لیگ قهرمانان اروپا ۹۹–۱۹۹۸

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لیگ قهرمانان اروپا ۹۹–۱۹۹۸
Барселона (Испания) Стадион - panoramio.jpg
بازی فینال در ورزشگاه نیوکمپ شهر بارسلون برگزار شد.
جزئیات مسابقات
تاریخ برگزاری۲۲ ژوئیهٔ ۱۹۹۸ – ۲۶ مه ۱۹۹۹
تیم‌ها۲۴ (مرحلهٔ گروهی)
۵۶ (در مجموع)
رده‌بندی نهایی
قهرمان‌هاانگلستان منچستر یونایتد (دومین قهرمانی)
نایب قهرمانآلمان بایرن مونیخ
آمار مسابقات
بازی‌های برگزارشده۸۵
گل‌های زده‌شده۲۳۸ (۲٫۸ در هر بازی)
بهترین گلزن(ها)اوکراین آندری شوچنکو
ترینیداد و توباگو دوایت یورک
(۸ گل)

لیگ قهرمانان اروپا ۹۹–۱۹۹۸ (به انگلیسی: 99–1998 UEFA Champions League) چهل و چهارمین دوره از مسابقات فوتبال باشگاه‌های برتر اروپا و هفتمین دورهٔ لیگ قهرمانان اروپا از زمان تغییر نام رقابت‌ها در سال ۱۹۹۲ بود. در فینال این رقابت‌ها، تیم منچستر یونایتد موفق شد با یک بازگشت رؤیایی در آخرین دقایق بازی، باخت ۰–۱ در مقابل بایرن مونیخ را با برد ۲–۱ عوض کند و عنوان قهرمانی این رقابت‌ها را کسب کند؛ این نخستین قهرمانی یک تیم انگلیسی در این رقابت‌ها از سال ۱۹۸۴ بود؛ این هم‌چنین نخستین حضور یک تیم از انگلستان در فینال این رقابت‌ها پس از فاجعه ورزشگاه هیسل بود که منجر به ۵ سال محرومیت باشگاه‌های انگلیسی از حضور در تمامی رقابت‌های اروپایی بین سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰ شده بود. این دومین عنوان قهرمانی منچستر یونایتد در این رقابت‌ها بود؛ آن‌ها نخستین بار در سال ۱۹۶۸ قهرمان این رقابت‌ها شده بودند.[۱][۲]

منچستر یونایتد با این عنوان قهرمانی، موفق به کسب سه‌گانه شد؛ آن‌ها چهارمین باشگاهی در اروپا بودند که موفق به کسب سه‌گانه می‌شدند. شیاطین سرخ، بدون شکست در هیچ دیداری، توانستند عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را کسب کنند؛ این در حالی بود که آن‌ها در دور گروهی با تیم‌هایی از جمله بایرن مونیخ و بارسلونا هم‌گروه بودند و در مرحلهٔ حذفی هم با دو تیم قدرتمند فوتبال ایتالیا دیدار کرده‌بودند؛ با این حال، یونایتد در مجموع فقط با ۵ پیروزی قهرمان شد؛ این کم‌ترین تعداد برد ثبت‌شده توسط تیم قهرمان در تاریخ لیگ قهرمانان اروپا است؛ هر چند که امروزه، این رقابت‌ها یک مرحلهٔ حذفی اضافه بیشتر (شامل دو بازی) نسبت به آن زمان دارد.[۲][۳]

این نخستین بار بود که لیگ قهرمانان توسط تیمی فتح می‌شد که فصل قبل نتوانسته بود عنوان قهرمانی لیگ داخلی یا لیگ قهرمانان را کسب کند؛ بنابراین طبق قوانین قدیمی نمی‌توانست مجوز ورود به این رقابت‌ها را کسب کند؛ اما از سال ۱۹۹۷، تیم‌های نایب‌قهرمان هشت لیگ نیز توانستند مجوز حضور در این رقابت‌ها را کسب کنند.[۲]

تیم رئال مادرید، مدافع عنوان قهرمانی، با شکست مقابل دینامو کی‌یف در مرحلهٔ یک‌چهارم نهایی، از دور رقابت‌ها کنار رفت.[۱][۴]

مرحلهٔ گروهی[ویرایش]

در این مرحله، ۲۴ تیم در قالب ۶ گروه حاضر شدند؛ شش تیم صدرنشین گروه‌ها به همراه دو تیم برتری که در جایگاه دوم قرار گرفتند، هشت تیم نهایی مرحلهٔ حذفی را تشکیل دادند.[۱]

گروه A[ویرایش]

