری و آگوئرو

داخلی

لیگ‌ها

لیگ برتر فوتبال انگلستان
  • قهرمان (۶ بار):۱۹۳۶–۱۹۳۷ ۶۸–۱۹۶۷، ۱۲–۲۰۱۱، ۱۴–۲۰۱۳، ۱۸–۲۰۱۷، ۱۹–۲۰۱۸

جام‌ها

جام حذفی فوتبال انگلستان
  • قهرمان (۶ بار): ؛۰۴–۱۹۰۳، ۳۴–۱۹۳۳، ۵۶–۱۹۵۵، ۶۹–۱۹۶۸، ۱۱–۲۰۱۰؛۲۰۱۸_۲۰۱۹
جام اتحادیه باشگاه‌های انگلستان
  • قهرمان (۷ بار): ۷۰–۱۹۶۹، ۷۶–۱۹۷۵، ۱۴–۲۰۱۳، ۱۶–۲۰۱۵، ۱۸–۲۰۱۷، ۱۹–۲۰۱۸ ، ۲۰۱۹-۲۰۲۰
جام خیریه انگلستان
  • قهرمان (۶ بار): ۱۹۳۷، ۱۹۶۸، ۱۹۷۲، ۲۰۱۲، ۲۰۱۸، ۲۰۱۹

اروپایی

جام برندگان جام اروپا

  • قهرمان (۱ بار): ۷۰–۱۹۶۹

دوگانه‌ها

۷۰–۱۹۶۹: جام اتحادیه و جام برندگان جام اروپا

۱۴–۲۰۱۳: لیگ و جام اتحادیه

۱۸–۲۰۱۷: لیگ و جام اتحادیه

سه‌گانه‌ها

۱۹–۲۰۱۸: لیگ، جام اتحادیه و جام حذفی فوتبال انگلستان

منابع

  • James, Gary (2002), Manchester: The Greatest City, Polar Publishing, ISBN 1-899538-09-7
  • Goble, Ray and Ward, Andrew (1993), Manchester City: A Complete Record, Breedon Books, ISBN 1-873626-41-X
  • Wikipedia contributors, "Manchester City F.C. ," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Manchester_City_F.C.&oldid=268738643 (accessed February ۸, ۲۰۰۹).
  • "Premier League Live Scores, Stats & Blog | Matchweek 34 | 2019/20". www.premierleague.com. Retrieved 2020-07-08.

