فهرست بازی‌های سوپر جام اروپا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
فهرست بازی‌های سوپر جام اروپا
2015 UEFA Super Cup 54.jpg
جام سوپر جام اروپا از سال ۲۰۰۶
سال بنیان‌گذاری۱۹۷۲؛ ۵۰ سال پیش (۱۹۷۲)
(رسمی از سال ۱۹۷۳)
منطقهاروپا (یوفا)
شمار تیم‌های حاضر۲
قهرمان کنونیآلمان بایرن مونیخ
(دومین عنوان)
موفق‌ترین تیماسپانیا بارسلونا
ایتالیا آ.ث. میلان
(۵ عنوان هر کدام)
Soccerball current event.svg سوپر جام اروپا ۲۰۲۰

سوپرجام اروپا مسابقهٔ فوتبالی است که هر سال بین تیم‌های قهرمان لیگ قهرمانان اروپا و لیگ اروپا (که سابقاً با نام جام یوفا برگزار می‌شد) انجام می‌شود. این مسابقات در سال ۱۹۷۲ بنیان‌گذاری شد؛ تا سال ۱۹۹۹ و قبل از منحل شدن جام برندگان جام اروپا، بازی سوپرجام بین قهرمان «جام باشگاه‌های اروپا» (از سال ۱۹۹۳، لیگ قهرمانان اروپا) و قهرمان جام برندگان جام اروپا برگزار می‌شد. آخرین سوپر جام اروپا در این قالب‌بندی در سال ۱۹۹۹ و بین لاتزیو و منچستر یونایتد برگزار شد که لاتزیو ۱–۰ برنده‌شد. این مسابقه در ابتدا به‌صورت رفت و برگشتی به میزبانی هر یک از تیم‌ها در ماه‌های زمستانی برگزار می‌شد، اما از سال ۱۹۹۸ به‌صورت تک‌بازی در زمین بی‌طرف و در ماه اوت انجام می‌شود.[۱] بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۲، ورزشگاه لویی دوم در موناکو میزبان سوپر جام بود، اما از ۲۰۱۳، هر ساله در استادیوم دیگری در سراسر اروپا برگزار می‌شود.[۲][۳]

آ.ث. میلان و بارسلونا، هر یک با کسب پنج عنوان قهرمانی، موفق‌ترین تیم‌ها در تاریخ این رقابت‌ها می‌باشند. دو قهرمانی متوالی میلان (۱۹۸۹ و ۱۹۹۰)، آن‌ها را به عنوان نخستین تیم حفظ‌کننده سوپر جام اروپا تبدیل‌کرد. رئال مادرید دیگر تیمی بود که دو قهرمانی متوالی در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ به‌دست‌آورد.[۱] بارسلونا بیشترین حضور (نه بار) و سویا بیشترین نایب قهرمانی (پنج بار) را در این رقابت را دارا هستند. باشگاه‌های اسپانیایی با کسب پانزده عنوان، رکورددار قهرمانی در این رقابت‌ها هستند.

دارندهٔ کنونی عنوان قهرمانی این رقابت‌ها، بایرن مونیخ است که در سوپر جام اروپا ۲۰۲۰ توانست سویا را ۳–۲ شکست دهد.

برندگان[ویرایش]