تیم بازی برد تساوی باخت گل زده گل خورده تفاضل گل امتیاز راه‌یابی
یونان المپیاکوس ۶ ۳ ۲ ۱ ۸ ۶ ۱۱ صعود به مرحلهٔ حذفی
کرواسی دینامو زاگرب ۶ ۲ ۲ ۲ ۵ ۷ –۲ ۸
پرتغال پورتو ۶ ۲ ۱ ۳ ۱۱ ۹ ۷
هلند آژاکس ۶ ۲ ۱ ۳ ۴ ۶ −۲ ۷
المپیاکوس دینامو زاگرب پورتو آژاکس
المپیاکوس ۲–۰ ۲–۱ ۱–۰
دینامو زاگرب ۱–۱ ۳–۱ ۰–۰
پورتو ۲–۲ ۳–۰ ۳–۰
آژاکس ۲–۰ ۰–۱ ۲–۱

گروه B[ویرایش]

تیم بازی برد تساوی باخت گل زده گل خورده تفاضل گل امتیاز راه‌یابی
ایتالیا یوونتوس ۶ ۱ ۵ ۰ ۷ ۵ ۸ صعود به مرحلهٔ حذفی
ترکیه گالاتاسرای ۶ ۲ ۲ ۲ ۸ ۸ ۰ ۸
نروژ روزنبورگ ۶ ۲ ۲ ۲ ۷ ۸ –۱ ۸
اسپانیا اتلتیک بیلبائو ۶ ۱ ۳ ۲ ۵ ۶ −۱ ۶
یوونتوس گالاتاسرای روزنبورگ اتلتیک بیلبائو
یوونتوس ۲–۲ ۲–۰ ۱–۱
گالاتاسرای ۱–۱ ۳–۰ ۲–۱
روزنبورگ ۱–۱ ۳–۰ ۲–۱
اتلتیک بیلبائو ۰–۰ ۱–۰ ۱–۱

گروه C[ویرایش]

تیم بازی برد تساوی باخت گل زده گل خورده تفاضل گل امتیاز راه‌یابی
ایتالیا اینتر میلان ۶ ۴ ۱ ۱ ۹ ۵ ۱۳ صعود به مرحلهٔ حذفی
اسپانیا رئال مادرید ۶ ۴ ۰ ۲ ۱۷ ۸ ۱۲ صعود به مرحلهٔ حذفی
روسیه اسپارتاک مسکو ۶ ۲ ۲ ۲ ۷ ۶ ۸
اتریش اشتورم گراتس ۶ ۰ ۱ ۵ ۲ ۱۶ −۱۴ ۱
اینتر میلان رئال مادرید اسپارتاک مسکو اشتورم گراتس
اینتر میلان ۳–۱ ۲–۱ ۱–۰
رئال مادرید ۲–۰ ۲–۱ ۶–۱
اسپارتاک مسکو ۱–۱ ۲–۱ ۰–۰
اشتورم گراتس ۰–۲ ۱–۵ ۰–۲

گروه D[ویرایش]

تیم بازی برد تساوی باخت گل زده گل خورده تفاضل گل امتیاز راه‌یابی
آلمان بایرن مونیخ ۶ ۳ ۲ ۱ ۹ ۶ ۱۱ صعود به مرحلهٔ حذفی
انگلستان منچستر یونایتد ۶ ۲ ۴ ۰ ۲۰ ۱۱ ۱۰ صعود به مرحلهٔ حذفی
اسپانیا بارسلونا ۶ ۲ ۲ ۲ ۱۱ ۹ ۸
دانمارک بروندبی ۶ ۱ ۰ ۵ ۴ ۱۸ −۱۴ ۳
بایرن مونیخ منچستر یونایتد بارسلونا بروندبی
بایرن مونیخ ۲–۲ ۱–۰ ۲–۰
منچستر یونایتد ۱–۱ ۳–۳ ۵–۰
بارسلونا ۱–۲ ۳–۳ ۲–۰
بروندبی ۲–۱ ۲–۶ ۰–۲

گروه E[ویرایش]

تیم بازی برد تساوی باخت گل زده گل خورده تفاضل گل امتیاز راه‌یابی
اوکراین دینامو کی‌یف ۶ ۳ ۲ ۱ ۱۱ ۷ ۱۱ صعود به مرحلهٔ حذفی
فرانسه لانس ۶ ۲ ۲ ۲ ۵ ۶ –۱ ۸
انگلستان آرسنال ۶ ۲ ۲ ۲ ۸ ۸ ۰ ۸
یونان پاناتینایکوس ۶ ۲ ۰ ۴ ۶ ۹ −۳ ۶
دینامو کی‌یف لانس آرسنال پاناتینایکوس
دینامو کی‌یف ۱–۱ ۳–۱ ۲–۱
لانس ۱–۳ ۱–۱ ۱–۰
آرسنال ۱–۱ ۰–۱ ۲–۱
پاناتینایکوس ۲–۱ ۱–۰ ۱–۳

گروه F[ویرایش]