پانویس

  1. "Premier League Handbook Season 2015/16" (PDF). Premier League. Retrieved 23 May 2016.
  2. «1904 FA Cup Final Match | Manchester City vs Bolton Wanderers». www.fa-cupfinals.co.uk. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۰-۳۰.
  3. «Joe Mercer, OBE - MCFC Managers - Manchester City, Man City - Bluemoon-MCFC». bluemoon-mcfc.co.uk. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۵.
  4. «Malcolm Allison - MCFC Managers - Manchester City, Man City - Bluemoon-MCFC». bluemoon-mcfc.co.uk. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۵.
  5. «Manchester City Sold To Abu Dhabi Group | Goal.com». www.goal.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۲.
  6. «How big a feat is Man City's treble?» (به انگلیسی). BBC Sport. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۰-۳۰.
  7. Murray، Scott (۲۰۱۶-۰۵-۰۴). «Real Madrid 1-0 Manchester City (agg 1-0): Champions League semi-final – as it happened» (به انگلیسی). The Guardian. شاپا 0261-3077. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۳.
  8. "Monaco Dump Manchester City Out of Champions League". News18. 2017-03-16. Retrieved 2020-11-03.
  9. "Manchester City 1-2 Liverpool (1-5): Mo Salah, Roberto Firmino strike as Reds reach Champions League semis". Sky Sports. Retrieved 2020-11-03.
  10. Prince-Wright، Joe (۲۰۱۹-۰۴-۱۷). «Three things: Man City v. Tottenham». ProSoccerTalk | NBC Sports (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۳.
  11. "Manchester City 1-3 Lyon: Moussa Dembele double sees City knocked out of Champions League again". Sky Sports. Retrieved 2020-11-03.
  12. Ozanian, Mike. "The World's Most Valuable Soccer Teams 2019: Real Madrid Is Back On Top, At $4.24 Billion". Forbes. Retrieved 2020-11-02.
  13. «Billy Meredith - MCFC Players - Manchester City, Man City History - Bluemoon-MCFC». bluemoon-mcfc.co.uk. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۵.
  14. Clayton, David. "From the archives: Inferno at Hyde Road". www.mancity.com. Retrieved 2020-11-02.
  15. «1933 FA Cup Final - Alchetron, The Free Social Encyclopedia». Alchetron.com (به انگلیسی). ۲۰۱۷-۰۸-۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۳.
  16. «1934 FA Cup Final - Alchetron, The Free Social Encyclopedia». Alchetron.com (به انگلیسی). ۲۰۱۷-۰۸-۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۳.
  17. News, Manchester Evening (2011-04-22). "FA Cup special: Thrills, spills and a cast of thousands at Maine Road". Manchester Evening News. Retrieved 2020-11-02.
  18. «Premier League Table 1936/1937». stats.football.co.uk. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۳.
  19. "Revie Plan". Academic Dictionaries and Encyclopedias. Retrieved 2020-11-03.
  20. Bird, Simon (2016-01-08). "Meet Vic Keeble, last surviving member of Newcastle's 1955 FA Cup winning side". mirror. Retrieved 2020-11-03.
  21. "#cityatwembley Famous Wins: 1956 FA Cup final". www.mancity.com. Retrieved 2020-11-03.
  22. "Bert Trautmann breaks neck during FA Cup Final". Sky HISTORY TV channel. Retrieved 2020-11-03.
  23. «Joe Mercer, OBE - MCFC Managers - Manchester City, Man City - Bluemoon-MCFC». bluemoon-mcfc.co.uk. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۵.
  24. «Malcolm Allison - MCFC Managers - Manchester City, Man City - Bluemoon-MCFC». bluemoon-mcfc.co.uk. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۵.
  25. "Premier League 1967/1968". worldfootball.net. Retrieved 2020-11-03.
  26. McCarthy, Nicola. "FA Cup glory: 1969". www.mancity.com. Retrieved 2020-11-03.
  27. «Manchester City v Gornik European Cup Winners Cup Final 1969/70 – City Til I Die». www.citytilidie.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۳.
  28. «Football Club History Database - League Cup 1969-70». www.fchd.info. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۳.
  29. "Classic Match Manchester City 1 Wolves 2 League Cup Final March 2 1974". www.expressandstar.com. Retrieved 2020-11-03.
  30. «Manchester United vs. Manchester City - 27 April 1974 - Soccerway». int.soccerway.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۳.
  31. "#cityatwembley Famous Wins: 1976 League Cup final". www.mancity.com. Retrieved 2020-11-03.
  32. «1981 FA Cup Final Match | Tottenham Hotspur vs Manchester City | FA Cup Finals». www.fa-cupfinals.co.uk. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۳.
  33. «Premier League Table 1991/1992». stats.football.co.uk. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۳.