راهنما
برنده در وقت اضافه، گل طلایی یا ضربات پنالتی مشخص‌شد.
قهرمان جام باشگاه‌های اروپا/لیگ قهرمانان اروپا
قهرمان جام در جام اروپا/جام برندگان جام اروپا
قهرمان جام یوفا/لیگ اروپا
  • ستون «سال» به سال برگزاری سوپر جام و پیوند مقاله مربوط به آن مسابقه اشاره دارد.
  • فینال‌های رفت و برگشتی، به‌ترتیب تاریخ برگزاری بازی در فهرست قرار گرفته‌اند.
بازی‌های سوپر جام اروپا
سال کشور قهرمان نتیجه نایب قهرمان کشور محل برگزاری تماشاگران
۱۹۷۳[الف]  هلند آژاکس آمستردام ۰–۱ آ.ث. میلان  ایتالیا ایتالیا ورزشگاه سن سیرو، میلان ۱۵٬۰۰۰
۶–۰ هلند ورزشگاه المپیک آمستردام، آمستردام ۲۵٬۰۰۰
آژاکس در مجموع ۶ بر ۱ برنده شد.
۱۹۷۴[ب] برگزار نشد
۱۹۷۵|۱۹۷۵  اتحاد جماهیر شوروی دینامو کی‌یف ۱–۰ بایرن مونیخ  آلمان غربی آلمان غربی ورزشگاه المپیک مونیخ، مونیخ ۳۰٬۰۰۰
۲–۰ اتحاد جماهیر شوروی ورزشگاه المپیسکی، کی‌یف ۱۱۰٬۰۰۰
دینامو کیف در مجموع ۳ بر ۰ برنده شد.
۱۹۷۶ Flag of Belgium.svg بلژیک اندرلشت ۱–۲ بایرن مونیخ  آلمان غربی آلمان غربی ورزشگاه المپیک مونیخ، مونیخ ۴۰٬۰۰۰
۴–۱ بلژیک ورزشگاه لوتو پارک، آندرلشت ۳۲٬۰۰۰
اندرلشت در مجموع ۵ بر ۳ برنده شد.
۱۹۷۷  انگلستان لیورپول ۱–۱ هامبورگ  آلمان غربی آلمان غربی ورزشگاه فولکسپارک، هامبورگ ۱۶٬۰۰۰
۶–۰ انگلستان ورزشگاه آنفیلد، لیورپول ۳۴٬۹۳۱
لیورپول در مجموع ۷ بر ۱ برنده شد.
۱۹۷۸ Flag of Belgium.svg بلژیک اندرلشت ۳–۱ لیورپول  انگلستان بلژیک ورزشگاه لوتو پارک، آندرلشت ۳۵٬۰۰۰
۱–۲ انگلستان ورزشگاه آنفیلد، لیورپول ۲۳٬۵۹۸
اندرلشت در مجموع ۴ بر ۳ برنده شد.
۱۹۷۹  انگلستان ناتینگهام فارست ۱–۰ بارسلونا  اسپانیا انگلستان ورزشگاه سیتی گراند، ناتینگهام ۲۳٬۸۰۷
۱–۱ اسپانیا ورزشگاه نیوکمپ، بارسلون ۸۰٬۰۰۰
ناتینگهام فارست در مجموع ۲ بر ۱ برنده شد.
۱۹۸۰  اسپانیا والنسیا ۱–۲ ناتینگهام فارست  انگلستان انگلستان ورزشگاه سیتی گراند، ناتینگهام ۱۲٬۴۶۳
۱–۰ اسپانیا ورزشگاه مستایا، والنسیا ۲۹٬۰۳۸
۲–۲ در مجموع؛ والنسیا به‌خاطر قانون گل زده در خانه حریف برنده‌شد.
۱۹۸۱[پ] برگزار نشد
۱۹۸۲  انگلستان استون ویلا ۰–۱ بارسلونا  اسپانیا اسپانیا ورزشگاه نیوکمپ، بارسلون ۴۰٬۰۰۰
۳–۰ (و.ا.) انگلستان ورزشگاه ویلا پارک، بیرمنگام ۳۱٬۷۵۰
