جیمی کاراگر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جیمی کاراگر
Jamie Carragher 2005.jpg
شناسنامه
نام کامل جیمز لی دانکن کاراگر[۱]
زادروز ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۷۸(۱۹۷۸-01-۲۸) ‏(۳۸ سال)[۲]
زادگاه بوتل، مرزیساید، انگلستان
قد ۱٫۸۶ متر (۶ فوت ۱ اینچ) [۳]
پست مدافع
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی باشگاه فوتبال لیورپول
شمارهٔ پیراهن ۲۳
باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۰–۱۹۹۶ لیورپول
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۹۶–۲۰۱۳ لیورپول ۵۰۸ (۴)
تیم ملی
۱۹۹۶–۱۹۹۷ تیم ملی زیر ۲۰ سال انگلستان ۴ (۱)
۱۹۹۶–۲۰۰۰ زیر ۲۱ سال انگلستان ۲۷ (۱)
۱۹۹۸–۲۰۰۶ تیم ملی ب انگلستان ۳ (۰)
۱۹۹۹–۲۰۱۰ انگلستان ۳۸ (۰)
*تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۰۱۲-۰۹-۲۹.
‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰۱۰-۰۶-۱۹

جیمز لی دانکن "جیمی" کاراگر (متولد ۲٨ ژانویه ١۹٧٨ در بوتل، مرزیساید) فوتبالیست بازنشسته انگلیسی است که در پست دفاع مرکزی/بک راست برای باشگاه فوتبال لیورپول بازی می‌کرد. او به مدت ده سال پس از استیون جرارد ، کاپیتان دوم باشگاه بود. او هم‌اکنون یکی از کارشناسان شبکه ورزشی اسکای اسپورت است. جیمی کاراگر یکی از با سابقه‌ترین بازیکنان تاریخ باشگاه لیورپول است. کاراگر پانصدمین بازی اش را برای باشگاه فوتبال لیورپول در تاریخ ۱۵ ژانویه ۲۰۰۸ در جام حذفی مقابل باشگاه فوتبال لوتون تاون انجام داد. او در آن بازی بازوبند کاپیتانی را به بازو بسته بود. او تا روز خداحافظی‌اش در ۱۹ مه ۲۰۱۳ ،۷۳۷ بار برای باشگاه لیورپول بازی کرد. همچنین او با ۱۵۰ بازی ، بازیکنی است که بیشترین بازی را برای لیورپول در پیکارهای اروپایی انجام داده است

زندگی ورزشی[ویرایش]

باشگاه فوتبال لیورپول[ویرایش]

جیمی کاراگر با لقب کارا یکی از هشت بازیکنی است که تمام دوران فوتبالی خود را در لیورپول بازی کرده‌است. طی دوران فوتبالی‌اش، کاپیتان دوم لیورپول در کسب موفقیت‌های این باشگاه نقش مؤثری داشته و در این دوره بیش از ۵۰۰ بازی برای باشگاه فوتبال لیورپول انجام داده است.

جیمی کاراگر پس از سپری کردن یک دوره موفق در آکادمی باشگاه، از سال ۱۹۹۶ زمانی که هفده سال داشت وارد ترکیب اصلی تیم بزرگسالان شد و با باشگاه لیورپول قرارداد حرفه‌ای امضا کرد.[۴] او در آن زمان عضو تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال انگلستان بود و همان سال با تیم جوانان لیورپول به همراه مایکل اوون و دیوید تامپسون فاتح جام حذفی جوانان انگلستان شد.

نخستین بازی رسمی جیمی کاراگر برای باشگاه مقابل باشگاه میدلزبورو در ٨ ژانویه ١۹۹٧ رقم خورد، که در آن بازی به عنوان بازیکن تعویضی به جای راب جونز در جام حذفی کوکا کولا به میدان رفت. روی ایوانس مربی آن وقت لیورپول، ١٨ ژانویه ١۹۹٨، جیمی را نخستین بار از آغاز در برابر استون ویلا به میدان فرستاد. او د همان بازی به صورت کامل در میدان حضور داشت و حتی یک گل هم به ثمر رساند.

در سال ۲۰۰١ جیمی کاراگر عضو اصلی ترکیب باشگاه فوتبال لیورپول تحت مربیگری ژرارد هولیه در کسب سه جام معتبر بود که توانست ۵٨ بازی و بیشتر به عنوان بک چپ برای تیم انجام دهد.

در حالی که همیشه در ترکیب اصلی لیورپول جای محکمی داشت، اما به آنچه که استحقاقش بود در تیم دست نیافت. با هر خرید جدید تهدیدی برای موقعیت او در تیم مطرح می‌شد و هوادارن جایگاه کوپ رؤیای داشتن تیمی متشکل از ١١، کاراگر را فریاد می‌زدند که طی این شرایط سرمربی وقت لیورپول مجبور به استفاده بیشتر از جیمی کاراگر در ترکیب اصلی شد.

در سال ۲۰۰٣، در بازی مقابل بلکبرن برای کاراگر مصدومیتی بوجود آمد. لوکاس نیل بازیکن بلکبرن با تکلی که بر روی ساق پای او رفت پای او را در ایوود پارک شکست و باعث شد جیمی کاراگر به مدت ۶ ماه از فصل ۲۰۰٣-۲۰۰۴ را به دور از میادین سپری کند.