  34. «Premier League Table 1992/1993». stats.football.co.uk. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۳.
  35. «Manchester City Sold To Abu Dhabi Group | Goal.com». www.goal.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۲.
  36. McGuinness, Alan. "Robinho Signs For Manchester City In an Amazing Sequence Of Events". Bleacher Report. Retrieved 2020-11-03.
  37. "Manchester City complete £12m deal for Gareth Barry". the Guardian. 2009-06-02. Retrieved 2020-11-03.
  38. Staff, Guardian (2009-07-18). "Emmanuel Adebayor completes move from Arsenal to Manchester City". the Guardian. Retrieved 2020-11-03.
  39. Staff, Guardian (2009-07-13). "Carlos Tevez agrees to join Manchester City on five-year deal". the Guardian. Retrieved 2020-11-03.
  40. "Joleon Lescott passes medical to pave way for £22m move to Manchester City". the Guardian. 2009-08-25. Retrieved 2020-11-03.
  41. Taylor، Louise؛ Conn، David (۲۰۰۹-۱۲-۱۹). «Manchester City confirm Roberto Mancini will replace Mark Hughes as manager» (به انگلیسی). The Observer. شاپا 0029-7712. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۳.
  42. FootballDatabase.com. "England Premier League 2009/10, Results and Standings - FootballDatabase". footballdatabase.com. Retrieved 2020-11-03.
  43. "#cityatwembley Famous Wins: 2011 FA Cup final". www.mancity.com. Retrieved 2020-11-03.
  44. «2010-2011 Premier League Table». thefishy.co.uk. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۳.
  45. "Premier League 2011/12 season final-day drama remembered". Sky Sports. Retrieved 2020-11-03.
  46. "FA Cup final: Wigan stun Manchester City with 1-0 win at Wembley Stadium". Sky Sports. Retrieved 2020-11-03.
  47. Jackson، Jamie (۲۰۱۳-۰۵-۱۰). «Pellegrini set to replace Mancini at Manchester City, claim reports» (به انگلیسی). The Guardian. شاپا 0261-3077. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۳.
  48. "Football League Cup (Ft. Manchester City FC & Sunderland AFC) – 2013/14 Capital One Cup Final". Genius. Retrieved 2020-11-03.
  49. FootballDatabase.com. "England Premier League 2013/14, Results and Standings - FootballDatabase". footballdatabase.com. Retrieved 2020-11-03.
  50. «Football League Cup Results 2015-16». My Football Facts (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۳.
  51. «Official: Pep Guardiola to replace Manuel Pellegrini at Man City | Goal.com». www.goal.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۴.
  52. Wilson، Jeremy (۲۰۱۸-۰۵-۱۳). «Manchester City make history with 100 points after Gabriel Jesus' last-gasp winner» (به انگلیسی). The Telegraph. شاپا 0307-1235. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۴.
  53. «2017-18 League Cup». athlet.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۴.
  54. Clayton, David. "Aguero becomes City's all-time leading goalscorer". www.mancity.com. Retrieved 2020-11-04.
  55. MCFCEditorial. "Manchester City: Every trophy 2018/19". www.mancity.com. Retrieved 2020-11-04.
  56. Pollard, Rob. "City the first side to achieve English dominance". www.mancity.com. Retrieved 2020-11-04.
  57. Conn، David (۲۰۲۰-۰۲-۱۴). «Manchester City banned from Champions League for two seasons» (به انگلیسی). The Guardian. شاپا 0261-3077. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۴.
  58. Conn، David (۲۰۲۰-۰۷-۲۸). «Cas releases its reasons for overturning Manchester City's Europe ban» (به انگلیسی). The Guardian. شاپا 0261-3077. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۴.
  59. «1904 FA Cup Final Match | Manchester City vs Bolton Wanderers». www.fa-cupfinals.co.uk. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۰-۳۰.
  60. «Premier League Table 1936/1937». stats.football.co.uk. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۴.
  61. "Manchester City History". Manchester City FC. Retrieved 2020-10-29.
  62. "Manchester City History". Manchester City FC. Retrieved 2020-10-29.
  63. UEFA.com (2019-03-12). "Manchester City 7-0 Schalke: Champions League at a glance". UEFA.com. Retrieved 2020-10-29.
  64. UEFA.com. "Manchester City FC | Member associations". UEFA.com. Retrieved 2020-10-29.
  65. MCFCEditorial. "Manchester City: Every trophy 2018/19". www.mancity.com. Retrieved 2020-10-29.
  66. "Manchester City History". Manchester City FC. Retrieved 2020-10-29.
  67. "Manchester City History". Manchester City FC. Retrieved 2020-10-29.