استون ویلا در مجموع ۳ بر ۱ برنده شد.
۱۹۸۳  اسکاتلند آبردین ۰–۰ هامبورگ  آلمان غربی آلمان غربی ورزشگاه فولکسپارک، هامبورگ ۱۵٬۰۰۰
۲–۰ اسکاتلند ورزشگاه پیتودری، ابردین ۲۲٬۵۰۰
آبردین در مجموع ۲ بر ۰ برنده شد.
۱۹۸۴[ت]  ایتالیا یوونتوس ۲–۰ لیورپول  انگلستان ایتالیا ورزشگاه المپیک تورین، تورین ۵۵٬۸۳۴
۱۹۸۵[ث] برگزار نشد
۱۹۸۶[ج]  رومانی استوا بخارست ۱–۰ دینامو کی‌یف  اتحاد جماهیر شوروی موناکو ورزشگاه لویی دوم، موناکو ۸٬۴۵۶
۱۹۸۷  پرتغال پورتو ۱–۰ آژاکس آمستردام  هلند هلند ورزشگاه المپیک آمستردام، آمستردام ۲۷٬۰۰۰
۱–۰ پرتغال ورزشگاه داس آنتاس، پورتو ۵۰٬۰۰۰
پورتو در مجموع ۲ بر ۰ برنده شد.
۱۹۸۸ Flag of Belgium.svg بلژیک مشلان ۳–۰ پی‌اس‌وی آیندهوون  هلند بلژیک ورزشگاه اشتر دو کازرنه، مشلان ۷٬۰۰۰
۰–۱ هلند ورزشگاه فیلیپس، آیندهوون ۱۷٬۱۰۰
مشلان در مجموع ۳ بر ۱ برنده شد.
۱۹۸۹  ایتالیا آ.ث. میلان ۱–۱ بارسلونا  اسپانیا اسپانیا ورزشگاه نیوکمپ، بارسلون ۵۰٬۰۰۰
۱–۰ ایتالیا ورزشگاه سن سیرو، میلان ۵۰٬۰۰۰
میلان در مجموع ۲ بر ۱ برنده شد.
۱۹۹۰  ایتالیا آ.ث. میلان ۱–۱ سمپدوریا  ایتالیا ایتالیا ورزشگاه لوئیجی فراری، جنوآ ۲۵٬۰۰۰
۲–۰ ایتالیا ورزشگاه رناتو دلارا، بولونیا ۲۵٬۰۰۰
میلان در مجموع ۳ بر ۱ برنده شد.
۱۹۹۱[چ]  انگلستان منچستر یونایتد ۱–۰ ستاره سرخ بلگراد Flag of Yugoslavia (1946–1992).svg یوگسلاوی انگلستان ورزشگاه الدترافورد، منچستر ۲۲٬۱۱۰
۱۹۹۲  اسپانیا بارسلونا ۱–۱ وردر برمن  آلمان آلمان وزراشتادیون، برمن ۲۲٬۰۹۸
۲–۱ اسپانیا ورزشگاه نیوکمپ، بارسلون ۷۵٬۰۰۰
بارسلونا در مجموع ۳ بر ۲ برنده شد.
۱۹۹۳  ایتالیا پارما ۰–۱ آ.ث. میلان[ح]  ایتالیا ایتالیا ورزشگاه انیو تاردینی، پارما ۸٬۰۸۳
۲–۰ (و.ا.) ایتالیا ورزشگاه سن سیرو، میلان ۲۴٬۰۷۴
پارما در مجموع ۲ بر ۱ برنده شد.
۱۹۹۴  ایتالیا آ.ث. میلان ۰–۰ آرسنال  انگلستان انگلستان ورزشگاه آرسنال، لندن ۳۸٬۰۴۴
۲–۰ ایتالیا ورزشگاه سن سیرو، میلان ۲۳٬۹۵۳
میلان در مجموع ۲ بر ۱ برنده شد.
۱۹۹۵  هلند آژاکس آمستردام ۱–۱ رئال ساراگوسا  اسپانیا اسپانیا ورزشگاه لا روماردا، ساراگوسا ۱۷٬۵۰۰
۴–۰ هلند ورزشگاه المپیک آمستردام، آمستردام ۲۳٬۰۰۰
آژاکس در مجموع ۵ بر ۱ برنده شد.