با رفتن ژرارد هولیه و آمدن رافائل بنیتز او به عنوان عضو ثابت دفاع میانی در ترکیب اصلی به بازی گرفته شد. به زودی در محافل ورزشی انگلستان به کاراگر لقب بهترین دفاعی که کمتر به او اعتنا می‌شود داده شد.او یکی از مثال زدنی‌ترین عملکردهایش در تاریخ باشگاه را در استانبول به ثبت رساند.او و سامی هوپیا یکی از بهترین زوج‌های خط دفاعی را در آن سال در اروپا تشکیل دادند.

در ژوئیه ۲۰۰۵، کاراگر قرارداد خود را برای ۴ سال دیگر با باشگاه تمدید کرد. وفاداری او به باشگاه یک ماه بعد نتیجه داد و در غیاب استیون جرارد او بازی سوپر جام اروپا بازوبند کاپیتانی را بر بازو بست و با شکست زسکا مسکو در ورزشگاه مونت کارلو جام قهرمانی سوپر جام اروپا را بالای سر برد.

در فصل بعد علی‌رغم گل به خودی در دقیقه ۲١ بازی در فینال جام حذفی در سال ۲۰۰۶ مقابل باشگاه فوتبال وستهام یونایتد، جامی دیگر را فتح کرد. آن بازی دهمین فینالی بود که او در دهمین سال حضورش در باشگاه در آن شرکت می‌کرد.

او در فهرست ١۰۰ بازیکن برتر تاریخ باشگاه فوتبال لیورپول از نگاه هواداران در رتبه ششم بالاتر از بازیکنانی همانند آلن هنسن، فیل تامپسون و املین هیوز قرار گرفت و عنوان بهترین دفاع تاریخ باشگاه را را به خود اختصاص داد.

در اوت ۲۰۰۶ کاراگر بازوبند کاپیتانی را در بازی جام خیریه مقابل قهرمان فصل قبل یعنی چلسی به بازو بست و به همراه استیون جرارد مصدوم آن جام را بالای سر بردند.

در آن فصل بسیاری از رکوردهای شخصی او جا به جا شدند. در دسامبر او اولین گلش را در قرن جدید میلادی مقابل فولام به ثمر رساند و تعداد گل‌های زده خود را به عدد ۴ رساند. ۵ ماه بعد، در دور دوم نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا مقابل چلسی، توانست رکورد ٨۹ بازی یان کلهن را در این پیکار‌ها بشکند.پس از پایان این فصل او بار دیگر قرارداد خود را برای ۴ ساله دیگر با باشگاه تمدید کرد.

در اولین روزهای سال ۲۰۰٨ او در جمع ١۲ بازیکن تاریخ باشگاه قرار گرفت که به مرز ۵۰۰ بازی برای باشگاه رسیدند.

افتخارات او به اینجا ختم نشد، و اولین بازیکن در تاریخ باشگاه لقب گرفت که توانسته بود ١۰۰ بازی اروپایی انجام دهد و این افتخار در سن سیرو یکی از بزرگترین ورزشگاه‌های اروپا رقم خورد. متأسفانه در آن بازی لیورپول از نائب قهرمان ایتالیا شکست خورد و از لیگ قهرمانان اروپا حذف شد.[۵]

تیم ملی فوتبال انگلستان[ویرایش]

در سال ١۹۹۶، کاراگر اولین بازی اش را برای تیم ملی فوتبال زیر ۲١ سال انگلستان انجام داد. وقتی او در سال ۲۰۰۰ کارش را در این تیم به پایان رساند توانست رکورد ۲٧ بازی ملی را از خود به جای بگذارد که مدتها بر جای ماند تا این که اسکات کارسون، دروازبان تیم ملی زیر۲١ سال انگلستان، توانست رکورد او را بشکند.

در آوریل سال ١۹۹۹، او اولین بازی ملی اش را برای تیم ملی فوتبال انگلستان به مربیگری کوین کیگان مقابل تیم ملی فوتبال مجارستان انجام داد. او در آن بازی به عنوان بازیکن جانشین وارد زمین شد.

در سال ۲۰۰۲، او همچون هم تیمی دیگر خود استیون جرارد، رقابتهای جام جهانی ۲۰۰۲ را به دلیل مصدومیت از دست داد.

در سال ۲۰۰۴، او عضو تیم ملی فوتبال انگلستان در یورو ۲۰۰۴ بود که در میزبان مسابقات پرتغال بود. او در این جام نتوانست در هیچ بازی شرکت کند.

در سال ۲۰۰۶، او یکی از اعضای تیم ملی فوتبال انگلستان بود که برای حضور در جام جهانی ۲۰۰۶ به رهبری اسون گوران اریکسون راهی آلمان شدند. او در این جام سه بازی برای تیمش انجام داد، از جمله در بازی نخست مقابل سوئد که به جای گری نویل مصدوم به زمین رفت. حضور او در آن رقابت‌ها با از دست دادن پنالتی‌اش مقابل پرتغال به پایان رسید. جرارد و لمپارد هم پنالتی‌های خود را از دست دادند و انگلستان از دور رقابت‌ها حذف شد.

جیمی کاراگر پس از ناامید شدن از حضورش در ترکیب اصلی تیم ملی فوتبال انگلستان، تابستان ۲۰۰٧ از بازی‌های ملی خداحافظی کرد.[۶]

زندگی شخصی[ویرایش]

جیمی کاراگر با دوست دوران بچگی اش نیکولا هارت (Nicola Hart) ازدواج کرد. جیمی و نیکولا دو فرزند به نام‌های جیمز و میا دارند.[۷]

افتخارات[ویرایش]

لیورپول[ویرایش]

منابع[ویرایش]