تیم بازی برد تساوی باخت گل زده گل خورده تفاضل گل امتیاز راه‌یابی
آلمان کایزرسلاوترن ۶ ۴ ۱ ۱ ۱۲ ۶ ۱۳ صعود به مرحلهٔ حذفی
پرتغال بنفیکا ۶ ۲ ۲ ۲ ۸ ۹ –۱ ۸
هلند پی‌اس‌وی آیندهوون ۶ ۲ ۱ ۳ ۱۰ ۱۱ –۱ ۷
فنلاند هلسینکی ۶ ۱ ۲ ۳ ۸ ۱۲ −۴ ۵
کایزرسلاوترن بنفیکا پی‌اس‌وی آیندهوون هلسینکی
کایزرسلاوترن ۱–۰ ۳–۱ ۵–۲
بنفیکا ۲–۱ ۲–۱ ۲–۲
پی‌اس‌وی آیندهوون ۱–۲ ۲–۲ ۲–۱
هلسینکی ۰–۰ ۲–۰ ۱–۳

مرحلهٔ حذفی[ویرایش]

تمامی بازی‌های این مرحله به جز بازی فینال به صورت رفت و برگشت انجام شد. اگر مجموع نتایج رفت و برگشت مساوی شد، قانون گل زده در خانه حریف به کار گرفته می‌شود.[۱]

  یک‌چهارم نهایی نیمه‌نهایی فینال
                             
 انگلستان منچستر یونایتد ۲ ۱ ۳  
 ایتالیا اینتر میلان ۰ ۱ ۱  
   انگلستان منچستر یونایتد ۱ ۳ ۴  
   ایتالیا یوونتوس ۱ ۲ ۳  
 ایتالیا یوونتوس ۲ ۱ ۳
   یونان المپیاکوس ۱ ۱ ۲  
     انگلستان منچستر یونایتد ۲
   آلمان بایرن مونیخ ۱
   اسپانیا رئال مادرید ۱ ۰ ۱  
 اوکراین دینامو کی‌یف ۱ ۲ ۳  
   اوکراین دینامو کی‌یف ۳ ۰ ۳
   آلمان بایرن مونیخ ۳ ۱ ۴  
 آلمان بایرن مونیخ ۲ ۴ ۶
   آلمان کایزرسلاوترن ۰ ۰ ۰  

یک‌چهارم نهایی[ویرایش]

تیم ۱ نتیجه نهایی تیم ۲ بازی رفت بازی برگشت
رئال مادرید اسپانیا ۱–۳ اوکراین دینامو کی‌یف ۱–۱ ۰–۲
منچستر یونایتد انگلستان ۳–۱ ایتالیا اینتر میلان ۲–۰ ۱–۱
یوونتوس ایتالیا ۳–۲ یونان المپیاکوس ۲–۱ ۱–۱
بایرن مونیخ آلمان ۶–۰ آلمان کایزرسلاوترن ۲–۰ ۴–۰

نیمه‌نهایی[ویرایش]

تیم ۱ نتیجه نهایی تیم ۲ بازی رفت بازی برگشت
منچستر یونایتد انگلستان ۴–۳ ایتالیا یوونتوس ۱–۱ ۳–۲
دینامو کی‌یف اوکراین ۳–۴ آلمان بایرن مونیخ ۳–۳ ۰–۱

فینال[ویرایش]

منچستر یونایتد انگلستان۲–۱آلمان بایرن مونیخ
شرینگهام گل '۱+۹۰
سولسشر گل '۳+۹۰
گزارش باسلر گل 

برترین گلزنان[ویرایش]

آمار شامل دور انتخابی نمی‌شود.

رتبه نام تیم گل
۱ اوکراین آندری شوچنکو اوکراین دینامو کی‌یف ۸
ترینیداد و توباگو دوایت یورک انگلستان منچستر یونایتد
۳ اسلوونی زلاتکو زاهوویچ پرتغال پورتو ۷
۴ ایتالیا فیلیپو اینزاگی ایتالیا یوونتوس ۶
۵ هلند رود فن نیستلروی هلند پی‌اس‌وی آیندهوون ۵
پرتغال نونو گومژ پرتغال بنفیکا
۷ برزیل سانی آندرسون اسپانیا بارسلونا ۴
آلمان ماریو باسلر آلمان بایرن مونیخ
انگلستان اندرو کول انگلستان منچستر یونایتد
آلمان اشتفان افنبرگ آلمان بایرن مونیخ
ولز رایان گیگز انگلستان منچستر یونایتد
قبرس سینشا جوجیچ یونان المپیاکوس
اوکراین سرهی ربروف اوکراین دینامو کی‌یف
آلمان یورگن ریشه آلمان کایزرسلاوترن
انگلستان پل اسکولز انگلستان منچستر یونایتد

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ UEFA.com. "Season 1998 | UEFA Champions League". UEFA.com. Retrieved 2020-09-03.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ «Why the 1998-99 Champions League was European football at its very best». Planet Football (به انگلیسی). ۲۰۱۹-۰۶-۲۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۹-۰۳.
  3. "The Mindblowing Stat About Manchester United's Treble-Winning Side In 1999". www.sportbible.com. Retrieved 2020-09-03.
  4. AS, Diario (2018-05-20). "Real Madrid's Champions League winners in 1998: Where are they now?". AS.com. Retrieved 2020-09-03.