۱۹۹۶  ایتالیا یوونتوس ۶–۱ پاری سن-ژرمن  فرانسه فرانسه ورزشگاه پارک ده پرنس، پاریس ۲۹٬۵۱۹
۳–۱ ایتالیا ورزشگاه رنزو باربرا، پالرمو ۳۵٬۱۰۰
یوونتوس در مجموع ۹ بر ۲ برنده شد.
۱۹۹۷  اسپانیا بارسلونا ۲–۰ بروسیا دورتموند  آلمان اسپانیا ورزشگاه نیوکمپ، بارسلون ۵۰٬۰۰۰
۱–۱ آلمان ورزشگاه وستفالن، دورتموند ۳۲٬۵۰۰
بارسلونا در مجموع ۳ بر ۱ برنده شد.
۱۹۹۸  انگلستان چلسی ۱–۰ رئال مادرید  اسپانیا موناکو ورزشگاه لویی دوم، موناکو ۱۰٬۰۰۰
۱۹۹۹  ایتالیا لاتزیو ۱–۰ منچستر یونایتد  انگلستان ۱۲٬۰۰۰
۲۰۰۰  ترکیه گالاتاسرای ۲–۱ (گل طلایی) رئال مادرید  اسپانیا ۱۵٬۰۰۰
۲۰۰۱  انگلستان لیورپول ۳–۲ بایرن مونیخ  آلمان ۱۳٬۸۲۴
۲۰۰۲  اسپانیا رئال مادرید ۳–۱ فاینورد  هلند ۱۸٬۲۸۴
۲۰۰۳  ایتالیا آ.ث. میلان ۱–۰ پورتو  پرتغال ۱۶٬۸۸۵
۲۰۰۴  اسپانیا والنسیا ۲–۱ پورتو  پرتغال ۱۷٬۲۹۲
۲۰۰۵  انگلستان لیورپول ۳–۱ (و.ا.) زسکا مسکو  روسیه ۱۷٬۰۴۲
۲۰۰۶  اسپانیا سویا ۳–۰ بارسلونا  اسپانیا ۱۷٬۴۸۰
۲۰۰۷  ایتالیا آ.ث. میلان ۳–۱ سویا  اسپانیا ۱۷٬۸۲۲
۲۰۰۸  روسیه زنیت سن پترزبورگ ۲–۱ منچستر یونایتد  انگلستان ۱۸٬۰۶۴
۲۰۰۹  اسپانیا بارسلونا ۱–۰ (و.ا.) شاختار دونتسک  اوکراین ۱۷٬۷۳۸
۲۰۱۰  اسپانیا اتلتیکو مادرید ۲–۰ اینتر میلان  ایتالیا ۱۷٬۲۶۵
۲۰۱۱  اسپانیا بارسلونا ۲–۰ پورتو  پرتغال ۱۸٬۰۴۸
۲۰۱۲  اسپانیا اتلتیکو مادرید ۴–۱ چلسی  انگلستان ۱۴٬۱۳۲
۲۰۱۳  آلمان بایرن مونیخ ۲–۲ (و.ا.)[خ] چلسی  انگلستان جمهوری چک ورزشگاه سینوبو، پراگ ۱۷٬۶۸۶
۲۰۱۴  اسپانیا رئال مادرید ۲–۰ سویا  اسپانیا ولز ورزشگاه کاردیف سیتی، کاردیف ۳۰٬۸۵۴
۲۰۱۵  اسپانیا بارسلونا ۵–۴ (و.ا.) سویا  اسپانیا گرجستان ورزشگاه دینامو آرنا، تفلیس ۵۱٬۹۴۰
۲۰۱۶  اسپانیا رئال مادرید ۳–۲ (و.ا.) سویا  اسپانیا نروژ ورزشگاه لرکندال، تروندهایم ۱۷٬۹۳۹
۲۰۱۷  اسپانیا رئال مادرید ۲–۱ منچستر یونایتد  انگلستان مقدونیه شمالی ورزشگاه فیلیپ دوم، اسکوپیه ۳۰٬۴۲۱
۲۰۱۸  اسپانیا اتلتیکو مادرید ۴–۲ (و.ا.) رئال مادرید  اسپانیا استونی ورزشگاه آ. له کوک آرنا، تالین ۱۲٬۴۲۴
۲۰۱۹  انگلستان لیورپول ۲–۲ (و.ا.)[د] چلسی  انگلستان ترکیه ورزشگاه وودافون پارک، استانبول ۳۸٬۴۳۴
۲۰۲۰  آلمان بایرن مونیخ ۲–۱ (و.ا.) سویا  اسپانیا مجارستان ورزشگاه فرنتس پوشکاش، بوداپست[ذ] ۱۵٬۱۸۰