  68. «Manchester City v Stoke FA Cup 6th Round 1933/34 – City Til I Die». www.citytilidie.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۰-۲۹.
  69. "Manchester City History". Manchester City FC. Retrieved 2020-10-29.
  70. «Sergio Aguero | Man City Striker Profiles | Manchester City FC». web.archive.org. ۲۰۱۸-۰۲-۱۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۰-۲۹.
  71. "Manchester City History". Manchester City FC. Retrieved 2020-10-29.
  72. "Manchester City History". Manchester City FC. Retrieved 2020-10-29.
  73. "Manchester City History". Manchester City FC. Retrieved 2020-10-29.
  74. "Manchester City History". Manchester City FC. Retrieved 2020-10-29.
  75. "Manchester City History". Manchester City FC. Retrieved 2020-10-29.
  76. Wilson، Paul؛ Jackson، Jamie (۲۰۱۹-۰۷-۰۴). «City's new £62.8m signing Rodri says Manchester may be getting 'more blue'» (به انگلیسی). The Guardian. شاپا 0261-3077. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۰-۲۹.
  77. «Sane signs five-year deal at Bayern» (به انگلیسی). BBC Sport. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۰-۲۹.
  78. Clayton, David. "From the archives: Inferno at Hyde Road". www.mancity.com. Retrieved 2020-11-02.
  79. News, Manchester Evening (2011-04-22). "FA Cup special: Thrills, spills and a cast of thousands at Maine Road". Manchester Evening News. Retrieved 2020-11-02.
  80. News, Manchester Evening (2011-04-22). "FA Cup special: Thrills, spills and a cast of thousands at Maine Road". Manchester Evening News. Retrieved 2020-11-02.
  81. www.homecare.co.uk https://www.homecare.co.uk/news/article.cfm/id/1600076/Sisters-aged-98-and-102. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۴. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  82. Parkes-Nield, Christopher. "Blue Moon: City fan anthem". www.mancity.com. Retrieved 2020-11-04.
  83. «Trivia: FA Premier League 2004-05 | Goal.com». www.goal.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۴.
  84. "Man City 1st ever club to earn 100 points in a PL season". Inshorts - Stay Informed. Retrieved 2020-11-04.
  85. "(PDF) 'This is Our City': Branding football and local embeddedness". ResearchGate. Retrieved 2020-11-04.
  86. «Manchester City Sold To Abu Dhabi Group | Goal.com». www.goal.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۲.
  87. Aničić، Goran (۲۰۱۵-۰۷-۲۰). «Saab and FC Manchester City» (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۵.
  88. "Manchester City football shirt 1986 - 1987 sponsored by Philips". oldfootballshirts.com. 2008-03-20. Retrieved 2020-11-05.
  89. "Manchester City baju bolasepak 1994 - 1996 sponsored by Brother". oldfootballshirts.com (به اندونزیایی). 2014-10-26. Retrieved 2020-11-05.
  90. «Tomb Raider heroine Lara Croft». www.campaignlive.co.uk. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۵.
  91. News, Manchester Evening (2004-08-10). "City put their shirt on First Advice". Manchester Evening News. Retrieved 2020-11-05.
  92. Gibson، Owen (۲۰۰۵-۰۹-۲۲). «How the Thomas Cook /Manchester City shirt deal came about» (به انگلیسی). The Guardian. شاپا 0261-3077. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۵.
  93. «Etihad signs huge deal with Manchester City - SportsPro Media». www.sportspromedia.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۵.
  94. PeoplePill. «About Bob Smith (footballer): English professional footballer (1923 - n/a) | Biography, Facts, Career, Wiki, Life». PeoplePill (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۵.
  95. "Walter Smith (footballer, born 1884) - Wikipedia". en.m.wikipedia.org. Retrieved 2020-11-05.
  96. "Albert Alexander Sr. - Wikipedia". en.m.wikipedia.org. Retrieved 2020-11-05.
  97. «ERIC ALEXANDER». www.ttsupportersclub.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۱۱-۰۵.
  98. "Peter Swales - Wikipedia". en.m.wikipedia.org. Retrieved 2020-11-05.
  99. "Francis Lee (footballer) - Wikipedia". en.m.wikipedia.org. Retrieved 2020-11-05.
  100. "David Bernstein (executive) - Wikipedia". en.m.wikipedia.org. Retrieved 2020-11-05.
  101. "Thaksin Shinawatra - Wikipedia". en.m.wikipedia.org. Retrieved 2020-11-05.
  102. https://www.transfermarkt.com/khaldoon-khalifa-al-mubarak/profil/trainer/16224. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  103. «یک ایرانی مربی بدنساز منچسترسیتی شد». خبرگزاری کار ایران (ایلنا). دریافت‌شده در ۶ ژانویه ۲۰۲۰.

پیوند به بیرون