عملکردها[ویرایش]

بر پایهٔ تیم[ویرایش]

باشگاه قهرمان نایب قهرمان سال‌های قهرمانی[ر] سال‌های نایب قهرمانی
اسپانیا بارسلونا ۵ ۴ ۱۹۹۲، ۱۹۹۷، ۲۰۰۹، ۲۰۱۱، ۲۰۱۵ ۱۹۷۹، ۱۹۸۲، ۱۹۸۹، ۲۰۰۶
ایتالیا آ.ث. میلان ۵ ۲ ۱۹۸۹، ۱۹۹۰، ۱۹۹۴، ۲۰۰۳، ۲۰۰۷ ۱۹۷۳، ۱۹۹۳
اسپانیا رئال مادرید ۴ ۳ ۲۰۰۲، ۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ ۱۹۹۸، ۲۰۰۰، ۲۰۱۸
انگلستان لیورپول ۴ ۲ ۱۹۷۷، ۲۰۰۱، ۲۰۰۵، ۲۰۱۹ ۱۹۷۸، ۱۹۸۴
اسپانیا اتلتیکو مادرید ۳ ۰ ۲۰۱۰، ۲۰۱۲، ۲۰۱۸
آلمان بایرن مونیخ ۲ ۳ ۲۰۱۳، ۲۰۲۰ ۲۹۷۵، ۱۹۷۶، ۲۰۰۱
هلند آژاکس آمستردام[ز] ۲ ۱ ۱۹۷۳، ۱۹۹۵ ۱۹۸۷
بلژیک اندرلشت ۲ ۰ ۱۹۷۶، ۱۹۷۸
اسپانیا والنسیا ۲ ۰ ۱۹۸۰، ۲۰۰۴
ایتالیا یوونتوس ۲ ۰ ۱۹۸۴، ۱۹۹۶
اسپانیا سویا ۱ ۵ ۲۰۰۶ ۲۰۰۷، ۲۰۱۴، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۲۰
پرتغال پورتو ۱ ۳ ۱۹۸۷ ۲۰۰۳، ۲۰۰۴، ۲۰۱۱
انگلستان منچستر یونایتد ۱ ۳ ۱۹۹۱ ۱۹۹۹، ۲۰۰۸، ۲۰۱۷
انگلستان چلسی ۱ ۳ ۱۹۹۸ ۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۹
اوکراین دینامو کی‌یف[ژ] ۱ ۱ ۱۹۷۵ ۱۹۸۶
انگلستان ناتینگهام فارست ۱ ۱ ۱۹۷۹ ۱۹۸۰
انگلستان استون ویلا ۱ ۰ ۱۹۸۲
اسکاتلند آبردین ۱ ۰ ۱۹۸۳
رومانی استوا بخارست ۱ ۰ ۱۹۸۶
بلژیک مشلان ۱ ۰ ۱۹۸۸
ایتالیا پارما ۱ ۰ ۱۹۹۳
ایتالیا لاتزیو ۱ ۰ ۱۹۹۹
ترکیه گالاتاسرای ۱ ۰ ۲۰۰۰
روسیه زنیت سن پترزبورگ ۱ ۰ ۲۰۰۸
آلمان هامبورگ ۰ ۲ ۱۹۷۷، ۱۹۸۳
هلند پی‌اس‌وی آیندهوون ۰ ۱ ۱۹۸۸
ایتالیا سمپدوریا ۰ ۱ ۱۹۹۰
صربستان ستاره سرخ بلگراد[س] ۰ ۱ ۱۹۹۱
آلمان وردر برمن ۰ ۱ ۱۹۹۲
انگلستان آرسنال ۰ ۱ ۱۹۹۴
اسپانیا رئال ساراگوسا ۰ ۱ ۱۹۹۵
فرانسه پاری سن-ژرمن ۰ ۱ ۱۹۹۶
آلمان بروسیا دورتموند ۰ ۱ ۱۹۹۷
هلند فاینورد ۰ ۱ ۲۰۰۲
روسیه زسکا مسکو ۰ ۱ ۲۰۰۵
اوکراین شاختار دونتسک ۰ ۱ ۲۰۰۹
ایتالیا اینتر میلان ۰ ۱ ۲۰۱۰

بر پایهٔ کشور[ویرایش]

عملکرد بر پایه کشور
ملیت قهرمان نائب قهرمان مجموع
 اسپانیا ۱۵ ۱۳ ۲۸
 ایتالیا ۹ ۴ ۱۳
 انگلستان ۸ ۱۰ ۱۸
Flag of Belgium.svg بلژیک ۳ ۰ ۳
 آلمان[ش] ۲ ۷ ۹
 هلند[ز] ۲ ۳ ۵
 پرتغال ۱ ۳ ۴
 روسیه ۱ ۱ ۲
 اتحاد جماهیر شوروی[ص] ۱ ۱ ۲
 رومانی ۱ ۰ ۱
 اسکاتلند[ز] ۱ ۰ ۱
 ترکیه ۱ ۰ ۱
 فرانسه ۰ ۱ ۱
 اوکراین ۰ ۱ ۱
Flag of Yugoslavia (1946–1992).svg یوگسلاوی[ض] ۰ ۱ ۱

بر پایهٔ نوع جام قهرمانی[ویرایش]

برندگان بر پایه نوع جام قهرمانی
جام تعداد قهرمانی تعداد نایب قهرمانی
لیگ قهرمانان اروپا[ط] ۲۵ ۲۰
جام برندگان جام اروپا[ظ] ۱۲ ۱۲
لیگ اروپا[ع] ۸ ۱۳

جستارهای وابسته[ویرایش]

یادداشت‌ها[ویرایش]

  1. همان‌طور که پس از آن نیز اتفاق افتاده‌است، در ژانویه ۱۹۷۴ به جای ابتدای فصل برگزار شد.
  2. مسابقه لغو شد زیرا بایرن مونیخ و ماگدبورگ ۱ برای برگزاری بازی در یک تاریخ مشخص به توافق نرسیدند.[۴]
  3. مسابقه به دلیل آن‌که لیورپول نتوانست در فشردگی تقویم بازی‌هایش، تاریخ مناسبی را برای بازی با دینامو تفلیس پیدا کند، برگزار نشد.[۴]
  4. با توافق مربیان دو تیم لیورپول و یوونتوس فقط یک بازی در سال ۱۹۸۴ برگزار شد به دلیل فشردگی تقویم بازی‌های دو تیم.[۵]
  5. با توجه به ممنوعیت پنج ساله حضور باشگاه‌های انگلیسی در پیکارهای اروپایی، باشگاه فوتبال اورتون نتوانست در مسابقه حاضر شود.[۶]
  6. به‌دلیل شرایط سیاسی، استوا بخارست و دینامو کی‌یف برای برگزاری بازی به‌صورت تک‌بازی توافق‌کردند.[۷]
  7. به‌دلیل شرایط سیاسی در یوگسلاوی در سال ۱۹۹۱، تک‌بازی برگزار شد.[۸]
  8. قهرمانی اروپایی مارسی به دلیل رسوایی رشوه تعلیق شد، بنابراین آ.ث. میلان که نایب قهرمان شده‌بود، به‌جای مارسی شرکت کرد.[۹]
  9. نتیجه بعد از ۹۰ دقیقه ۱–۱ و بعد از وقت اضافی ۲–۲ شد. بایرن مونیخ در ضربات پنالتی ۵–۴ پیروز شد.[۱۰]
  10. نتیجه بعد از ۹۰ دقیقه ۱–۱ و بعد از وقت اضافی ۲–۲ شد. لیورپول در ضربات پنالتی ۵–۴ پیروز شد.
  11. مسابقه در ابتدا قرار بود در ورزشگاه دراگو در پورتو، انجام شود که به‌دلیل همه‌گیری کروناویروس در اروپا تغییر مکان یافت.[۱۱][۱۲]
  12. در سال‌های ۱۹۷۴، ۱۹۸۱ و ۱۹۸۵ مسابقه‌ای برگزار نشد.
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ۱۳٫۲ سوپر جام اروپا ۱۹۷۲ را شامل نمی‌شود، زیرا توسط یوفا به‌طور رسمی برگزار نشده و شناخته نشده‌است.
  14. به عنوان نماینده شوروی در سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۸۶ حضور یافت.
  15. به عنوان نماینده یوگسلاوی در سال ۱۹۹۱ حضور یافت.
  16. نشان‌دهندهٔ حضور باشگاه‌هایی از آلمان غربی است. هیچ تیمی از آلمان شرقی در این مسابقات حاضر نبود.
  17. هر دو حضور شوروی مربوط به تیم‌هایی از سوسیالیستی اوکراین بود.
  18. حضور یوگسلاوی مربوط به تیمی از سوسیالیستی صربستان بود.
  19. از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۹۲ جام باشگاه‌های اروپا نام‌داشت.
  20. در سال ۱۹۹۹ با جام یوفا ادغام‌شد اما آمار قهرمانان گذشته جداگانه نگهداری می‌شود.
  21. از سال ۱۹۷۱ تا ۲۰۰۹ جام یوفا نام‌داشت.

منابع[ویرایش]

عمومی[ویرایش]

  • Stokkermans, Karel (24 September 2010). "European Super Cup". Rec. Sport. Soccer Statistics Foundation (RSSSF). Retrieved 28 February 2012.

اختصاصی[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Competition format". Union of European Football Associations (UEFA). Archived from the original on 27 December 2020. Retrieved 28 February 2012.
  2. Josef, Ladislav (17 June 2011). "Prague celebrates 2013 Super Cup honour". UEFA.com. Union of European Football Associations. Archived from the original on 1 July 2018. Retrieved 31 May 2013.
  3. "UEFA EURO 2020, UEFA Super Cup decisions". UEFA.com. Union of European Football Associations. 30 June 2012. Archived from the original on 1 June 2013. Retrieved 31 May 2013.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ "Club competition winners do battle". Union of European Football Associations (UEFA). Archived from the original on 1 July 2010. Retrieved 28 February 2012.
  5. Angelo Caroli (16 January 1985). "Stasera la Supercoppa, poi quella dei Campioni per fare un bel "poker"" (به Italian). La Stampa. p. 13. Archived from the original on 12 December 2020. Retrieved 27 December 2020.
  6. Woods, Tom (2015-11-14). "Everton FC: The forgotten game of the 1985/86 UEFA Super Cup". Liverpool Echo. Archived from the original on 27 June 2018. Retrieved 2018-05-04.
  7. "1986: Hagi style stirs Steaua". UEFA.com. Union of European Football Associations. Archived from the original on 27 May 2020. Retrieved 13 May 2020.
  8. "1991: McClair makes United's day". Union of European Football Associations (UEFA). Archived from the original on 27 December 2020. Retrieved 13 May 2020.
  9. "1993: Crippa wins it for Parma". Union of European Football Associations (UEFA). Archived from the original on 27 May 2020. Retrieved 13 May 2020.
  10. James, Andy (30 August 2013). "Bayern defeat Chelsea on penalties in Super Cup". Union of European Football Associations (UEFA). Archived from the original on 1 September 2013. Retrieved 31 August 2013.
  11. "Istanbul to host 2020 UEFA Champions League Final". UEFA.com. Union of European Football Associations. 24 May 2018. Archived from the original on 25 November 2020. Retrieved 24 May 2018.
  12. "UEFA competitions to resume in August". UEFA.com. Union of European Football Associations. 17 June 2020. Archived from the original on 25 August 2020. Retrieved 17 June 2020.

پیوند به بیرون[ویرایش]